Reisverslag Oost-Kroatie 2021 deel 15

Tags: 

Dinsdag 10 augustus 2021
Vlak in de buurt van de kathedraal van Djakovo is een museum gevestigd dat gaat over het leven van de bekende bisschop Strossmayer. Op het centrale plein van de staat is nog een klein beeldje te vinden van Luka Botic. Hij is in 1830 geboren in Split en in 1863 gestorven in Djakovo. Hij heeft een tijdje gewerkt met bisschop Strossmayer en werd in 1861 lid van het parlement. Twee jaar later overleed hij aan tuberculose.



Het museum van bisschop Strossmayer is een typisch museum zoals je dat hier nog ziet. Het is netjes ingericht maar niet al te groot en je ziet er eigenlijk weinig bezoekers. Hier moest je ook nog aanbellen om binnengelaten te worden en een medewerker van het museum deed vervolgens snel de lichten aan zodat je het museum kon bezoeken.



Josef Strossmayer is op 4 februari 1815 geboren in Osijek. Nadat hij in Osijek naar school was gegaan heeft hij gestudeerd op het theologische seminarie in Djakovo en is hij in de theologie afgestudeerd op de universiteiten van Budapest en Wenen. In 1847 werd hij de hof predikant van de keizer. Dit is hij gebleven tot 1859.



Hij was één van de oprichters van de academie van wetenschappen en kunsten, van de universiteit van Zagreb en van het Strossmayer museum in Zagreb waar een mooie collectie van schilderijen is te zien. In totaal is hij 55 jaar bisschop geweest en was zoals eerder aangegeven verantwoordelijk voor de bouw van de kathedraal in deze stad. Een schaalmodel van deze kathedraal kon dan ook in dit museum niet ontbreken.



Daarnaast heeft hij zich nog ingespannen voor allerlei andere zaken zoals het opzetten van de eerste kredietbank in Zagreb, het aanleggen van wegen in Kroatië en hulp aan arme mensen. Politiek heeft hij zich vanaf 1860 ingezet voor het opstellen van een grondwet voor Kroatië. Uiteindelijk heeft hij de Onafhankelijke Nationale Partij opgericht, die volledige autonomie van Kroatië en Dalmatië wilde realiseren binnen het Hongaarse deel van het koninkrijk.



Het hoofddoel van mijn bezoek aan Djakovo waren de twee bezochte musea en de kathedraal in het centrum van de stad. Zo rond 11.00 uur ben ik weer teruggelopen naar het station van Djakovo om op tijd te zijn voor de trein van 11.45 uur. De volgende foto laat het herdenkingsmonument zien van de stad Djakovo voor de slachtoffers van de oorlog in het begin van de jaren ’90.

Een ander beeld dat ik toevallig tegenkwam was het onderstaande beeld, dat een zinkend hoofd voor moet stellen. Het standbeeld is hier in 2009 weggezet ter nagedachtenis aan de slachtoffers van communisme in Djakovo en omgeving.



Hier in de buurt bevindt zich ook een heel klein kerkje waarvan wordt aangenomen dat het gebouwd is in de 14de eeuw. Het staat vlak naast een rotonde en is tijdens de Turkse bezetting van Djakovo in gebruik geweest als moskee. Op de foto is te zien dat de inrichting nog steeds doet denken aan een moskee hoewel het gebouw nu weer gewoon als kerk in gebruik is.



Op de weg naar het station kom je dan vervolgens nog langs de kerk van het Heilige Kruis. De kerk is gebouwd in het jaar 1908. De kerk maakt onderdeel uit van een complex waarin zich ook een klooster bevindt van de gelijknamige zusters. De zusters hebben het land gekregen van de eerder genoemde bisschop Strossmayer.



Je kon van binnen in het kerkgebouw kijken, maar zelf was dit gebouw helaas niet toegankelijk.



Hierna ben ik verder gelopen naar het station van Dakovo om daar weer op tijd te zijn om rond 11.45 uur met de trein verder te reizen in de richting van Vinkovci. Bij het station staat een stationsgebouw dat gebruikt wordt door de daar aanwezige medewerkers.



De dienstregeling van dit station is erg overzichtelijk en past op 2 A4 blaadjes. Op de twee linker blaadjes staan alle aankomende treinen. Op de twee rechter blaadjes staan alle vertrekkende treinen. Rond 11.45 uur kwam er weer een dieseltreintje uit Osijek aan waarmee ik verder kon reizen.



Op het station van Strizivojna-Vrpolje waar ik gisteren ook geweest ben, was het vervolgens wachten op de trein in de richting van Vinkovci die hier rond 12.00 uur aankom. Dit was een comfortabele intercity trein die eerder op de dag vanuit de hoofdstad Zagreb vertrokken was.



Een kleine 25 minuten later bereikte de trein zijn eindbestemming in Vinkovci. Dit is het meest oostelijk gelegen station in dit deel van Kroatië. Voor de coronacrisis was er hier nog een doorgaande dag- en nachttrein naar de Servische hoofdstad Belgrado, maar deze treinen rijden ook op het moment dat ik dit reisverslag maak (zomer 2022) nog steeds niet.



Buiten het station van Vinkovci staat nog wat oud spoorwegmateriaal opgesteld. De temperaturen waren ook vandaag weer ruim boven de 30 graden. En asfalt is hier nog steeds de favoriete manier om niet alleen wegen of stoepen aan te leggen, dus de gevoelstemperatuur was flink hoger dan 35 graden.



Hier is ook een monument te vinden met het logo van de Kroatische spoorwegen (rechtsboven) ter herdenking van de slachtoffers die meegeholpen hebben op het spoorwegknooppunt van Vinkovci te verdedigen tijdens de oorlog begin jaren ’90.



Voordat ik verder de stap ingelopen ben, hier nog een foto van de voorkant van het stationsgebouw in Vinkovci. Net als in andere plaatsen is het station nog duidelijk gebouwd in een tijd van de spoorwegen een veel belangrijkere functie hadden dan nu het geval is. Het is nu veel te groot voor het aantal reizigers en heeft ook hier iets van verloren glorie.



Vanaf het station is het vervolgens ongeveer 1,5 kilometer lopen naar het centrale plein in de stad waar zich ook het stadsmuseum van Vinkovci bevindt. Tijdens deze vakantie heb ik veel gelopen omdat ook het lokale openbaar vervoer in dit soort steden behoorlijk onderontwikkeld is. En als er bussen rijden is het allemaal behoorlijk onregelmatig.



Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.