Reisverslag Berlijn 2016 Najaar Deel 4 (3 oktober 2016)

Tags: 

De 3de oktober is een Duitsland een nationale feestdag. Op deze “Tag der Einheit” wordt gevierd dat in 1990 de Bondsrepubliek Duitsland en de Duitse Democratische Republiek één Duitse staat zijn geworden. In Berlijn worden op deze dag een aantal feesten georganiseerd om de hereniging te herdenken.



Een van de grotere musea in Berlijn is het Duits Historisch Museum (https://www.dhm.de). Het museum waar ik een aantal jaren geleden ook geweest bent, heeft altijd een aantal wisseltentoonstellingen naast een uitgebreide permanente tentoonstelling over de Duitse geschiedenis. De permanente tentoonstelling heb ik bij mijn vorige bezoek niet bezocht.



De permanente tentoonstelling gaat over de Duitse geschiedenis vanaf de vroege middeleeuwen tot en met 1994. Ik heb me vandaag beperkt tot het gedeelte vanaf 1918 wat te vinden is op de begane grond van het museum. Op de eerste museum bevindt zich een tentoonstelling over de Duitse geschiedenis tot 1918.



Omdat het vandaag 3 oktober was, was het museum gratis toegankelijk en daardoor was het er erg druk. Als je het museum volledig wilt bezoeken, dan is een dag hiervoor gewoon niet genoeg. Het gedeelte van de tentoonstelling op de begane grond start met de capitulatie van Duitsland aan het einde van de Eerste Wereldoorlog.



Begin 1919 vond in Duitsland de Spartacusopstand plaats. Dit was een opstand georganiseerd door de communistische partij. Uiteindelijk besloten de regerende sociaal-democraten om de opstand neer te laten slaan waarbij de beide bekende communisten Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht werden gedood.



De Vrede van Versailles, hierboven een affiche van een demonstratie hiertegen van de Duitse sociaal-democraten, werd door vele Duitsers als onrechtvaardig beschouwd. Deze vrede zorgde uiteindelijk voor de opkomst van Hitler en het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog.



Enkele jaren na het einde van de Eerste Wereldoorlog ontstond er in Duitsland hyperinflatie. De regering kon niet meer aan haar verplichtingen voldoen en besloot daarom om de geldpers aan te zetten. De inflatie was op een gegeven moment zo erg dat het voordeliger was om bankbiljetten te verbranden dan er brandstof voor te kopen.



Eind 1923 pleegde Hitler in Muenchen een mislukte staatsgreep. Uiteindelijk werd Hitler veroordeeld tot een relatief lichte straf van 5 jaar waarvan hij slechts dertien maanden hoefden te zitten. Dit kwam vanwege het feit dat veel Duitse rechters sympathie hadden voor conservatieve opvattingen en daardoor moorden vanuit de rechtse hoek veel minder straften dan vanuit de linkse hoek.



De democratie in Duitsland kwam aan het einde van de jaren ’20 steeds meer onder druk te staan vanuit de extremistische politieke bewegingen. De communisten aan de linkerkant en de nazi’s aan de rechterkant van het politieke spectrum.



De uiteindelijke opkomst van Hitler werd mede mogelijk gemaakt doordat rijke industriëlen geld gaven aan de NSDAP. In een affiche hierboven wordt weergegeven, dat Hitler die zei op te komen voor de kleine man gesteund werd door het grootkapitaal.



Na de val van de democratische Weimar-republiek in 1933 maakte Hitler van Duitsland al snel een dictatuur. In 1933 vonden de laatste nog enigszins democratische verkiezingen plaats, waarna alle politieke partijen, behalve de NSDAP verboden werden.



Al snel werden allerlei organisaties onder controle van de nazi’s gebracht. Zo kwam er bijvoorbeeld een eenheidsvakbond “Deutsche Arbeits Front” waarin alle vakbonden verplicht moesten opgaan. Ook allerlei andere organisaties werden gelijkgeschakeld.



Een voorbeeld van de verregaande invloed van de nazi’s op het dagelijks leven is het bovenstaande stuk speelgoed. Dit is een speelgoededitie van de auto van Hitler, waar kinderen mee konden spelen.



Hitler had verder grootste plannen om de hoofdstad Berlijn om te gaan bouwen tot Germania. Een immense hoofdstad met vooral enorme gebouwen. Hierboven is een schaalmodel van een van deze geplande gebouwen te zien.



Verder ondersteunde Duitsland vanaf 1936 in Spanje de rechtse generaal Franco die in opstand was gekomen tegen de wettig gekozen linkse regering. Hierboven is een affiche van deze zogenaamde Volksfront regering te zien.



In 1938 werden tijdens de Kristallnacht joodse winkels en synagogen op grote schaal verwoest. Deze Kristallnacht was een vergeldingsactie voor de moord op een Duitse diplomaat door een jood van Poolse afkomst. Van deze moord werd gebruik gemaakt om allerlei maatregelen op te leggen om de joden in Duitsland verder uit het openbare leven te verbannen.



Nadat gedurende de Tweede Wereldoorlog het aantal plunderingen begon toe te nemen, werd diefstal van een betrekkelijk kleine hoeveelheid goederen draconisch bestraft, door degenen die dit gedaan hadden ter dood te veroordelen en te brengen.



Het museum bestaat uit een grote verzameling van afbeeldingen, affiches en kranten maar ook voorwerpen uit deze tijd. Hierboven is de kleding van een gevangene te zien. De rode driehoek geeft aan dat het om een politieke gevangene gaat. De rode balk boven de driehoek dat het gaat om iemand die hiervoor al eerder gevangen heeft gezeten.



Hierboven is een schaalmodel te zien van een deel van het concentratiekamp Auschwitz. Dit schaalmodel met rond de 3000 figuren is gemaakt door de Poolse beeldhouwer Mieczyslaw Stobierski. Hij heeft dergelijke modellen niet alleen voor de herdenkingsplaats in Auschwitz gemaakt maar ook voor het Holocaust Museum in Washington, Yad Vashem in Jeruzalem en het Duitse Historische Museum.



In een volgend deel van de tentoonstelling wordt ingegaan op de periode na 1945 waarin Duitsland verdeeld was in een oostelijk en westelijk deel. Hierboven zijn affiches van verschillende politieke partijen te zien voor de eerste vrije verkiezingen na het einde van de oorlog.



In het Westen van Duitsland ging het al snel economisch erg goed. Een belangrijk bedrijf was de automobielfabriek van Volkswagen. Hierboven is de Volkswagen kever te zien. De kever was oorspronkelijk als wagen voor het volk in de tijd van Nazi-Duitsland. Pas na de Tweede Wereldoorlog is de wagen massaal geproduceerd.



In Oostelijk Duitsland ging men eigen auto’s produceren. Hierboven is een exemplaar van de Trabant te zien. De bekendste auto uit Oost-Duitsland die van duidelijk mindere kwaliteit was als de auto’s uit het westen.



Hierboven is een affiche te zien van de politie van West-Berlijn. Op het affiche staat een grenswacht afgebeeld uit Oost-Berlijn die geschoten heeft op iemand die vanuit Oost-Berlijn aar West-Berlijn gevlucht is en hierbij om het leven gekomen is.



Aan het einde van de jaren ’60 heeft de neo-nazipartij NPD enige jaren beperkte successen gehad bij verkiezingen waardoor ze in de parlementen van een flink aantal deelstaten in West-Duitsland kwam. Hierboven is een kunstwerk te zien waarbij dit met behulp van kranten duidelijk gemaakt wordt.



Een belangrijke gebeurtenis is het bezoek van de West-Duitse kanselier Willy Brandt aan de DDR in 1970. Dit was de eerste keer sinds de Duitse deling dat een regeringsleider uit het Westen een officieel bezoek aan de DDR bracht. Willy Brandt ging op bezoek in Erfurt en werd vanuit het raam van het hotel waar hij verbleef enthousiast begroet door de aanwezige bevolking. Wat natuurlijk tegen de zien van de regering van de DDR was.



Hierboven is een afbeelding van een Intershop te zien. Dit waren winkels in de voormalige DDR, waarin burgers tegen betaling van West-Duitse goederen, producten uit het Westen konden kopen.



In het deel met de permanente tentoonstelling mocht gefotografeerd worden, in het deel met de wisseltentoonstellingen helaas niet. Eén van de wisseltentoonstellingen was een verzameling foto’s van Andreas Lang uit Kameroen en Kongo. Bij het maken van deze foto’s is hij op reis gegaan naar het gebied waar zijn overgrootvader tussen 1909 en 1914 als Duits soldaat gelegerd is gewezen. Deze foto’s laten voor een deel de overblijfselen zien van de Duitse aanwezigheid in dit gedeelte van Afrika tot aan de Eerste Wereldoorlog.



Na het bezoek aan het Duitse Historische Museum had ik in het begin van de avond nog voldoende tijd om het museum Checkpoint Charlie te bezoeken. (http://www.mauermuseum.de). Dit is een museum wat vooral gaat over de Berlijnse muur en gevestigd is in de buurt van de voormalige grensovergang Checkpoint Charlie. In dit museum mocht niet gefotografeerd worden. In het museum wordt ingegaan op de geschiedenis van de muur, de gevolgen hiervan voor de bevolking van Berlijn, allerlei vluchtpogingen die ondernomen zijn en mensen die in andere delen van de wereld op zoek zijn naar vrijheid. Speciale aandacht was er bijvoorbeeld voor Raoul Wallenberg, een man die vele tienduizenden Hongaarse joden heeft gered en na de Tweede Wereldoorlog door de Russen is opgepakt en vervolgens verdwenen is. Het museum is na de bouw van de muur opgericht door Rainer Hildebrandt, die tot zijn dood de directeur ervan is geweest.

Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.