Reisverslag Stuttgart Voorjaar 2017 Deel 7

Tags: 

Zaterdag 27 mei 2017
Zaterdag was de laatste dag van mijn vakantie in Stuttgart. Vaak zijn er buiten de bekende toeristische plekken vaak buitengewoon interessante musea te vinden. Dit is enkel een kwestie van een goede voorbereiding van je vakantie en goed rondkijken op internet. In het noorden van Stuttgart, bevind zich in een van de betere wijken van de stad, in de buurt van de Killesberg het huis van de eerste president van de Bondsrepubliek Duitsland, Theodor Heuss. (http://www.theodor-heuss-haus.de/)



Theodor Heuss, lid van de liberale FDP, is van 1949 tot 1959 de president van Duitsland geweest. In het noorden van Stuttgart, heeft hij op de Killesberg een huis laten bouwen waar hij vanaf 19595 tot zijn dood in 1963 heeft gewoond. Hier ontving hij bezoek en heeft hij een deel van zijn memoires geschreven.



Een speciaal opgerichte stichting heeft het huis in 1995 gekocht en vervolgens verbouwd tot een museum over Theodor Heuss. Op de begane grond zijn een aantal kamers weer teruggebracht in hun oorspronkelijke staat. Op de foto hierboven is de woonkamer met een omvangrijke bibliotheek te zien. Theodor Heuss was van beroep journalist en schrijver. De boeken in deze kamer komen uit zijn persoonlijke bibliotheek.



Van het woongedeelte zijn een tweetal ruimtes gereconstrueerd. Hierboven is de woonkamer te zien. Daarnaast is ook de keuken opnieuw vormgegeven. Alles is ingericht met meubels uit die tijd.



In het huis is een uitgebreide tentoonstelling te zien over het leven van Theodor Heuss. Deze tentoonstelling is onderverdeeld in een aantal onderdelen. In het eerste onderdeel wordt ingegaan op de kindertijd en jeugd van Theodor Heuss in de periode rond 1900.



In 1902 haalde Theodor Heuss zijn diploma op het gymnasium in Heilbronn en ging studeren aan de universiteit. Theodor Heuss werd daarna journalist en verzorgde van 1905 tot 1912 het tijdschrijft "Die Hilfe" van Friedrich Naumann in Berlijn. Friedrich Naumann was een evangelische theoloog en liberaal politicus in de tijd van het Duitse keizerrijk. Hij is een van de inspirators van Theodor Heuss. Daarna was hij 6 jaar lang de hoofdredacteur van de Neckar-Zeitung in Heilbronn.



Heuss schreef daarnaast allerlei artikelen voor andere tijdschriften. Vanaf 1903 was hij ook actief voor verschillende links liberale partijen in de tijd van het Duitse keizerrijk. In 1918 was hij een van de oprichters van de Duitse Democraktische Partij.



In de tijd van het Duitse keizerrijk was er in de grootste deelstaat Pruisen sprake van een drie klassen kiesrecht. Dit was in 1849 door koning Frederik Willem de 4de van Pruisen ingevoerd bij het kiezen van de tweede kamer van de Pruisische Landdag. Alle mannen ouder dan 24 jaar werden in drie klassen ingedeeld, elk verantwoordelijk voor een derde van de belastinginkomsten. In de eerste klassen zaten de mensen die het meeste belasting betaalden, in de derde klassen de mensen die weinig of geen belasting betaalden. De klasse waarin iemand zat bepaalde de waarde van zijn stem.



Op de foto hierboven is te zien wat dit voor gevolgen had bij de verkiezingen in 1908. De Sociaal-Democraten die toen 24% van de stemmen haalden, kregen 10 van de 443 zetels in het parlement. De conservatieve partijen, haalden rond de 17% van de stemmen en kregen vervolgens 215 van de 433 zetels in handen.



Het derde deel gaat over het leven van Theodor Heuss tijdens de republiek van Weimar (1918 - 1933). Van 1924 tot 1928 en opnieuw van 1930 tot 1933 was Heuss lid van het Duitse parlement. In deze periode bleef Heuss ook bezig met het schrijven van allerlei boeken.



Op de foto hierboven is een boekje van Theodor Heuss uit 1920 te zien over de mislukte staatsgreep die toen gepleegd is door Kapp en L├╝ttwitz. Het was de bedoeling om met behulp van milities van voormalige soldaten uit de Eerste Wereldoorlog de republiek van Weimar omver te werpen.



De tuin, die bij het voormalige huis van Heuss behoort is ook toegankelijk voor de bezoekers. Hieronder is een affiche te zien van een bijeenkomst waar Theodor Heuss zal spreken over de presidentsverkiezingen in 1932. De twee belangrijkste kandidaten waren toen de zittende conservatieve president Hindenburg en de leider van de NSDAP, Adolf Hitler.



De partij waarvoor Theodor Heuss in het parlement zat, was een links-liberale partij. Door de opkomst van de nazi's vanaf 1930 verloren bijna alle bestaande partijen zetels in het parlement. Waar de partij van Heuss in 1920 nog rond de 8 procent van de stemmen haalde, liep dat terug tot rond de 1 procent bij de verkiezingen in 1932.



Al voor de machtsovername door Hitler in 1933 heeft Heuss als journalist enkele boeken over Hitler en de nazi's geschreven. Deze zijn op de foto hieronder te zien.



Nadat het Duitse parlement in 1933 in brand was gestoken, werd er door het parlement, dat toen al grotendeels onder invloed van de nazi's stond, een wet aangenomen waarbij alle macht bij de regering en dus bij Hitler kwam te leggen. Hoewel Heuss tegen deze wet was, heeft hij toch met de meerderheid van zijn partij meegestemd die hier toen wel voor was. Deze wet heeft er feitelijk voor gezorgd dat de democratie in Duitsland is uitgeschakeld.



Naar aanleiding van deze wet (waar alleen de Sociaal-Democraten tegengestemd hebben), werden ook de zetels van de partij van Heuss vervallen verklaard. De partij was namelijk bij de laatste verkiezingen een verbintenis aangegaan met de Sociaal-Democraten. Hierboven is de brief te zien waarin aangegeven wordt dat de zetel van Heuss vervallen is verklaard. In de periode van 1933 tot 1945 bleef Heuss actief als schrijver, maar dan met allerlei niet-politieke onderwerpen.



Na de Tweede Wereldoorlog werd Theodor Heuss benoemd tot minister van onderwijs van W├╝rttemberg-Baden. Bij de verkiezingen in het najaar van 1946 kregen de liberalen 19 procent van de stemmen. Heuss kwam toen niet terug als minister, maar bleef wel lid van het parlement van de deelstaat.



In 1948 werd Heuss lid van de parlementaire raad, die de grondwet voor de nieuwe Bondsrepubliek opstelde. Bij de eerste landelijke verkiezingen werd Heuss in 1949 gekozen als lid van het Duitse parlement voor de liberale FDP. Hij gaf zijn zetel vrijwel meteen weer op omdat hij op 12 september 1949 verkozen werd tot president van West-Duitsland.



In dit deel van de tentoonstelling was een overzicht gemaakt van de toespraken die Heuss gehouden heeft in zijn functie als president. Ook werd hier ingegaan op de rol van zijn vrouw. Zij overleed echter al in 1952. In 1954 is Heuss opnieuw voor vijf jaar gekozen als president van West-Duitsland. Omdat een derde termijn volgens de grondwet niet mogelijk was, is hij op 12 september 1959 afgetreden als president.



Ook nadat hij geen president meer was, heeft hij zich nog regelmatig in het politieke debat gemaakt en maakt ook de nodige reizen. Vanaf 1959 is hij ook begonnen te schrijven aan zijn memoires, maar omdat vanaf 1962 zijn gezondheid verslechterde zijn deze nooit afgekomen. De ruimte waarin hij op 12 december 1963 gestorven is, is ingericht als herdenkingsruimte met een spreuk van hem aan de muur.



Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.