Tags
1 november 1999, de dag begon om half 9 in lokaal QZ104 van wat toen nog de Katholieke Universiteit Brabant heette met het vak Ruimtelijke Bedrijfseconomie. Na een dag met acht colleges, zo was dat regelmatig het geval bij de studie Econometrie, die ik daar toen volgde, had ik in de avond nog een bijeenkomst in Oosterhout. Om 20.00 uur in Cafe de Koppelpaarden. Vanuit de afdeling Breda van GroenLinks waren alle Oosterhoutse leden (4!!) uitgenodigd. Bij binnenkomst was het café leeg en ik gaf bij de man achter de bar (het zal ongetwijfeld Cees Cornelissen zijn geweest) aan waar ik voor kwam. Hij verwees mij naar een zaal verderop in het café. Daar zaten als ik het mij goed herinner drie mensen. Twee GroenLinks leden uit Breda, eentje uit Oosterhout en ik schoof daarbij aan. Ik was sinds 1998 lid van GroenLinks. De conclusie van de avond was, dat we eens moesten kijken of er in Oosterhout ook iets mogelijk was qua linkse en groene politiek. Op 5 juni 2000 werd er een openbare bijeenkomst gehouden. Om mensen te trekken was een Tweede Kamer lid van GroenLinks uitgenodigd (die op het laatste moment niet kon, ook toen al). Maar toch kwamen er ongeveer 10 mensen uit Oosterhout op af. Een deel had wel interesse om activiteiten voor GroenLinks te gaan ontwikkelen. Locatie van deze openbare bijeenkomst was Hotel Cafe ’t Zonneke, we kwamen er later al snel achter dat dat niet echt een GroenLinks bolwerk was. Er ontstond een werkgroep die zich onder andere bezig ging houden met de voorgenomen verkoop van de gemeentelijke aandelen in Intergas. Dat was toen het gasbedrijf wat in eigendom van de gemeente Oosterhout en een aantal andere gemeentes was. En ik werd de secretaris van de werkgroep. Ik was student, je wilt mensen helpen, en een verslagje schrijven en wat brieven versturen, dat ligt mij wel als iemand die toch behoorlijk blauw kleurt qua persoonlijkheid. En de kar trekken, dat moest maar iemand anders doen vond ik.
En dan is het 6 juni 2026, en sta ik hier in het Milieu Educatief Centrum en Kinderboerderij. Op de kop af 26 jaar na de bijeenkomst van 5 juni. Ik vond het MEK toch geschikter als plek dan ’t Zonneke. 20 jaar in de raad, 6 keer lijsttrekker en 4 jaar wethouder. Ik had op de avond van 1 november 1999 of 5 juni 2000 ook iets anders kunnen doen. Er had een andere afspraak kunnen staan, ik had nog in de studieboeken kunnen duiken. Maar ik ging naar beide bijeenkomsten, niet met een bepaald doel. En dan loopt het in het leven zoals het loopt. Als ik niet was gegaan was het voor mij heel anders gelopen, hoe dat weet ik niet, maar ongetwijfeld was het ook interessant en boeiend geweest. En wat energie betreft, er zijn ideeën voor de oprichting van een gemeentelijk warmtebedrijf. Van Intergas, naar Interwarmte zou je kunnen zeggen.
Ik heb een mooie tijd gehad waar ik met veel plezier op terug kijk. Alles heb ik wel meegemaakt in de politiek. Als nieuwe partij de raad in, posters plakken, de kieslijst inleveren, campagnes voeren, fractievoorzitter, allerlei onderwerpen in de raad, selectie van een nieuwe burgemeester (2 keer), onderdeel worden van een steeds grotere partij, allerlei nieuwe talenten zien komen. Anneth in 2010 (jammer dat je om privé redenen in 2014 weg moest), Uhro en Martijn in 2014, Jacqueline in 2020. Allemaal verschillende mensen, met verschillende kwaliteiten. Maar laat ik ook de mensen van het eerste uur niet vergeten, Rob, Will, Koos, Mineke en Lydie. En later de vele bestuursleden zoals Aad, Koos en mijn moeder die op de achtergrond veel werk deden. Niet iedereen zal ze meer kennen maar ze hebben heel veel voor GroenLinks gedaan. Eigenlijk wilde ik geen namen noemen want dan vergeet je altijd mensen, maar dat vond ik ook weer zo onpersoonlijk. Dus bij voorbaat excuses aan iedereen die ik niet genoemd heb.
Toen ik bezig was om lijsten te maken voor de mensen om uit te nodigen op mijn afscheid, niet alleen vandaag maar ook 23 juni vanuit de gemeente, schrok ik er toch wel van hoeveel mensen uit die eerste jaren inmiddels al overleden zijn. Dan gaat de tijd toch snel. Ik was 24 toen ik in de raad kwam, ik ben 48 als ik stop als wethouder. In de politiek komt er bij iedereen een moment dat mensen je gaan zien als die muppet die boven in dat bakje zit en op alles en iedereen zit te mopperen. Ik had nog geen signalen ontvangen dat ik al in dat stadium van de politieke levenscyclus terecht gekomen was. En dan komt er een moment dat alle lijnen bij elkaar gaan komen:
• De helft van je leven in de politiek;
• Een partij (GroenLinks) die ophoudt te bestaan, doordat nu eindelijk de fusie met de PvdA plaats gaat vinden. Iets waar ik een groot voorstander van ben gezien de ernstige verrechtsing in Nederland en de wereld in het algemeen;
• Het feit dat er goede opvolging is (nu was er volop keuze voor de verschillende posities, dat was in de beginjaren echt anders, dan was het schrapen voor de kandidatenlijst)
• Dat je soms denkt, ik heb dit al drie keer gezien of waarom moet het toch allemaal zo ingewikkeld in de raad;
• En er ook een jongere generatie in de politiek actief wordt. Iedereen wil graag jong blijven, maar op een gegeven moment komt het besef dat je je zo nog wel voelt, maar dat je dat toch niet meer bent. Dan is onderwijs wel een hele mooie plek om voeling te houden met jongere generaties.
Kortom, het is mooi geweest. Ik heb veel geleerd de afgelopen jaren. Actief zijn in de politiek heeft mij een enorm inzicht gegeven in hoe zaken in elkaar steken. Ik heb veel mensen leren kennen, mooie dingen maar ook minder mooie dingen meegemaakt. Dat hoort bij het leven. En nu het in Oosterhout klaar is, komt er ruimte voor andere dingen. Ik zal vast nog wel eens ergens opduiken bij een organisatie in Oosterhout. En ik krijg ook meer tijd om reizen te maken. Misschien eens naar Peru, daar schijnen alpaca’s op het menu te staan. Denk ik op reis toch weer even aan Oosterhout.
(Toespraak gehouden bij het afscheid van GroenLinks in Oosterhout op 6 juni 2026 in het Milieu Educatief Centrum en Kinderboerderij in Oosterhout)
En dan is het 6 juni 2026, en sta ik hier in het Milieu Educatief Centrum en Kinderboerderij. Op de kop af 26 jaar na de bijeenkomst van 5 juni. Ik vond het MEK toch geschikter als plek dan ’t Zonneke. 20 jaar in de raad, 6 keer lijsttrekker en 4 jaar wethouder. Ik had op de avond van 1 november 1999 of 5 juni 2000 ook iets anders kunnen doen. Er had een andere afspraak kunnen staan, ik had nog in de studieboeken kunnen duiken. Maar ik ging naar beide bijeenkomsten, niet met een bepaald doel. En dan loopt het in het leven zoals het loopt. Als ik niet was gegaan was het voor mij heel anders gelopen, hoe dat weet ik niet, maar ongetwijfeld was het ook interessant en boeiend geweest. En wat energie betreft, er zijn ideeën voor de oprichting van een gemeentelijk warmtebedrijf. Van Intergas, naar Interwarmte zou je kunnen zeggen.
Ik heb een mooie tijd gehad waar ik met veel plezier op terug kijk. Alles heb ik wel meegemaakt in de politiek. Als nieuwe partij de raad in, posters plakken, de kieslijst inleveren, campagnes voeren, fractievoorzitter, allerlei onderwerpen in de raad, selectie van een nieuwe burgemeester (2 keer), onderdeel worden van een steeds grotere partij, allerlei nieuwe talenten zien komen. Anneth in 2010 (jammer dat je om privé redenen in 2014 weg moest), Uhro en Martijn in 2014, Jacqueline in 2020. Allemaal verschillende mensen, met verschillende kwaliteiten. Maar laat ik ook de mensen van het eerste uur niet vergeten, Rob, Will, Koos, Mineke en Lydie. En later de vele bestuursleden zoals Aad, Koos en mijn moeder die op de achtergrond veel werk deden. Niet iedereen zal ze meer kennen maar ze hebben heel veel voor GroenLinks gedaan. Eigenlijk wilde ik geen namen noemen want dan vergeet je altijd mensen, maar dat vond ik ook weer zo onpersoonlijk. Dus bij voorbaat excuses aan iedereen die ik niet genoemd heb.
Toen ik bezig was om lijsten te maken voor de mensen om uit te nodigen op mijn afscheid, niet alleen vandaag maar ook 23 juni vanuit de gemeente, schrok ik er toch wel van hoeveel mensen uit die eerste jaren inmiddels al overleden zijn. Dan gaat de tijd toch snel. Ik was 24 toen ik in de raad kwam, ik ben 48 als ik stop als wethouder. In de politiek komt er bij iedereen een moment dat mensen je gaan zien als die muppet die boven in dat bakje zit en op alles en iedereen zit te mopperen. Ik had nog geen signalen ontvangen dat ik al in dat stadium van de politieke levenscyclus terecht gekomen was. En dan komt er een moment dat alle lijnen bij elkaar gaan komen:
• De helft van je leven in de politiek;
• Een partij (GroenLinks) die ophoudt te bestaan, doordat nu eindelijk de fusie met de PvdA plaats gaat vinden. Iets waar ik een groot voorstander van ben gezien de ernstige verrechtsing in Nederland en de wereld in het algemeen;
• Het feit dat er goede opvolging is (nu was er volop keuze voor de verschillende posities, dat was in de beginjaren echt anders, dan was het schrapen voor de kandidatenlijst)
• Dat je soms denkt, ik heb dit al drie keer gezien of waarom moet het toch allemaal zo ingewikkeld in de raad;
• En er ook een jongere generatie in de politiek actief wordt. Iedereen wil graag jong blijven, maar op een gegeven moment komt het besef dat je je zo nog wel voelt, maar dat je dat toch niet meer bent. Dan is onderwijs wel een hele mooie plek om voeling te houden met jongere generaties.
Kortom, het is mooi geweest. Ik heb veel geleerd de afgelopen jaren. Actief zijn in de politiek heeft mij een enorm inzicht gegeven in hoe zaken in elkaar steken. Ik heb veel mensen leren kennen, mooie dingen maar ook minder mooie dingen meegemaakt. Dat hoort bij het leven. En nu het in Oosterhout klaar is, komt er ruimte voor andere dingen. Ik zal vast nog wel eens ergens opduiken bij een organisatie in Oosterhout. En ik krijg ook meer tijd om reizen te maken. Misschien eens naar Peru, daar schijnen alpaca’s op het menu te staan. Denk ik op reis toch weer even aan Oosterhout.
(Toespraak gehouden bij het afscheid van GroenLinks in Oosterhout op 6 juni 2026 in het Milieu Educatief Centrum en Kinderboerderij in Oosterhout)
Reactie toevoegen