Donderdag 18 juli 2024
Naast het oude gedeelte heeft het openluchtmuseum van Boekarest ook nog een nieuwer gedeelte. Hier zijn de paden van asfalt en staan vooral stenen en betonnen huizen. De warmte zorgde er overigens voor dat mijn telefoon een aantal keer oververhit raakte en ik hem even in mijn tas moest doen om hem te laten afkoelen. De temperatuur was inmiddels rond de 40 graden en zou in de loop van de dag uitkomen rond de 45 graden. Het huisje op de volgende foto werd in de 19de eeuw bewoond door mensen die verantwoordelijk waren voor het aanleggen en onderhouden van een bepaald stuk weg.

Donderdag 18 juli 2024
Het openluchtmuseum van Boekarest is een onderdeel van het stadspark. Het museum geeft een mooi overzicht van allerlei historische bouwwerken uit de Roemeense geschiedenis. Het gaat hierbij dan vooral op gebouwen die op het Roemeense platteland hebben gestaan en naar dit museum zijn gebracht. Het was deze donderdagmorgen erg rustig wat zeker ook lag aan de temperaturen die rond 11 uur al de 40 graden naderden. De wandeling door het museum gaat verder bij de wijnpers op de volgende foto uit het einde van de 18de eeuw.

Donderdag 18 juli 2024
Ook tijdens mijn tweede dag in Boekarest waren de temperaturen weer tropisch en liepen gedurende de dag op tot boven de 40 graden. In de ochtend ben ik als eerste naar het openluchtmuseum van de stad geweest. Vanaf het centraal station kun je met de bus en daarna een metro uitstappen aan de rand van het stadspark van de stad.

Woensdag 17 juli 2024
Na een bezoek aan het stadsmuseum van Boekarest was de middag al ver voorbij. Vlak in de buurt van het stadsmuseum van Boekarest staat op het Universiteitsplein een beeld van de Roemeense schrijver en politicus Ion Heliade-Radulescu, tevens de oprichter en eerste president van de Roemeense academie van wetenschappen. Hij speelde ook een belangrijke rol in de Roemeense revolutie van 1848 en werd uiteindelijk in 1866 gekozen tot lid van het Roemeense parlement. Een jaar later werd hij president van de Roemeense academie, iets dat hij bleef tot zijn dood in 1872.

Woensdag 17 juli 2024
Nadat ik in het stadsmuseum van Boekarest op de begane grond alles gezien had, kon ik via een trap naar de eerste verdieping lopen. Hier zijn opnieuw een aantal ruimtes van het museum te vinden. Je komt dan uit in een prachtige ontvangsthal. Ook in dit gebouw was het behoorlijk warm. Niet zo warm als buiten, maar omdat de temperaturen in Roemenië al enkele weken boven de 40 gradn waren, dringt de warmte overal binnen.

Woensdag 17 juli 2024
Vlak in de buurt van het nationale museum van de Roemeense geschiedenis staat de Zlatari kerk. Dit is één van de vele orthodoxe kerken van Boekarest. De huidige kerk is gebouwd op de plaats van een oudere 17de eeuwse kerk. Dit was de kerk van de goudsmeden die in deze wijk woonden. In 1903 is een deel van het gebouw gesloopt voor het verbreden van een straat. Hierdoor is nu enkel nog maar een relatief klein deel van de kerk overgebleven.

Woensdag 17 juli 2024
Het nationale geschiedenismuseum van Roemenië is gevestigd in het oude post paleis in de hoofdstad Boekarest. Onderdeel hiervan is een Lapidarium waarin onder andere een levensechte kopie te zien is van de zuil van Trajanus. Tussen 1939 en 1943 is deze kopie gemaakt onder leiding van de archeoloog Emil Panaitescu die toen de directeur was van de Roemeense school in Rome. De reproductie is gemaakt door handwerkers uit het Vaticaan.

Woensdag 17 juli 2024
In Roemenië was er half juli al enkele dagen sprake van een hittegolf met temperaturen tussen de 40 en de 45 graden. Toen ik aankwam in Boekarest waren er volgens de weersvoorspellingen nog twee dagen met temperaturen van rond de 42/43 graden. Daarna zou het iets minder warm worden rond de 37/38 graden. In de nacht bleven de temperaturen rond de 30 graden waardoor het in de stad nauwelijks afkoelt. Dat betekent dat het zo rond half 10 in de ochtend al rond de 35 graden is. Een beetje de temperatuur die je in Nederland tijdens de middag hebt als daar een hittegolf is.

Dinsdag 16 juli 2024
In het vorige deel van dit reisverslag heb ik het eerste deel van de treinreis van Budapest naar Boekarest beschreven. Na om 7:10 vertrokken te zijn vanaf het Keleti treinstation in Budapest was de trein rond half 3 aangekomen in Timisoara. Een grote stad in het westen van Roemenië. Vanaf hier was het nog 10 uur reizen naar de eindbestemming Boekarest. Dit is een afstand van ongeveer 550 kilometer. Dat laat wel zien, hoe langzaam veel treinen in Roemenië noodgedwongen moeten rijden vanwege de slechte kwaliteit van het spoor.