Tags
Toespraak bij mijn afscheid als wethouder van Oosterhout op 23 juni 2026 (Afscheidsbijeenkomst gemeente Oosterhout)
1 november 1999, de dag begon om half 9 in lokaal QZ104 van wat toen nog de Katholieke Universiteit Brabant heette met het vak Ruimtelijke Bedrijfseconomie. Na een dag met acht colleges, zo was dat regelmatig het geval bij de studie Econometrie, die ik daar toen volgde, had ik in de avond nog een bijeenkomst in Oosterhout. Om 20.00 uur in Cafe de Koppelpaarden. Vanuit de afdeling Breda van GroenLinks waren alle Oosterhoutse leden (4!!) uitgenodigd. Bij binnenkomst was het café leeg en ik gaf bij de man achter de bar (het zal ongetwijfeld Cees Cornelissen zijn geweest) aan waar ik voor kwam. Hij verwees mij naar een zaal verderop in het café. Daar zaten als ik het mij goed herinner drie mensen. Twee GroenLinks leden uit Breda, eentje uit Oosterhout en ik schoof daarbij aan. Ik was sinds 1998 lid van GroenLinks. De conclusie van de avond was, dat we eens moesten kijken of er in Oosterhout ook iets mogelijk was qua linkse en groene politiek. Op 5 juni 2000 werd er een openbare bijeenkomst gehouden. Locatie van deze openbare bijeenkomst was Hotel Cafe ’t Zonneke. We kwamen er later al snel achter dat dat niet echt een GroenLinks bolwerk was. Er ontstond een werkgroep die zich onder andere bezig ging houden met de voorgenomen verkoop van de gemeentelijke aandelen in Intergas. Dat was toen het gasbedrijf wat in eigendom van de gemeente Oosterhout en een aantal andere gemeentes was. En ik werd de secretaris van de werkgroep.
En dan is het 23 juni 2026, en sta ik hier bij MidZuid. 20 jaar in de raad, 6 keer lijsttrekker en 4 jaar wethouder. Ik had op de avond van 1 november 1999 of 5 juni 2000 ook iets anders kunnen doen. Er had een andere afspraak kunnen staan, ik had nog in de studieboeken kunnen duiken. Maar ik ging naar beide bijeenkomsten, niet met een bepaald doel. En dan loopt het in het leven zoals het loopt. Als ik niet was gegaan was het voor mij heel anders gelopen, hoe dat weet ik niet, maar ongetwijfeld was het ook interessant en boeiend geweest. En wat energie betreft, er zijn ideeën voor de oprichting van een gemeentelijk warmtebedrijf. Van Intergas, naar Interwarmte zou je kunnen zeggen.
Ik heb een mooie tijd gehad waar ik met veel plezier op terug kijk. Alles heb ik wel meegemaakt in de Oosterhoutse politiek. Ik was 24 toen ik in de raad kwam, ik ben 48 als ik stop als wethouder. In de politiek komt er bij iedereen een moment dat mensen je gaan zien als die muppet die boven in dat bakje zit en op alles en iedereen zit te mopperen. Ik had nog geen signalen ontvangen dat ik al in dat stadium van de politieke levenscyclus terecht gekomen was. En dan is het de kunst om afscheid te nemen als dat eigenlijk nog niet noodzakelijk is.
Aan veel zaken in Oosterhout heb ik mijn bijdrage mogen leveren, en dat is altijd een belangrijke motivatie voor mij in de politiek geweest. En dan is het lastig om daar een keuze uit te maken. Ik ga dat toch doen en dat is de Pannehoef. In de politiek duren processen lang en daardoor maak je als politicus maar een deel mee. In 2012 was er het nodige te doen over de sluiten van een aantal buurthuizen en de omzetting ervan naar activiteitencentra. Voor de Pannehoef brak een moeilijke tijd aan. Het oude bestuur moest gedwongen weg en het heeft lang geduurd voordat er weer aanloop naar het pand kwam. Als raadslid heb ik mij altijd ingezet voor het behoud van deze belangrijke ontmoetingsplek. Uiteindelijk is sluiting van het gebouw voorkomen. Toen ik wethouder werd, werd de Pannehoef een onderdeel van mijn portefeuille en mocht ik mij ook met de verbouwing bezighouden. Dan is het heel mooi om in 2025 een volledig verduurzaamde en opgeknapte Pannehoef te mogen openen en het volledige proces te hebben meegemaakt.
Daarnaast kan ik het natuurlijk niet laten om ook een aantal constateringen mee te geven.
• Zo vind ik het bijzonder dat ik als wethouder in de raad meer gesproken heb over alpaca’s dan over het warmtenet;
• Als politicus met 20 jaar oppositie ervaring kan ik zeggen dat goed oppositie voeren een kunst is. Dat heeft een college ook nodig. Er zijn wat dat betreft nog wel wat verbeterpuntjes. Maar waar de oppositie het de afgelopen jaren soms liet liggen, namen sommigen uit de coalitie deze taak vol vuur op zich;
• Een gemeenteraad is er uiteindelijk om besluiten te nemen. Vaak moet je met 80% van de informatie een besluit nemen. Durf dat ook te doen en streef niet naar 110% want dan verzand je in procedurisme;
• En daarnaast zijn er ook wel overeenkomsten tussen een gemeenteraad en een klas. Dat werd duidelijk in coronatijd toen alle tafels uit elkaar moesten en de griffier groepjes van één had gemaakt (dat deed ik in de klas ook wel eens als er even wat rust nodig is). Peter en Cees waren door de griffier vooraan gezet. Toen dacht ik, de griffier heeft goede onderwijskundige vaardigheden. Dus als hij nog eens een keer op zoek gaat naar een functie elders, dan is het onderwijs zeker een mogelijkheid.
Kortom, het is mooi geweest. Ik heb veel geleerd de afgelopen jaren. Actief zijn in de Oosterhoutse politiek heeft mij een enorm inzicht gegeven in hoe zaken in elkaar steken. Ik heb veel mensen leren kennen, mooie dingen maar ook minder mooie dingen meegemaakt. Dat hoort bij het leven. En politicus zijn doe je niet alleen, er zijn goede samenwerkingen met zoveel mensen geweest (partij, raadsleden, collegeleden, ambtenaren, organisaties, inwoners etc.) dat ik hier geen namen ga noemen, want dan zou ik mensen vergeten. Maar dank voor de samenwerking want zonder dat had ik nooit kunnen doen wat ik gedaan heb. En nu het in Oosterhout politiek klaar is, komt er ruimte voor andere dingen. Ik zal vast nog wel eens ergens opduiken bij een organisatie in Oosterhout. En ik krijg ook meer tijd om reizen te maken. Misschien eens naar Peru, zeker toen ik zag wat daar op het menu staat: Alpaca.
1 november 1999, de dag begon om half 9 in lokaal QZ104 van wat toen nog de Katholieke Universiteit Brabant heette met het vak Ruimtelijke Bedrijfseconomie. Na een dag met acht colleges, zo was dat regelmatig het geval bij de studie Econometrie, die ik daar toen volgde, had ik in de avond nog een bijeenkomst in Oosterhout. Om 20.00 uur in Cafe de Koppelpaarden. Vanuit de afdeling Breda van GroenLinks waren alle Oosterhoutse leden (4!!) uitgenodigd. Bij binnenkomst was het café leeg en ik gaf bij de man achter de bar (het zal ongetwijfeld Cees Cornelissen zijn geweest) aan waar ik voor kwam. Hij verwees mij naar een zaal verderop in het café. Daar zaten als ik het mij goed herinner drie mensen. Twee GroenLinks leden uit Breda, eentje uit Oosterhout en ik schoof daarbij aan. Ik was sinds 1998 lid van GroenLinks. De conclusie van de avond was, dat we eens moesten kijken of er in Oosterhout ook iets mogelijk was qua linkse en groene politiek. Op 5 juni 2000 werd er een openbare bijeenkomst gehouden. Locatie van deze openbare bijeenkomst was Hotel Cafe ’t Zonneke. We kwamen er later al snel achter dat dat niet echt een GroenLinks bolwerk was. Er ontstond een werkgroep die zich onder andere bezig ging houden met de voorgenomen verkoop van de gemeentelijke aandelen in Intergas. Dat was toen het gasbedrijf wat in eigendom van de gemeente Oosterhout en een aantal andere gemeentes was. En ik werd de secretaris van de werkgroep.
En dan is het 23 juni 2026, en sta ik hier bij MidZuid. 20 jaar in de raad, 6 keer lijsttrekker en 4 jaar wethouder. Ik had op de avond van 1 november 1999 of 5 juni 2000 ook iets anders kunnen doen. Er had een andere afspraak kunnen staan, ik had nog in de studieboeken kunnen duiken. Maar ik ging naar beide bijeenkomsten, niet met een bepaald doel. En dan loopt het in het leven zoals het loopt. Als ik niet was gegaan was het voor mij heel anders gelopen, hoe dat weet ik niet, maar ongetwijfeld was het ook interessant en boeiend geweest. En wat energie betreft, er zijn ideeën voor de oprichting van een gemeentelijk warmtebedrijf. Van Intergas, naar Interwarmte zou je kunnen zeggen.
Ik heb een mooie tijd gehad waar ik met veel plezier op terug kijk. Alles heb ik wel meegemaakt in de Oosterhoutse politiek. Ik was 24 toen ik in de raad kwam, ik ben 48 als ik stop als wethouder. In de politiek komt er bij iedereen een moment dat mensen je gaan zien als die muppet die boven in dat bakje zit en op alles en iedereen zit te mopperen. Ik had nog geen signalen ontvangen dat ik al in dat stadium van de politieke levenscyclus terecht gekomen was. En dan is het de kunst om afscheid te nemen als dat eigenlijk nog niet noodzakelijk is.
Aan veel zaken in Oosterhout heb ik mijn bijdrage mogen leveren, en dat is altijd een belangrijke motivatie voor mij in de politiek geweest. En dan is het lastig om daar een keuze uit te maken. Ik ga dat toch doen en dat is de Pannehoef. In de politiek duren processen lang en daardoor maak je als politicus maar een deel mee. In 2012 was er het nodige te doen over de sluiten van een aantal buurthuizen en de omzetting ervan naar activiteitencentra. Voor de Pannehoef brak een moeilijke tijd aan. Het oude bestuur moest gedwongen weg en het heeft lang geduurd voordat er weer aanloop naar het pand kwam. Als raadslid heb ik mij altijd ingezet voor het behoud van deze belangrijke ontmoetingsplek. Uiteindelijk is sluiting van het gebouw voorkomen. Toen ik wethouder werd, werd de Pannehoef een onderdeel van mijn portefeuille en mocht ik mij ook met de verbouwing bezighouden. Dan is het heel mooi om in 2025 een volledig verduurzaamde en opgeknapte Pannehoef te mogen openen en het volledige proces te hebben meegemaakt.
Daarnaast kan ik het natuurlijk niet laten om ook een aantal constateringen mee te geven.
• Zo vind ik het bijzonder dat ik als wethouder in de raad meer gesproken heb over alpaca’s dan over het warmtenet;
• Als politicus met 20 jaar oppositie ervaring kan ik zeggen dat goed oppositie voeren een kunst is. Dat heeft een college ook nodig. Er zijn wat dat betreft nog wel wat verbeterpuntjes. Maar waar de oppositie het de afgelopen jaren soms liet liggen, namen sommigen uit de coalitie deze taak vol vuur op zich;
• Een gemeenteraad is er uiteindelijk om besluiten te nemen. Vaak moet je met 80% van de informatie een besluit nemen. Durf dat ook te doen en streef niet naar 110% want dan verzand je in procedurisme;
• En daarnaast zijn er ook wel overeenkomsten tussen een gemeenteraad en een klas. Dat werd duidelijk in coronatijd toen alle tafels uit elkaar moesten en de griffier groepjes van één had gemaakt (dat deed ik in de klas ook wel eens als er even wat rust nodig is). Peter en Cees waren door de griffier vooraan gezet. Toen dacht ik, de griffier heeft goede onderwijskundige vaardigheden. Dus als hij nog eens een keer op zoek gaat naar een functie elders, dan is het onderwijs zeker een mogelijkheid.
Kortom, het is mooi geweest. Ik heb veel geleerd de afgelopen jaren. Actief zijn in de Oosterhoutse politiek heeft mij een enorm inzicht gegeven in hoe zaken in elkaar steken. Ik heb veel mensen leren kennen, mooie dingen maar ook minder mooie dingen meegemaakt. Dat hoort bij het leven. En politicus zijn doe je niet alleen, er zijn goede samenwerkingen met zoveel mensen geweest (partij, raadsleden, collegeleden, ambtenaren, organisaties, inwoners etc.) dat ik hier geen namen ga noemen, want dan zou ik mensen vergeten. Maar dank voor de samenwerking want zonder dat had ik nooit kunnen doen wat ik gedaan heb. En nu het in Oosterhout politiek klaar is, komt er ruimte voor andere dingen. Ik zal vast nog wel eens ergens opduiken bij een organisatie in Oosterhout. En ik krijg ook meer tijd om reizen te maken. Misschien eens naar Peru, zeker toen ik zag wat daar op het menu staat: Alpaca.
Reactie toevoegen