Reisverslag Oost-Kroatie 2021 deel 16

Tags: 

Dinsdag 10 augustus 2021
Op het groene centrumplein van de stad Vinkovci staat een beeld uit 1845 dat de Heilige Drie eenheid verbeeld. De afgelopen jaren is het volledig gerestaureerd zodat het er vandaag weer keurig netjes uitziet. Dit gedeelte van het centrum was overigens keurig netjes opgeknapt. Geen asfaltplaten als voetpaden maar tegels en ook voldoende groen.



Verder hingen op dit plein nog een aantal grote doeken waarop personen afgebeeld waren die in Vinkovci geboren zijn en daar blijkbaar een belangrijke rol hebben gespeeld tijdens hun leven.



In de stad Vinkovci bevindt zich één museum en dat is het stadsmuseum. Dit museum bestaat sinds 7 november 1946. De collectie van het museum is gebaseerd op de verzameling van Mate Medvedovic. Deze verzameling is door de stad in het jaar 1942 aangekocht. Na een tijdelijke expositie zit het museum sinds 1950 op zijn huidige plaats.



Tijdens de oorlog in het begin van de jaren ’90 is het museumgebouw flink beschadigd, maar kon de collectie veiliggesteld worden door die te verplaatsen naar de stad Varazdin. Het museum start met het laten zien van een aantal opgravingen uit de omgeving van de stad Vinkovci.



Bij de opgravingen uit allerlei verschillende periodes waren een aantal algemene toelichtingen aangebracht in de Engelse taal. Daarnaast werd ook op een aantal manieren afgebeeld hoe mensen in die tijd leefden.



Dit deel van het museum was ook keurig netjes ingedeeld in de verschillende tijdsperiodes (Kopertijd, bronstijd, ijzertijd etc.). Met ook overzichtskaarten waarop stond aangegeven waar uit een bepaalde tijdsperiode voorwerpen gevonden zijn.



Voor wat de Romeinse tijd betreft waren kleine delen van gebouwen uit die tijd nagemaakt in dit museum. De hele benedenverdieping van het museum was ingericht om archeologische vondsten te laten zien tot en met de tijd van de Romeinen.



De bovenverdieping wordt gebruikt om vooral in te gaan op de meest recente geschiedenis. De eerste foto laat een nagebouwde woonkamer zien van een huis van de Sokci bevolkingsgroep. De mensen van deze Zuid-Slavische bevolkingsgroep wonen in de landen Kroatië, Roemenië, Servië en Hongarije. De ruimte is ingericht zoals dat aan het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw het geval was.



Ook is hier de bijbehorende klederdracht van deze bevolkingsgroep te zien.



Voor de rest vond ik dit deel van het museum wat rommelig ingericht. Het was vooral een overzicht van allerlei voorwerpen die op de een of andere manier iets te maken hadden met de stad Vinkovci. Of omdat ze er in gebruik zijn geweest, of omdat ze er gemaakt zijn, of om een andere reden. Via wat algemene toelichtingen werd dit duidelijk gemaakt.



Een voorbeeld hiervan is op de volgende foto te zien. De Tamburitza is een instrument met vijf snaren dat in deze omgeving veel gebruikt wordt. Het is hier heengebracht door de Turken in de 14de en 15de eeuw. Elk instrument wordt nog steeds met de hand gemaakt en is daarom uniek. De foto laat ook duidelijk zien uit welke onderdelen dit instrument allemaal bestaat.



Ook de bekende kathedraal van Djakovo waar ik gisteren geweest ben, kwam in dit museum weer terug in de vorm van een schaalmodel.



Al met al een interessant museum waarvan vooral het oudste deel goed gedocumenteerd was. Voor het wat recentere deel is er zeker nog werk aan de winkel om dit duidelijker en inzichtelijker te maken.



Hierna ben ik op mijn gemak weer teruggelopen naar het station van Vinkovci. Onderweg hiernaar toe kwam ik nog een muurschildering tegen die verwees naar het bloedbad van Borovo Selo op 2 mei 1991. Dit was een incident voorafgaand aan de oorlog in Kroatië waarbij een aantal Kroatische politiemannen en Serviërs werden gedood. Dit plaatsje ligt in de buurt van Vukovar tegen de Servische grens aan.



Aangekomen bij het station kon ik deze keer zonder overstappen met een moderne trein in een keer terug naar Osijek.



In dit station stonden overigens een flink aantal ruimtes die vroeger in gebruik waren als wachtruimte of restaurant gewoon leeg. Erg goed onderhouden zagen deze delen van het station er ook niet uit.



Na met de trein aangekomen te zijn in Osijek ben ik op mijn gemak vanaf het station richting het centrum van de stad gelopen. Het deel van Osijek wat toeristisch interessant is, is redelijk compact, dus de meeste zaken bevinden zich gewoon op loopafstand.



De onderstaande foto laat een tweetal zaken zien. Ten eerste een monument voor de Kroatische veteranen. Dat zijn de grote bruine kolommen. Links op de foto is een beeld te zien van de Kroatische schrijver August Cesarec die als het ware op deze bruine kolommen afloopt.



En ook hier kom je midden in het centrum weer een beeld tegen van de eerste president van Kroatië na de onafhankelijkheid, Franjo Tudman.



Osijek wordt aan de noordkant begrensd door de rivier de Drava. Met behulp van een wandelbrug kun je naar de andere kant van de rivier. Daar bevindt zich vooral natuur maar ook een strandbad, een dierentuin en oude catacomben. Dat komt later nog terug in mijn reisverslagen.



Wanneer je langs de rivier de Drava loopt kom je vervolgens vanzelf uit bij de Tvrda. Dit is een oude vesting in barokke stijl en tegelijkertijd het oudste deel van de stad Osijek. Hier bevinden zich enkele musea die ook in latere delen van dit reisverslag terugkomen. De vesting is ontstaan in de Middeleeuwen, uiteindelijk vernietigd en weer opgebouwd door de Turken.



Ook in dit gedeelte bevond zich een kerk, waar je wel binnen kon kijken, maar die verder helaas afgesloten was. Daarna ben ik weer rustig teruggelopen naar het hotel en had ik voor deze dag genoeg gezien. Ook aan het eind van de middag/begin van de avond waren de temperaturen nog steeds rond de dertig graden.



Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.