reizen

Woensdag 17 juli 2024
Nadat ik in het stadsmuseum van Boekarest op de begane grond alles gezien had, kon ik via een trap naar de eerste verdieping lopen. Hier zijn opnieuw een aantal ruimtes van het museum te vinden. Je komt dan uit in een prachtige ontvangsthal. Ook in dit gebouw was het behoorlijk warm. Niet zo warm als buiten, maar omdat de temperaturen in Roemenië al enkele weken boven de 40 gradn waren, dringt de warmte overal binnen.

Woensdag 17 juli 2024
Het nationale geschiedenismuseum van Roemenië is gevestigd in het oude post paleis in de hoofdstad Boekarest. Onderdeel hiervan is een Lapidarium waarin onder andere een levensechte kopie te zien is van de zuil van Trajanus. Tussen 1939 en 1943 is deze kopie gemaakt onder leiding van de archeoloog Emil Panaitescu die toen de directeur was van de Roemeense school in Rome. De reproductie is gemaakt door handwerkers uit het Vaticaan.

Woensdag 17 juli 2024
In Roemenië was er half juli al enkele dagen sprake van een hittegolf met temperaturen tussen de 40 en de 45 graden. Toen ik aankwam in Boekarest waren er volgens de weersvoorspellingen nog twee dagen met temperaturen van rond de 42/43 graden. Daarna zou het iets minder warm worden rond de 37/38 graden. In de nacht bleven de temperaturen rond de 30 graden waardoor het in de stad nauwelijks afkoelt. Dat betekent dat het zo rond half 10 in de ochtend al rond de 35 graden is. Een beetje de temperatuur die je in Nederland tijdens de middag hebt als daar een hittegolf is.

Dinsdag 16 juli 2024
In het vorige deel van dit reisverslag heb ik het eerste deel van de treinreis van Budapest naar Boekarest beschreven. Na om 7:10 vertrokken te zijn vanaf het Keleti treinstation in Budapest was de trein rond half 3 aangekomen in Timisoara. Een grote stad in het westen van Roemenië. Vanaf hier was het nog 10 uur reizen naar de eindbestemming Boekarest. Dit is een afstand van ongeveer 550 kilometer. Dat laat wel zien, hoe langzaam veel treinen in Roemenië noodgedwongen moeten rijden vanwege de slechte kwaliteit van het spoor.

Dinsdag 16 juli 2024
Op deze dag was het vroeg opstaan want om 7:10 vertrekt vanaf het Keleti treinstation in Budapest de dagtrein naar de Roemeense hoofdstad Boekarest om daar om half 1 ’s nachts (Roemeense tijd, dat is +1 uur ten opzichte van de tijd in Nederland) aan te komen. Naast deze dagtrein rijden er ook nog een drietal rechtstreekse nachttreinen vanuit Budapest naar Boekarest. Rond half 7 ben ik dan ook uit mijn hotel vertrokken om naar het treinstation te lopen en daar ook nog even snel wat te eten te kopen.

Maandag 15 juli 2024
In een eerder reisverslag (https://www.wjvanderzanden.nl/node/1166) heb ik het verhaal opgeschreven over een oude vriend van mij uit Nederland, die naar Hongarije is verhuisd, daar ziek is geworden, in het ziekenhuis van het plaatsje Pincehely terecht is gekomen en daar uiteindelijk in februari 2023 overleden is. Hij is op het plaatselijke kerkhof begraven. Voordat ik naar Roemenië verder zou reizen, had ik bewust een tussen dag ingepland in Budapest. Twee dagen achter elkaar in de trein is wel erg lang. En als je aan het begin van de nacht in Budapest aan komt is het niet aantrekkelijk om dan vroeg in de ochtend weer verder te reizen naar Roemenië. Deze dag heb ik dan ook gebruikt om naar Pincehely te gaan om daar het graf van deze oude vriend op te gaan zoeken.

Tussen het station Budapest-Keleti en Pincehely rijdt normaal gesproken een intercity-trein. Vandaag waren echter alle plaatsen al uitverkocht. In Hongarije moet je in Intercity treinen een reservering hebben. Deze trein heeft naast een intercity deel ook een deel waar je zonder reservering in mee kunt rijden. Dit zijn dan wagons die over het algemeen wat ouder zijn. Het was totaal niet mogelijk om voor dit deel een kaartje te kopen. En dat was bij meerdere treinen van deze dag het geval. Blijkbaar hebben de Hongaarse spoorwegen dus ook last van materiaaltekorten. Gelukkig vertrekt er vanaf het Deli treinstation in Budapest rond 13.00 uur een stoptrein die rond 15.00 uur in Pincehely aankomt. Dit was dus een mooi alternatief voor de snellere intercity-trein.

Zondag 14 juli 2024
Al voor de coronatijd had ik plannen om een keer op vakantie te gaan richting Roemenië. Voor de stad Brasov had ik al een uitgebreide reisplanning gemaakt. Door de coronasituatie is het er niet meer van gekomen en verdween deze reisplanning ergens in het digitale archief. Nadat ik dit jaar het plan had opgevat om in elk geval een Europees land te gaan bezoeken waar ik nog nooit eerder was geweest, viel de keuze op Roemenië. Op deze zondagmorgen ben ik om tien voor half acht met de trein uit Breda vertrokken richting Arnhem.

Donderdag 2 mei 2024
Na een uitstapje naar Kostrzyn in het westen van Polen was ik rond tien over een weer op het station van Küstrin-Kietz in Duitsland. De trein vanuit Polen richting Duitsland (en nu dus het vervangend busvervoer) rijdt één keer per uur en dat betekent dus dat je de dag goed in moet delen. Zeker omdat ik alleen in de ochtend in Kostrzyn zou zijn en in de middag nog een andere plaats in Duitsland wilde bezoeken.

Donderdag 2 mei 2024
Het gebied van de oude stad van Kostrzyn is het overblijfsel van de stad die hier voor 1945 stond en aan het einde van de Tweede Wereldoorlog is verwoest. Met behulp van Europese gelden is dit gebied vanaf 2000 behoorlijk aangepakt. Het terrein is beter toegankelijk gemaakt, er is een museum gevestigd, enkele bastions zijn gerestaureerd en de vestingmuren zijn zelf aangepakt. In het bastion Filip is tegenwoordig een museum gevestigd.

Donderdag 2 mei 2024
Op de laatste dag van mijn vakantie in Berlijn ben ik in de ochtend met de trein vertrokken naar Kostrzyn. Dit is een plaats die in het Westen van Polen ligt, net over de grens met Duitsland. Vanaf het station Berlin-Lichtenberg rijdt er elk uur een rechtstreekse trein naar Kostrzyn. Deze treinreis duurt ongeveer anderhalf uur.