Maandag 14 augustus 2023
Het koninklijk domein Drottningholm is een slot met park en een aantal bijgebouwen in Stockholm. In de ochtend heb ik het gedeelte van het slot bezocht dat toegankelijk is voor het publiek. Op dit koninklijke domein wonen ook nu nog steeds de koning en koningin van Zweden. Na wat gegeten te hebben, had ik de rest van de middag nog om door het park te wandelen en een aantal van de andere gebouwen te bekijken. De volgende foto laat het theater zien wat zich op het terrein bevindt. Het theater is nog steeds in bedrijf en word in de zomer onder andere gebruikt voor het opvoeren van opera’s.
Het park dat bij het kasteel behoort, is vrij toegankelijk. Toegang hoef je alleen te betalen voor het kasteel zelf en het Chinese paviljoen dat ook te bezoeken is. Na een aantal dagen met redelijk fris weer, was het vandaag prima weer en als je in de zon liep zelfs behoorlijk warm.
Vanuit het park heb je ook een prachtig uitzicht op het kasteel. Hier staat ook de bekende Hercules fontein. De sculptuur op de fontein is tijdens de dertig jarige oorlog (1618 – 1648) meegenomen als oorlogsbuit uit Praag. De andere sculpturen komen als oorlogsbuit uit het kasteel van Frederiksborg uit Denemarken.
De baroktuin bevindt zich aansluitend aan het park. Koning Gustaaf III heeft het park vergroot en hier in 1777 ook een Engelse tuin laten aanleggen.
Toen koning Gustaaf III in 1777 op Drottningholm kwam wonen wilde hij verschillende nieuwe gebouwen in het park laten bouwen. Hiervan zijn slechts twee gebouwen gerealiseerd, de tent voor de koninklijke garde en de gotische toren. Van buiten zag dit gebouw eruit als maar in werkelijkheid waren het barakken voor de koninklijke garde. Tussen 1989 en 1996 is het gebouw volledig gerestaureerd en ziet er weer uit zoals het in 1782 is gebouwd.
Het eerste Chinese paviljoen was een cadeau voor koningin Lovisa Ulrika op haar 33ste verjaardag op 24 juli 1753. Dit was een houten gebouw dat tussen 1763 en 1769 vervangen werd door een stenen gebouw. In het gebouw dat nu toegankelijk is voor het publiek bevindt zich nog steeds de originele collectie van Oost-Aziatische en Europese voorwerpen.
Een van de eerste ruimtes in het Chinese paviljoen is de gele kamer. De geschilderde panelen in deze kamer met gele muren laten onder andere de Chinese handelsstad Kanton zien. Deze panelen zijn ook echt in China gemaakt en zijn halverwege de 18de eeuw vanuit China geïmporteerd om in het eerste Chinese paviljoen op te hangen.
In de groene galerij staan twee glazen kasten met een kleine verzameling oriëntaalse kunst.
De blauwe salonkamer heeft wandpanelen die zeer waarschijnlijk door Johan Pasch geschilders zijn. In de 18de eeuw werd deze ruimte gebruikt als diner- en banketzaal.
Op de volgende foto is de spiegel salonkamer te zien. Vanuit deze kamer heb je een mooi uitzicht op het meer waaraan het paleis gelegen is. De kroonluchter die midden in deze kamer hangt komt uit het Drottningholm paleis en is rond 1760 naar het Chinese paviljoen verplaatst.
De rode kamer is qua interieur ingericht in Chinese stijl. De wandpanelen zijn in het midden van de 18de eeuw in China gemaakt en speciaal naar Europa geïmporteerd voor dit paviljoen.
De gele galerij verbindt het centrale deel van het paviljoen met de groene salonkamer. In deze galerij zitten drie deuren die opengaan naar de voorkant van het gebouw. Bij een recente verbouwing zijn de originele panelen weer bevestigd aan de muren.
De laatste foto uit het Chinese paviljoen is van de groene salonkamer. De schilderingen op de muren laten hier vooral een wat romantische vorm zien van het leven in China. Iets dat typisch was voor de 18de eeuw waarin ze zijn aangebracht.
In de buurt van het Chinese paviljoen bevinden zich nog enkele gebouwtjes. Het gebouw op de onderstaande foto werd oorspronkelijk gebruikt als biljardruimte. Tegenwoordig is het timmergereedschap van koning Adolf Frederik te zien. Hier zijn ook voorwerpen te zien die zeer waarschijnlijk zijn gebruikt bij de bouw van het Chinese paviljoen.
Nadat de koning overleden was, behoorden maar liefst zeven timmermansbanken tot zijn erfenis. Er is weinig bewijs dat de koning hiervan ook echt gebruik heeft gemaakt. In elk geval is niets dat door hem gemaakt is een onderdeel van de koninklijke collectie. Ook is de bank die hier te zien is nauwelijks gebruikt.
Een ander bijgebouw was in dienst als dinerruimte van het Chinese paviljoen. Hier kon de koninklijke familie vertrouwelijk met gasten eten, zonder dat er personeel bij was. Via een mechanisme konden vanuit de kelder de maaltijden op tafel gebracht worden, zonder dat het personeel de ruimte in moest. In de tijd van koning Gustaaf III (1746 – 1792) werden hier ook publieke diners gegeven. Hij was de eerste die het park opende voor het publiek. Mensen die hier toen in het park kwamen, konden de koninklijke familie hier dan ook zien zitten eten.
Hierna heb ik nog een wandeling gemaakt door de rest van het behoorlijke park wat om dit paleis heen ligt. Daarna was het tijd om met het openbaar vervoer weer terug te gaan naar het centrum van Stockholm. Bij het hotel heb ik mijn koffer opgehaald om vervolgens richting het centraal station te lopen.
Rond kwart voor zes was ik op het centraal station van Stockholm. Dat was voldoende op tijd om nog even wat te eten en te drinken te halen en hierna naar het juiste perron te lopen waar de trein naar Göteborg rond half 7 zou vertrekken. Ook nu had ik weer een kaartje voor X2000 hogesnelheidstrein. Deze doet er ongeveer 3 uur en 10 minuten over om van Stockholm naar Göteborg te rijden. Als je op tijd bent kun je voor ongeveer 40 a 45 euro een eersteklas kaartje kopen.
De reis zelf verliep voorspoedig en was weinig spectaculair. Zeker omdat het al redelijk snel donker werd en er daardoor dus weinig meer van het Zweedse landschap te zien was. Met een vertraging van ongeveer twintig minuten kwam de trein rond 22.00 uur aan op het centraal station van Göteborg. Van daaruit was het nog een korte wandeling van een minuut of vijf naar mijn hotel.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Het koninklijk domein Drottningholm is een slot met park en een aantal bijgebouwen in Stockholm. In de ochtend heb ik het gedeelte van het slot bezocht dat toegankelijk is voor het publiek. Op dit koninklijke domein wonen ook nu nog steeds de koning en koningin van Zweden. Na wat gegeten te hebben, had ik de rest van de middag nog om door het park te wandelen en een aantal van de andere gebouwen te bekijken. De volgende foto laat het theater zien wat zich op het terrein bevindt. Het theater is nog steeds in bedrijf en word in de zomer onder andere gebruikt voor het opvoeren van opera’s.
Het park dat bij het kasteel behoort, is vrij toegankelijk. Toegang hoef je alleen te betalen voor het kasteel zelf en het Chinese paviljoen dat ook te bezoeken is. Na een aantal dagen met redelijk fris weer, was het vandaag prima weer en als je in de zon liep zelfs behoorlijk warm.
Vanuit het park heb je ook een prachtig uitzicht op het kasteel. Hier staat ook de bekende Hercules fontein. De sculptuur op de fontein is tijdens de dertig jarige oorlog (1618 – 1648) meegenomen als oorlogsbuit uit Praag. De andere sculpturen komen als oorlogsbuit uit het kasteel van Frederiksborg uit Denemarken.
De baroktuin bevindt zich aansluitend aan het park. Koning Gustaaf III heeft het park vergroot en hier in 1777 ook een Engelse tuin laten aanleggen.
Toen koning Gustaaf III in 1777 op Drottningholm kwam wonen wilde hij verschillende nieuwe gebouwen in het park laten bouwen. Hiervan zijn slechts twee gebouwen gerealiseerd, de tent voor de koninklijke garde en de gotische toren. Van buiten zag dit gebouw eruit als maar in werkelijkheid waren het barakken voor de koninklijke garde. Tussen 1989 en 1996 is het gebouw volledig gerestaureerd en ziet er weer uit zoals het in 1782 is gebouwd.
Het eerste Chinese paviljoen was een cadeau voor koningin Lovisa Ulrika op haar 33ste verjaardag op 24 juli 1753. Dit was een houten gebouw dat tussen 1763 en 1769 vervangen werd door een stenen gebouw. In het gebouw dat nu toegankelijk is voor het publiek bevindt zich nog steeds de originele collectie van Oost-Aziatische en Europese voorwerpen.
Een van de eerste ruimtes in het Chinese paviljoen is de gele kamer. De geschilderde panelen in deze kamer met gele muren laten onder andere de Chinese handelsstad Kanton zien. Deze panelen zijn ook echt in China gemaakt en zijn halverwege de 18de eeuw vanuit China geïmporteerd om in het eerste Chinese paviljoen op te hangen.
In de groene galerij staan twee glazen kasten met een kleine verzameling oriëntaalse kunst.
De blauwe salonkamer heeft wandpanelen die zeer waarschijnlijk door Johan Pasch geschilders zijn. In de 18de eeuw werd deze ruimte gebruikt als diner- en banketzaal.
Op de volgende foto is de spiegel salonkamer te zien. Vanuit deze kamer heb je een mooi uitzicht op het meer waaraan het paleis gelegen is. De kroonluchter die midden in deze kamer hangt komt uit het Drottningholm paleis en is rond 1760 naar het Chinese paviljoen verplaatst.
De rode kamer is qua interieur ingericht in Chinese stijl. De wandpanelen zijn in het midden van de 18de eeuw in China gemaakt en speciaal naar Europa geïmporteerd voor dit paviljoen.
De gele galerij verbindt het centrale deel van het paviljoen met de groene salonkamer. In deze galerij zitten drie deuren die opengaan naar de voorkant van het gebouw. Bij een recente verbouwing zijn de originele panelen weer bevestigd aan de muren.
De laatste foto uit het Chinese paviljoen is van de groene salonkamer. De schilderingen op de muren laten hier vooral een wat romantische vorm zien van het leven in China. Iets dat typisch was voor de 18de eeuw waarin ze zijn aangebracht.
In de buurt van het Chinese paviljoen bevinden zich nog enkele gebouwtjes. Het gebouw op de onderstaande foto werd oorspronkelijk gebruikt als biljardruimte. Tegenwoordig is het timmergereedschap van koning Adolf Frederik te zien. Hier zijn ook voorwerpen te zien die zeer waarschijnlijk zijn gebruikt bij de bouw van het Chinese paviljoen.
Nadat de koning overleden was, behoorden maar liefst zeven timmermansbanken tot zijn erfenis. Er is weinig bewijs dat de koning hiervan ook echt gebruik heeft gemaakt. In elk geval is niets dat door hem gemaakt is een onderdeel van de koninklijke collectie. Ook is de bank die hier te zien is nauwelijks gebruikt.
Een ander bijgebouw was in dienst als dinerruimte van het Chinese paviljoen. Hier kon de koninklijke familie vertrouwelijk met gasten eten, zonder dat er personeel bij was. Via een mechanisme konden vanuit de kelder de maaltijden op tafel gebracht worden, zonder dat het personeel de ruimte in moest. In de tijd van koning Gustaaf III (1746 – 1792) werden hier ook publieke diners gegeven. Hij was de eerste die het park opende voor het publiek. Mensen die hier toen in het park kwamen, konden de koninklijke familie hier dan ook zien zitten eten.
Hierna heb ik nog een wandeling gemaakt door de rest van het behoorlijke park wat om dit paleis heen ligt. Daarna was het tijd om met het openbaar vervoer weer terug te gaan naar het centrum van Stockholm. Bij het hotel heb ik mijn koffer opgehaald om vervolgens richting het centraal station te lopen.
Rond kwart voor zes was ik op het centraal station van Stockholm. Dat was voldoende op tijd om nog even wat te eten en te drinken te halen en hierna naar het juiste perron te lopen waar de trein naar Göteborg rond half 7 zou vertrekken. Ook nu had ik weer een kaartje voor X2000 hogesnelheidstrein. Deze doet er ongeveer 3 uur en 10 minuten over om van Stockholm naar Göteborg te rijden. Als je op tijd bent kun je voor ongeveer 40 a 45 euro een eersteklas kaartje kopen.
De reis zelf verliep voorspoedig en was weinig spectaculair. Zeker omdat het al redelijk snel donker werd en er daardoor dus weinig meer van het Zweedse landschap te zien was. Met een vertraging van ongeveer twintig minuten kwam de trein rond 22.00 uur aan op het centraal station van Göteborg. Van daaruit was het nog een korte wandeling van een minuut of vijf naar mijn hotel.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen