Dinsdag 16 juli 2024
Op deze dag was het vroeg opstaan want om 7:10 vertrekt vanaf het Keleti treinstation in Budapest de dagtrein naar de Roemeense hoofdstad Boekarest om daar om half 1 ’s nachts (Roemeense tijd, dat is +1 uur ten opzichte van de tijd in Nederland) aan te komen. Naast deze dagtrein rijden er ook nog een drietal rechtstreekse nachttreinen vanuit Budapest naar Boekarest. Rond half 7 ben ik dan ook uit mijn hotel vertrokken om naar het treinstation te lopen en daar ook nog even snel wat te eten te kopen.
De trein vertrok netjes op tijd om 7:10 in de richting van de eerste tussenstop in Szolnok. De trein bestaat steeds uit een zestal wagons. Drie van de Hongaarse spoorwegen die meerijden tot de Hongaars-Roemeense grens en daar afgekoppeld worden en drie wagons van de Roemeense spoorwegen die rijden tot aan het eindstation in Boekarest. Met een vertraging van ongeveer 10 minuten kwam de trein rond 8:40 aan in Szolnok.
Rond 9:10 maakte de trein een tweede tussenstop in het plaatsje Mezotur. Treinkaartjes vanuit Hongarije naar Roemenië zijn tegenwoordig eenvoudig via de website van de Hongaarse spoorwegen te koop. Als je op tijd bent, dan heb je voor 36 euro een enkele reis van Budapest naar Boekarest. Kaartjes kunnen vanaf 90 dagen voor vertrek van de trein gekocht worden en een reservering is daarbij verplicht.
De volgende tussenstop is 10 minuten later om 9:20 uur in het plaatsje Gyoma. Bij het station stond een groot bord over de renovatie van de spoorlijn van Boedapest naar Lokoshaza. Standaard met het bedrag erbij (en dat is het overgrote deel) dat de Europese Unie aan dit project heeft bijgedragen. In Oost-Europese landen zie je deze borden veel staan.
Op dit stuk van de reis stopt de trein gemiddeld om de 10 minuten op een station van vooral kleine plaatsen. In Oost-Europa zijn internationale treinen over het algemeen niet erg snel omdat ze in de verschillende landen ook als een soort binnenlandse stoptrein gebruikt worden en dus op veel plaatsen stoppen.
De volgende stop was rond 09:35 uur in het plaatsje Mezöbereny. De vertraging ten opzichte van de dienstregeling bleef heel constant op ongeveer 10 minuten.
Tussenstop 6 is om 09:40 uur in Murony. Zoals op de foto’s te zien is, zien de meeste stations langs deze spoorlijn er netjes uit. De betonplaten uit de communistische tijd zijn vervangen. Er staan nette glazen wachtruimtes en op de grote station zijn ook elektronische informatieborden met de dienstregeling en de aankomende en vertrekkende treinen bij de verschillende perrons.
Zelf zat ik natuurlijk in een Roemeense wagon van de trein waar het tijdens dit deel van de reis nog erg rustig was. De weinige reizigers in dit gedeelte van de trein hadden bijna allemaal een bestemming in Roemenië. Een treinreis tussen deze beide hoofdsteden is gezien de reisduur echt iets voor de liefhebber, dus de meeste reizigers die in Budapest waren opgestapt, stapten op een van de eerste stations in Roemenië weer uit.
Rond 09:50 werd in de wat grotere plaats Bekescsaba een tussenstop gemaakt. Buiten liep de temperatuur weer op richting de dertig graden. Daar was in de trein nu nog weinig van te merken omdat de airconditioning van de trein deze temperaturen allemaal nog prima aan kon.
Rond 10 over 10 werd de voorlaatste tussenstop in Hongarije aangedaan, het station in de plaats Ketegyhaza. Het landschap in dit deel van Hongarije is niet heel bijzonder. Het is vooral vlak, met veel landbouw en allerlei relatief kleine plaatsjes.
Rond 10:20 wordt gestopt op het laatste station in Hongarije. Hier staat de trein ongeveer een half uur stil. De Hongaarse treinwagons moeten hier afgekoppeld worden, er komt een Roemeense locomotief voor de trein. Lokoshaza is het grensstation richting Hongarije en hier stapt dan ook de Hongaarse douane in om alle reizigers te controleren. Dit omdat voor reizen over land Roemenië nog geen onderdeel is van de Schengenzone. Ook staan op dit station allerlei goederenwagons met vooral auto’s te wachten om verder vervoerd te worden.
De trein vertrok stipt op tijd om 10.45 uur waardoor de vertraging weer was ingelopen om tien minuten later om 11.55 uur aan te komen op het eerste station in Roemenië in de plaats Curtici. Omdat Roemenië in een andere tijdszone ligt dan Hongarije gaat de klok hier meteen een uur vooruit. In Curtici staat de trein ongeveer twintig minuten stil en worden de paspoorten opnieuw gecontroleerd door de Roemeense douane. Die kijken niet alleen in de paspoorten maar vragen ook waar de reizigers naar toe gaan en wat ze gaan doen.
Om kwart over twaalf vertrekt de trein om verder te rijden. Wat in Roemenië meteen opvalt ten opzichte van Hongarije is dat er veel meer oude betonnen gebouwen langs de spoorlijn te zien zijn. Ook de hoeveelheid rondslingerend afval is groot. Bij de stations liggen overal weggegooide flesjes en ook langs het spoor is het rommelig.
Om half een wordt een tussenstop van een half uur gemaakt in Arad, de eerste grote plaats in Roemenië. Hier wordt een aantal wagons van een andere trein gekoppeld aan het treindeel dat uit Roemenië komt. Omdat de airconditioning hiervoor een tijdje uitgezet moet worden, wordt het al snel een stuk warmer in de trein. Hier stappen ook een flink aantal mensen in en wordt het dus echt behoorlijk druk in de wagons.
Stipt om 13:00 uur vertrekt de trein richting Timisoara. De snelheid van de trein gaat wanneer je de Roemeense grens overgaat ook meteen een stuk omlaag. De kwaliteit van het Roemeense spoor is over het algemeen niet goed en dat betekent dat de reistijden de afgelopen jaren alleen maar langer zijn geworden. Overal zijn snelheidsbeperkingen waardoor treinen maar langzaam kunnen rijden. De afstand tussen Arad en Timisoara is 57 kilometer. In de dienstregeling staat hier 84 minuten voor.
Om nog wat frisse lucht in de trein te krijgen werden door het Roemeense personeel een aantal ramen die in de wagons open konden opengezet. Echt veel hielp dat niet omdat als het rond de 40 graden buiten is, de lucht die dan naar binnenkomt niet erg fris is. Een wat meer creatieve oplossing is, om gewoon de deuren van de trein open te laten staan als je aan het rijden bent. Dat is iets dat in Roemenië bij hoge temperaturen heel gebruikelijk is. Als je dat als conducteur in Nederland doet, word je denk ik onmiddellijk ontslagen door de NS. Veilig is het in elk geval niet, ondanks dat de trein hier niet erg hard rijdt.
Hoewel de treinreis van Budapest naar Boekarest erg veel tijd kost, is het naar mijn mening wel een goede manier om echt iets van het land te zien. In de grote steden ziet het er vaak allemaal redelijk netjes en westers uit. Wanneer je met de trein door dit soort plaatsjes komt dan zie je pas hoe het er in een land echt aan toe gaat. Het voordeel van het zo langzaam rijden van de trein is dat je makkelijk foto’s kunt maken en alles goed kunt zien. Een totaal verschil met Duitsland waar luxe Intercity en Intercity Express treinen met snelheden van meer dan 200 kilometer per uur tussen geluidswallen over het spoor rijden. Zoals ook de volgende foto laat zien, heel veel verwaarloosde gebouwen.
Om vijf voor half drie kwam de trein zelfs twee minuten te vroeg aan op het station van Timisoara. Hier werd vijf minuten gestopt. Opnieuw stapten hier veel mensen op de trein en zat het nu echt helemaal vol. Dat laat nog maar eens zien dat reserveren voor internationale treinen echt heel verstandig is. Zeker in Roemenië waar het bijna voor alle treinen verplicht is om een reservering te kopen. Rond half drie reed de trein weer verder naar het eerstvolgende station in Lugoj.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Op deze dag was het vroeg opstaan want om 7:10 vertrekt vanaf het Keleti treinstation in Budapest de dagtrein naar de Roemeense hoofdstad Boekarest om daar om half 1 ’s nachts (Roemeense tijd, dat is +1 uur ten opzichte van de tijd in Nederland) aan te komen. Naast deze dagtrein rijden er ook nog een drietal rechtstreekse nachttreinen vanuit Budapest naar Boekarest. Rond half 7 ben ik dan ook uit mijn hotel vertrokken om naar het treinstation te lopen en daar ook nog even snel wat te eten te kopen.
De trein vertrok netjes op tijd om 7:10 in de richting van de eerste tussenstop in Szolnok. De trein bestaat steeds uit een zestal wagons. Drie van de Hongaarse spoorwegen die meerijden tot de Hongaars-Roemeense grens en daar afgekoppeld worden en drie wagons van de Roemeense spoorwegen die rijden tot aan het eindstation in Boekarest. Met een vertraging van ongeveer 10 minuten kwam de trein rond 8:40 aan in Szolnok.
Rond 9:10 maakte de trein een tweede tussenstop in het plaatsje Mezotur. Treinkaartjes vanuit Hongarije naar Roemenië zijn tegenwoordig eenvoudig via de website van de Hongaarse spoorwegen te koop. Als je op tijd bent, dan heb je voor 36 euro een enkele reis van Budapest naar Boekarest. Kaartjes kunnen vanaf 90 dagen voor vertrek van de trein gekocht worden en een reservering is daarbij verplicht.
De volgende tussenstop is 10 minuten later om 9:20 uur in het plaatsje Gyoma. Bij het station stond een groot bord over de renovatie van de spoorlijn van Boedapest naar Lokoshaza. Standaard met het bedrag erbij (en dat is het overgrote deel) dat de Europese Unie aan dit project heeft bijgedragen. In Oost-Europese landen zie je deze borden veel staan.
Op dit stuk van de reis stopt de trein gemiddeld om de 10 minuten op een station van vooral kleine plaatsen. In Oost-Europa zijn internationale treinen over het algemeen niet erg snel omdat ze in de verschillende landen ook als een soort binnenlandse stoptrein gebruikt worden en dus op veel plaatsen stoppen.
De volgende stop was rond 09:35 uur in het plaatsje Mezöbereny. De vertraging ten opzichte van de dienstregeling bleef heel constant op ongeveer 10 minuten.
Tussenstop 6 is om 09:40 uur in Murony. Zoals op de foto’s te zien is, zien de meeste stations langs deze spoorlijn er netjes uit. De betonplaten uit de communistische tijd zijn vervangen. Er staan nette glazen wachtruimtes en op de grote station zijn ook elektronische informatieborden met de dienstregeling en de aankomende en vertrekkende treinen bij de verschillende perrons.
Zelf zat ik natuurlijk in een Roemeense wagon van de trein waar het tijdens dit deel van de reis nog erg rustig was. De weinige reizigers in dit gedeelte van de trein hadden bijna allemaal een bestemming in Roemenië. Een treinreis tussen deze beide hoofdsteden is gezien de reisduur echt iets voor de liefhebber, dus de meeste reizigers die in Budapest waren opgestapt, stapten op een van de eerste stations in Roemenië weer uit.
Rond 09:50 werd in de wat grotere plaats Bekescsaba een tussenstop gemaakt. Buiten liep de temperatuur weer op richting de dertig graden. Daar was in de trein nu nog weinig van te merken omdat de airconditioning van de trein deze temperaturen allemaal nog prima aan kon.
Rond 10 over 10 werd de voorlaatste tussenstop in Hongarije aangedaan, het station in de plaats Ketegyhaza. Het landschap in dit deel van Hongarije is niet heel bijzonder. Het is vooral vlak, met veel landbouw en allerlei relatief kleine plaatsjes.
Rond 10:20 wordt gestopt op het laatste station in Hongarije. Hier staat de trein ongeveer een half uur stil. De Hongaarse treinwagons moeten hier afgekoppeld worden, er komt een Roemeense locomotief voor de trein. Lokoshaza is het grensstation richting Hongarije en hier stapt dan ook de Hongaarse douane in om alle reizigers te controleren. Dit omdat voor reizen over land Roemenië nog geen onderdeel is van de Schengenzone. Ook staan op dit station allerlei goederenwagons met vooral auto’s te wachten om verder vervoerd te worden.
De trein vertrok stipt op tijd om 10.45 uur waardoor de vertraging weer was ingelopen om tien minuten later om 11.55 uur aan te komen op het eerste station in Roemenië in de plaats Curtici. Omdat Roemenië in een andere tijdszone ligt dan Hongarije gaat de klok hier meteen een uur vooruit. In Curtici staat de trein ongeveer twintig minuten stil en worden de paspoorten opnieuw gecontroleerd door de Roemeense douane. Die kijken niet alleen in de paspoorten maar vragen ook waar de reizigers naar toe gaan en wat ze gaan doen.
Om kwart over twaalf vertrekt de trein om verder te rijden. Wat in Roemenië meteen opvalt ten opzichte van Hongarije is dat er veel meer oude betonnen gebouwen langs de spoorlijn te zien zijn. Ook de hoeveelheid rondslingerend afval is groot. Bij de stations liggen overal weggegooide flesjes en ook langs het spoor is het rommelig.
Om half een wordt een tussenstop van een half uur gemaakt in Arad, de eerste grote plaats in Roemenië. Hier wordt een aantal wagons van een andere trein gekoppeld aan het treindeel dat uit Roemenië komt. Omdat de airconditioning hiervoor een tijdje uitgezet moet worden, wordt het al snel een stuk warmer in de trein. Hier stappen ook een flink aantal mensen in en wordt het dus echt behoorlijk druk in de wagons.
Stipt om 13:00 uur vertrekt de trein richting Timisoara. De snelheid van de trein gaat wanneer je de Roemeense grens overgaat ook meteen een stuk omlaag. De kwaliteit van het Roemeense spoor is over het algemeen niet goed en dat betekent dat de reistijden de afgelopen jaren alleen maar langer zijn geworden. Overal zijn snelheidsbeperkingen waardoor treinen maar langzaam kunnen rijden. De afstand tussen Arad en Timisoara is 57 kilometer. In de dienstregeling staat hier 84 minuten voor.
Om nog wat frisse lucht in de trein te krijgen werden door het Roemeense personeel een aantal ramen die in de wagons open konden opengezet. Echt veel hielp dat niet omdat als het rond de 40 graden buiten is, de lucht die dan naar binnenkomt niet erg fris is. Een wat meer creatieve oplossing is, om gewoon de deuren van de trein open te laten staan als je aan het rijden bent. Dat is iets dat in Roemenië bij hoge temperaturen heel gebruikelijk is. Als je dat als conducteur in Nederland doet, word je denk ik onmiddellijk ontslagen door de NS. Veilig is het in elk geval niet, ondanks dat de trein hier niet erg hard rijdt.
Hoewel de treinreis van Budapest naar Boekarest erg veel tijd kost, is het naar mijn mening wel een goede manier om echt iets van het land te zien. In de grote steden ziet het er vaak allemaal redelijk netjes en westers uit. Wanneer je met de trein door dit soort plaatsjes komt dan zie je pas hoe het er in een land echt aan toe gaat. Het voordeel van het zo langzaam rijden van de trein is dat je makkelijk foto’s kunt maken en alles goed kunt zien. Een totaal verschil met Duitsland waar luxe Intercity en Intercity Express treinen met snelheden van meer dan 200 kilometer per uur tussen geluidswallen over het spoor rijden. Zoals ook de volgende foto laat zien, heel veel verwaarloosde gebouwen.
Om vijf voor half drie kwam de trein zelfs twee minuten te vroeg aan op het station van Timisoara. Hier werd vijf minuten gestopt. Opnieuw stapten hier veel mensen op de trein en zat het nu echt helemaal vol. Dat laat nog maar eens zien dat reserveren voor internationale treinen echt heel verstandig is. Zeker in Roemenië waar het bijna voor alle treinen verplicht is om een reservering te kopen. Rond half drie reed de trein weer verder naar het eerstvolgende station in Lugoj.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen