Woensdag 17 juli 2024
Nadat ik in het stadsmuseum van Boekarest op de begane grond alles gezien had, kon ik via een trap naar de eerste verdieping lopen. Hier zijn opnieuw een aantal ruimtes van het museum te vinden. Je komt dan uit in een prachtige ontvangsthal. Ook in dit gebouw was het behoorlijk warm. Niet zo warm als buiten, maar omdat de temperaturen in Roemenië al enkele weken boven de 40 gradn waren, dringt de warmte overal binnen.
Op de eerste verdieping van het museum bevindt zich het gedeelte wat echt in gaat op de geschiedenis van de stad Boekarest. Via een tussenruimte waarin allerlei oude uurwerken te vinden zijn, kom je in dit museumgedeelte.
Na de Tweede Wereldoorlog komen ook in Roemenië de communisten aan de macht en beginnen met de opbouw van het land. De stad Boekarest wordt flink uitgebreid en allerlei dorpjes in de omgeving worden een onderdeel van de hoofdstad. Nadat in 1977 een grote aardbeving in Roemenië plaatsvond die ook in Boekarest tot veel verwoestingen leidde, werd een deel van het oude centrum gesloopt. Op deze plaats werd een grote boulevard aangelegd met het “Huis van het volk”. Dit is het enorme gebouw waar tegenwoordig onder andere het Roemeense parlement in gevestigd is.
De ontwikkeling van het land wordt onder andere weergegeven door een aantal oude posters uit de communistische tijd. Deze poster laat de ontwikkelingen op het gebied van cultuur zien met 1938 als beginjaar en 1955 als eindjaar.
Zoals veel musea in de Roemeense hoofdstad zijn bijna alle opschriften tweetalig (Roemeens en Engels). In het kort wordt hier een goed beeld geschetst van de ontwikkeling van de stad en de manier van leven ten tijde van het communisme.
In enkele kleine zijruimtes zijn allerlei voorwerpen en kleding te zien uit het begin van de 20ste eeuw.
Hier worden ook een aantal bijzondere verhalen vertelt uit de geschiedenis van de stad. Zo verscheen er in het eind van de jaren ’50 ineens een oude man met een telescoop in de straten van Boekarest. Hij nodigde de mensen uit om door de telescoop naar de lucht te kijken. Omdat mensen geïnteresseerd waren verzamelden ze zich rondom deze oude man. Dit was destijds de enige mogelijkheid om met meer dan drie mensen samen te zijn. Dit soort bijeenkomsten waren toen namelijk verboden. In de groep mensen ontstonden allerlei gesprekken. Ineens kwamen sommige van deze mensen niet meer opdagen en werd duidelijk dat deze oude man verbonden was met de geheime dienst. Toen dit duidelijk werd, was hij van het ene op het andere moment verdwenen.
Het volgende gedeelte van het museum gaat over de geschiedenis van de stad Boekarest voor de communistische tijd.
In de periode van 1821 tot en met 1918 ontwikkelde Boekarest zich steeds meer tot de hoofdstad van het land. In het eerste deel van de 19de eeuw was er vooral sprake van sociale, politieke en culturele veranderingen. Later ontstonden in Boekarest allerlei nieuwe gebouwen, verlichting, een systeem van openbaar vervoer en boulevards.
Zo zijn op de onderstaande foto een viertal documenten te zien uit het archief van de gemeente Boekarest.
De volgende ruimte gaat nog verder terug in de tijd en geeft informatie over de geschiedenis van de stad tijdens de 18de en 19de eeuw.
In het museum staat ook een beeld van het hoofd van Michael de Dappere. Hij verenigde rond het begin van de 17de eeuw de vorstendommen Walachije, Transsylvanië en Moldavië. Hierbij is geprobeerd om zijn gezicht zo levensecht mogelijk na te bootsen.
Een van de vele voorwerpen uit deze tijd is een opbergdoos uit de 18de eeuw die toentertijd in een bedrijf is gebruikt.
Dit gedeelte van het museum wordt afgesloten met een overzicht van allerlei soorten opgravingen uit de verre geschiedenis van de stad Boekarest.
In een zijruimte van het museum is nog een kleine tentoonstelling te vinden met een aantal oude boeken waarin het wapen van Walachije, een deel van het huidige Roemenië staat afgebeeld.
Afsluitend nog een laatste foto van dit museum uit de ruimte met een collectie Franse schilderijen.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Nadat ik in het stadsmuseum van Boekarest op de begane grond alles gezien had, kon ik via een trap naar de eerste verdieping lopen. Hier zijn opnieuw een aantal ruimtes van het museum te vinden. Je komt dan uit in een prachtige ontvangsthal. Ook in dit gebouw was het behoorlijk warm. Niet zo warm als buiten, maar omdat de temperaturen in Roemenië al enkele weken boven de 40 gradn waren, dringt de warmte overal binnen.
Op de eerste verdieping van het museum bevindt zich het gedeelte wat echt in gaat op de geschiedenis van de stad Boekarest. Via een tussenruimte waarin allerlei oude uurwerken te vinden zijn, kom je in dit museumgedeelte.
Na de Tweede Wereldoorlog komen ook in Roemenië de communisten aan de macht en beginnen met de opbouw van het land. De stad Boekarest wordt flink uitgebreid en allerlei dorpjes in de omgeving worden een onderdeel van de hoofdstad. Nadat in 1977 een grote aardbeving in Roemenië plaatsvond die ook in Boekarest tot veel verwoestingen leidde, werd een deel van het oude centrum gesloopt. Op deze plaats werd een grote boulevard aangelegd met het “Huis van het volk”. Dit is het enorme gebouw waar tegenwoordig onder andere het Roemeense parlement in gevestigd is.
De ontwikkeling van het land wordt onder andere weergegeven door een aantal oude posters uit de communistische tijd. Deze poster laat de ontwikkelingen op het gebied van cultuur zien met 1938 als beginjaar en 1955 als eindjaar.
Zoals veel musea in de Roemeense hoofdstad zijn bijna alle opschriften tweetalig (Roemeens en Engels). In het kort wordt hier een goed beeld geschetst van de ontwikkeling van de stad en de manier van leven ten tijde van het communisme.
In enkele kleine zijruimtes zijn allerlei voorwerpen en kleding te zien uit het begin van de 20ste eeuw.
Hier worden ook een aantal bijzondere verhalen vertelt uit de geschiedenis van de stad. Zo verscheen er in het eind van de jaren ’50 ineens een oude man met een telescoop in de straten van Boekarest. Hij nodigde de mensen uit om door de telescoop naar de lucht te kijken. Omdat mensen geïnteresseerd waren verzamelden ze zich rondom deze oude man. Dit was destijds de enige mogelijkheid om met meer dan drie mensen samen te zijn. Dit soort bijeenkomsten waren toen namelijk verboden. In de groep mensen ontstonden allerlei gesprekken. Ineens kwamen sommige van deze mensen niet meer opdagen en werd duidelijk dat deze oude man verbonden was met de geheime dienst. Toen dit duidelijk werd, was hij van het ene op het andere moment verdwenen.
Het volgende gedeelte van het museum gaat over de geschiedenis van de stad Boekarest voor de communistische tijd.
In de periode van 1821 tot en met 1918 ontwikkelde Boekarest zich steeds meer tot de hoofdstad van het land. In het eerste deel van de 19de eeuw was er vooral sprake van sociale, politieke en culturele veranderingen. Later ontstonden in Boekarest allerlei nieuwe gebouwen, verlichting, een systeem van openbaar vervoer en boulevards.
Zo zijn op de onderstaande foto een viertal documenten te zien uit het archief van de gemeente Boekarest.
De volgende ruimte gaat nog verder terug in de tijd en geeft informatie over de geschiedenis van de stad tijdens de 18de en 19de eeuw.
In het museum staat ook een beeld van het hoofd van Michael de Dappere. Hij verenigde rond het begin van de 17de eeuw de vorstendommen Walachije, Transsylvanië en Moldavië. Hierbij is geprobeerd om zijn gezicht zo levensecht mogelijk na te bootsen.
Een van de vele voorwerpen uit deze tijd is een opbergdoos uit de 18de eeuw die toentertijd in een bedrijf is gebruikt.
Dit gedeelte van het museum wordt afgesloten met een overzicht van allerlei soorten opgravingen uit de verre geschiedenis van de stad Boekarest.
In een zijruimte van het museum is nog een kleine tentoonstelling te vinden met een aantal oude boeken waarin het wapen van Walachije, een deel van het huidige Roemenië staat afgebeeld.
Afsluitend nog een laatste foto van dit museum uit de ruimte met een collectie Franse schilderijen.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen