Vrijdag 19 juli 2024
Al lopend langs de boulevard van Constanta staat langs de zee het casino van de stad. Het huidige casino is al het derde gebouw op deze plek en is gerealiseerd tussen 1907 en 1910. Zowel tijdens de Eerste als de Tweede wereldoorlog is het gebouw beschadigd. Nadat het gebouw 38 jaar lang als casino dienst heeft gedaan, is het in de communistische tijd gebruikt als gemeenschapsgebouw. In 1990 is het gesloten. Verschillende keren is gestart met een renovatie maar werd dit elke keer niet voltooid. Uiteindelijk is in januari 2020 de definitieve restauratie gestart en zag het gebouw er in de zomer van 2024 weer behoorlijk opgeknapt uit.
Het aquarium van de stad is sinds 1958 gevestigd in een gebouw dat daarvoor gebruikt werd als restaurant voor het casino. In totaal zijn hier 100 verschillende soorten vissen te zien. Deze zomer was het aquarium echter gesloten en dus niet toegankelijk.
De boulevard loopt hier vlak langs de Zwarte Zee en zoals op de foto te zien is, ligt er hier geen strand. Ondanks de warmte was het hier door de koele zeewind best aangenaam.
Langs de boulevard staan verschillende kunstwerken die gerelateerd zijn aan de invloed van de haven op Constanta. Een voorbeeld hiervan is de beeldengroep “Vissers” uit het jaar 1959.
Iets verderop staat een kruis ter nagedachtenis aan alle zeelieden die overleden zijn.
De eerste vuurtoren is rond 1300 in Constanta gebouwd door mensen uit Genua die hier handeldreven. Tussen 1858 en 1860 is de vuurtoren herbouwd om deze handelaren te eren. Het gebouw heeft een hoogte van ongeveer acht meter.
Weer een stukje verder staat een beeld van de Roemeense dichter Mihai Eminescu (1850 – 1889). Hij wordt over het algemeen beschouwd als een van de grootste dichters van Roemenië.
Het gebouw waarin het voormalige hoofdkantoor van de marine gevestigd is geweest is tussen 1879 en 1882 gebouwd als hotel. Voor die tijd was het een modern gebouw met 90 kamers die elk een eigen badkamer hadden en sinds 1905 ook elektriciteit. Vanaf 1924 werd het exclusief gebruikt door officieren van de marine. Van 1944 tot 1956 werd het gebouw door het Rode leger gebruikt om daarna in handen van de Roemeense staat te komen.
Vanaf hier kun je nog een stukje verder lopen over een pad dat uiteindelijk doodloopt. Langs deze weg liggen allerlei kleine schepen afgemeerd. Dit stuk van het water wordt dan ook gebruikt als jachthaven. Het is hier een en al beton dus er is weinig verkoeling op deze warme dag.
Vanaf het einde van de weg de langs de jachthaven loopt, ben ik weer teruggelopen in de richting van de boulevard. Na hier nog wat gegeten te hebben was het inmiddels half 5 worden en dus tijd om langzaam terug te gaan naar het centraal station van de stad.
Op de terugweg naar het station kwam ik nog langs de Antonius van Paduakerk. Deze kerk is in 1938 gebouwd naar het voorbeeld van kerken in het noorden van Italië op de plaats van een oude kerk uit 1886.
De kerk werd buiten gebruik gesteld toen Russische soldaten de stad in 1944 bezetten. Enkele jaren later werd de kerk weer teruggegeven aan de katholieken.
Een stukje verder staat de Sint-Nicolaaskerk die helaas niet te bezoeken was. Deze kerk is in 1889 gebouwd en heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog dienstgedaan als kathedraal toen de kathedraal van de heilige Petrus en Paulus gebombardeerd was. Sinds 1987 wordt de kerk weer normaal gebruikt voor vieringen.
Na nog wat te eten en te drinken gekocht te hebben in de plaatselijke supermarkt voor de treinreis terug naar Boekarest kwam ik rond zes uur weer aan bij het treinstation van Constanta.
Dat was mooi op tijd om rond 18.15 uur weer met de trein te vertrekken richting Boekarest.
Rond half 10 kwam mijn trein uit Constanta met een vertraging van ongeveer 30 minuten aan op het centraal station van Boekarest.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Al lopend langs de boulevard van Constanta staat langs de zee het casino van de stad. Het huidige casino is al het derde gebouw op deze plek en is gerealiseerd tussen 1907 en 1910. Zowel tijdens de Eerste als de Tweede wereldoorlog is het gebouw beschadigd. Nadat het gebouw 38 jaar lang als casino dienst heeft gedaan, is het in de communistische tijd gebruikt als gemeenschapsgebouw. In 1990 is het gesloten. Verschillende keren is gestart met een renovatie maar werd dit elke keer niet voltooid. Uiteindelijk is in januari 2020 de definitieve restauratie gestart en zag het gebouw er in de zomer van 2024 weer behoorlijk opgeknapt uit.
Het aquarium van de stad is sinds 1958 gevestigd in een gebouw dat daarvoor gebruikt werd als restaurant voor het casino. In totaal zijn hier 100 verschillende soorten vissen te zien. Deze zomer was het aquarium echter gesloten en dus niet toegankelijk.
De boulevard loopt hier vlak langs de Zwarte Zee en zoals op de foto te zien is, ligt er hier geen strand. Ondanks de warmte was het hier door de koele zeewind best aangenaam.
Langs de boulevard staan verschillende kunstwerken die gerelateerd zijn aan de invloed van de haven op Constanta. Een voorbeeld hiervan is de beeldengroep “Vissers” uit het jaar 1959.
Iets verderop staat een kruis ter nagedachtenis aan alle zeelieden die overleden zijn.
De eerste vuurtoren is rond 1300 in Constanta gebouwd door mensen uit Genua die hier handeldreven. Tussen 1858 en 1860 is de vuurtoren herbouwd om deze handelaren te eren. Het gebouw heeft een hoogte van ongeveer acht meter.
Weer een stukje verder staat een beeld van de Roemeense dichter Mihai Eminescu (1850 – 1889). Hij wordt over het algemeen beschouwd als een van de grootste dichters van Roemenië.
Het gebouw waarin het voormalige hoofdkantoor van de marine gevestigd is geweest is tussen 1879 en 1882 gebouwd als hotel. Voor die tijd was het een modern gebouw met 90 kamers die elk een eigen badkamer hadden en sinds 1905 ook elektriciteit. Vanaf 1924 werd het exclusief gebruikt door officieren van de marine. Van 1944 tot 1956 werd het gebouw door het Rode leger gebruikt om daarna in handen van de Roemeense staat te komen.
Vanaf hier kun je nog een stukje verder lopen over een pad dat uiteindelijk doodloopt. Langs deze weg liggen allerlei kleine schepen afgemeerd. Dit stuk van het water wordt dan ook gebruikt als jachthaven. Het is hier een en al beton dus er is weinig verkoeling op deze warme dag.
Vanaf het einde van de weg de langs de jachthaven loopt, ben ik weer teruggelopen in de richting van de boulevard. Na hier nog wat gegeten te hebben was het inmiddels half 5 worden en dus tijd om langzaam terug te gaan naar het centraal station van de stad.
Op de terugweg naar het station kwam ik nog langs de Antonius van Paduakerk. Deze kerk is in 1938 gebouwd naar het voorbeeld van kerken in het noorden van Italië op de plaats van een oude kerk uit 1886.
De kerk werd buiten gebruik gesteld toen Russische soldaten de stad in 1944 bezetten. Enkele jaren later werd de kerk weer teruggegeven aan de katholieken.
Een stukje verder staat de Sint-Nicolaaskerk die helaas niet te bezoeken was. Deze kerk is in 1889 gebouwd en heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog dienstgedaan als kathedraal toen de kathedraal van de heilige Petrus en Paulus gebombardeerd was. Sinds 1987 wordt de kerk weer normaal gebruikt voor vieringen.
Na nog wat te eten en te drinken gekocht te hebben in de plaatselijke supermarkt voor de treinreis terug naar Boekarest kwam ik rond zes uur weer aan bij het treinstation van Constanta.
Dat was mooi op tijd om rond 18.15 uur weer met de trein te vertrekken richting Boekarest.
Rond half 10 kwam mijn trein uit Constanta met een vertraging van ongeveer 30 minuten aan op het centraal station van Boekarest.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen