Dinsdag 23 juli 2024
De tweede dag in Brasov ben ik gestart met een bezoek aan het historisch museum van de stad. Dit museum is gevestigd in het voormalige gemeentehuis en is gevestigd aan het raadsplein in het centrum van de stad. Naast deze locatie zijn er nog een aantal andere plekken, waaronder het weversbastion, die ook deel uitmaken van dit museum. Dat komt later in dit reisverslag nog aan bod.
Het museum start op de begane grond met de periode waarin uit Duitsland de Saksen zich in dit deel van Transsylvanië vestigden. Een andere naam is ook wel Zevenburgen, genoemd naar de zeven versterkte steden waarvan Brasov er een is. Van koning Louis van Hongarije (1342 – 1382) kreeg Brasov een aantal belangrijke rechten op het gebied van de handel.
Op de volgende foto zijn een aantal munten uit de eerste helft van de 16de eeuw uit Transsylvanië te zien met de afbeeldingen van verschillende vorsten.
Sinds de 15de eeuw is er in Brasov een gilde van ijzersmeden. Allerlei verschillende beroepen die zich bezighouden met metaalbewerking worden ondergebracht in deze gildes. Later worden ze ook uitgebreid met ijzersmeders uit plaatsen in de omgeving van Brasov. In het eerste deel van het stad historisch museum zijn dan ook allerlei ijzeren voorwerpen uit deze periode terug te zien.
In een van de kasten in het museum is een collectie tinnen voorwerpen te zien met het logo van de stad Brasov of één van de gildes zodat aan te nemen is dat ze hier gemaakt zijn.
In dit deel van het museum zijn vooral voorwerpen uit de oude geschiedenis te zien. Er zijn vooral algemene beschrijvingen, maar ook een flink aantal vitrines en kasten waarin de voorwerpen zijn weggezet zonder enige toelichting.
Naast het permanente deel van het museum zijn er ook een aantal tijdelijke tentoonstellingen te zien. Bijvoorbeeld over de “2nd Mountain Troops Brigade”. Dit is een divisie van het Roemeense leger die vooral actief is in de bergen. De oprichting vond op 1 juli 1923 plaats in Bistrita (Transsylvanië). Tegenwoordig is dit onderdeel gevestigd in Brasov.
Dit onderdeel van het museum bevindt zich in één ruimte. Naast een aantal informatieborden zijn hier vooral veel wapens te zien die door deze brigade gebruikt zijn.
Op een gang op de bovenverdieping zijn op de wanden allerlei kranten uit de communistische tijd te zien. Het stadsmuseum is niet erg groot. Het permanente deel van de tentoonstelling heeft nog wel een redelijke omvang. Voor de rest zijn het allemaal erg kleine tijdelijke tentoonstellingen waar een onderwerp wel even aangestipt wordt, maar nooit echt goed wordt uitgewerkt.
Hierna volgt een ruimte met een aantal persoonlijkheden uit de recente geschiedenis van Brasov en een korte uitleg over het ontstaan van het stadsarchief van de stad.
Wat uitgebreider wordt ingegaan op de gebeurtenissen van 15 november 1987 (helaas met alleen Roemeense teksten). Op deze dag vonden er in Roemenië lokale verkiezingen plaats. De arbeiders van een lokale vrachtwagenfabriek protesteerden toen tegen de verlaging van hun salaris en het schrappen van 15.000 banen in de stad. Uiteindelijk liepen rond de 20.000 arbeiders richting het hoofdkantoor van de communistische partij in de stad.
Na een dag was de opstand door de geheime politie onderdrukt. Door deze opstand werd voor het eerst op deze manier duidelijk dat er sprake was van serieus ongenoegen onder de bevolking over het communistische regime. Twee jaar later kwam dit uiteindelijk definitief ten val.
Vanuit het stads historisch museum ben ik te voet in de richting van het weversbastion gelopen. Vlak in de buurt hiervan bevindt zich het sportmuseum van Transsylvanië. Dit is gevestigd in het historische “Olimpia” sportcomplex. Het is een van de oudste sportmusea van Roemenië. Een aantal jaar geleden is het museum met Europese subsidiegelden volledig opgeknapt en opnieuw ingericht.
Het gebouw stamt uit het einde van de 19de eeuw en was oorspronkelijk in gebruik als paviljoen voor de lokale schaatsvereniging. Na de Tweede Wereldoorlog werd de schaatsvereniging opgeheven en werden de eigendommen in beslag genomen. In de jaren ’60 heeft er zes jaar een sportmuseum gezeten, wat in 1967 gesloten werd. Daarna werd het museum in de jaren ’90 weer kort heropend.
Het museum start met het in beeld brengen van de geschiedenis van de sportvereniging die oorspronkelijk in dit gebouw gezeten heeft. Een reden dat dit gebied belangrijk is geworden qua wintersport heeft ook te maken met het feit dat het Roemeense leger hier allerlei internationale ski toernooien organiseerde op hoog niveau.
Voor een flink aantal jaren wordt in het museum aangegeven welke gebeurtenissen er op sportgebied hebben plaatsgevonden. Op de volgende foto zijn een aantal plaquettes te zien, die werden uitgedeeld aan deelnemers van sportwedstrijden in de jaren ’20 en ’30 van de vorige eeuw.
De rest van het museum is vooral ingericht met gewonnen bekers door Roemeense sporters en een overzicht van belangrijke sporters uit het heden en het verleden.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
De tweede dag in Brasov ben ik gestart met een bezoek aan het historisch museum van de stad. Dit museum is gevestigd in het voormalige gemeentehuis en is gevestigd aan het raadsplein in het centrum van de stad. Naast deze locatie zijn er nog een aantal andere plekken, waaronder het weversbastion, die ook deel uitmaken van dit museum. Dat komt later in dit reisverslag nog aan bod.
Het museum start op de begane grond met de periode waarin uit Duitsland de Saksen zich in dit deel van Transsylvanië vestigden. Een andere naam is ook wel Zevenburgen, genoemd naar de zeven versterkte steden waarvan Brasov er een is. Van koning Louis van Hongarije (1342 – 1382) kreeg Brasov een aantal belangrijke rechten op het gebied van de handel.
Op de volgende foto zijn een aantal munten uit de eerste helft van de 16de eeuw uit Transsylvanië te zien met de afbeeldingen van verschillende vorsten.
Sinds de 15de eeuw is er in Brasov een gilde van ijzersmeden. Allerlei verschillende beroepen die zich bezighouden met metaalbewerking worden ondergebracht in deze gildes. Later worden ze ook uitgebreid met ijzersmeders uit plaatsen in de omgeving van Brasov. In het eerste deel van het stad historisch museum zijn dan ook allerlei ijzeren voorwerpen uit deze periode terug te zien.
In een van de kasten in het museum is een collectie tinnen voorwerpen te zien met het logo van de stad Brasov of één van de gildes zodat aan te nemen is dat ze hier gemaakt zijn.
In dit deel van het museum zijn vooral voorwerpen uit de oude geschiedenis te zien. Er zijn vooral algemene beschrijvingen, maar ook een flink aantal vitrines en kasten waarin de voorwerpen zijn weggezet zonder enige toelichting.
Naast het permanente deel van het museum zijn er ook een aantal tijdelijke tentoonstellingen te zien. Bijvoorbeeld over de “2nd Mountain Troops Brigade”. Dit is een divisie van het Roemeense leger die vooral actief is in de bergen. De oprichting vond op 1 juli 1923 plaats in Bistrita (Transsylvanië). Tegenwoordig is dit onderdeel gevestigd in Brasov.
Dit onderdeel van het museum bevindt zich in één ruimte. Naast een aantal informatieborden zijn hier vooral veel wapens te zien die door deze brigade gebruikt zijn.
Op een gang op de bovenverdieping zijn op de wanden allerlei kranten uit de communistische tijd te zien. Het stadsmuseum is niet erg groot. Het permanente deel van de tentoonstelling heeft nog wel een redelijke omvang. Voor de rest zijn het allemaal erg kleine tijdelijke tentoonstellingen waar een onderwerp wel even aangestipt wordt, maar nooit echt goed wordt uitgewerkt.
Hierna volgt een ruimte met een aantal persoonlijkheden uit de recente geschiedenis van Brasov en een korte uitleg over het ontstaan van het stadsarchief van de stad.
Wat uitgebreider wordt ingegaan op de gebeurtenissen van 15 november 1987 (helaas met alleen Roemeense teksten). Op deze dag vonden er in Roemenië lokale verkiezingen plaats. De arbeiders van een lokale vrachtwagenfabriek protesteerden toen tegen de verlaging van hun salaris en het schrappen van 15.000 banen in de stad. Uiteindelijk liepen rond de 20.000 arbeiders richting het hoofdkantoor van de communistische partij in de stad.
Na een dag was de opstand door de geheime politie onderdrukt. Door deze opstand werd voor het eerst op deze manier duidelijk dat er sprake was van serieus ongenoegen onder de bevolking over het communistische regime. Twee jaar later kwam dit uiteindelijk definitief ten val.
Vanuit het stads historisch museum ben ik te voet in de richting van het weversbastion gelopen. Vlak in de buurt hiervan bevindt zich het sportmuseum van Transsylvanië. Dit is gevestigd in het historische “Olimpia” sportcomplex. Het is een van de oudste sportmusea van Roemenië. Een aantal jaar geleden is het museum met Europese subsidiegelden volledig opgeknapt en opnieuw ingericht.
Het gebouw stamt uit het einde van de 19de eeuw en was oorspronkelijk in gebruik als paviljoen voor de lokale schaatsvereniging. Na de Tweede Wereldoorlog werd de schaatsvereniging opgeheven en werden de eigendommen in beslag genomen. In de jaren ’60 heeft er zes jaar een sportmuseum gezeten, wat in 1967 gesloten werd. Daarna werd het museum in de jaren ’90 weer kort heropend.
Het museum start met het in beeld brengen van de geschiedenis van de sportvereniging die oorspronkelijk in dit gebouw gezeten heeft. Een reden dat dit gebied belangrijk is geworden qua wintersport heeft ook te maken met het feit dat het Roemeense leger hier allerlei internationale ski toernooien organiseerde op hoog niveau.
Voor een flink aantal jaren wordt in het museum aangegeven welke gebeurtenissen er op sportgebied hebben plaatsgevonden. Op de volgende foto zijn een aantal plaquettes te zien, die werden uitgedeeld aan deelnemers van sportwedstrijden in de jaren ’20 en ’30 van de vorige eeuw.
De rest van het museum is vooral ingericht met gewonnen bekers door Roemeense sporters en een overzicht van belangrijke sporters uit het heden en het verleden.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen