Woensdag 24 juli 2024
Op deze woensdag ben ik vanuit Brasov een dag met de trein naar Sinaia gegaan. De treinreis tussen beide steden duurt ongeveer een uur. Sinaia is een bekend wintersportoord. De bekendste bezienswaardigheid is echter het Peles kasteel dat hier in de late negentiende eeuw door de Roemeense koning Karel I is gebouwd. Ook nu bleek het weer heel verstandig om van tevoren treinkaartjes gekocht te hebben. Bijna alle treinen in Roemenië werken met gereserveerde plaatsen en ook nu waren zowat alle stoelen uitverkocht.
Rond kwart over 10 kwam de trein uit Brasov keurig op tijd aan op het station van Sinaia om daarna verder te rijden naar de hoofdstad Boekarest. Tussen beide steden rijden zowel treinen van de Roemeense staatsspoorwegen als van privé maatschappijen. Wat reistijd betreft maakt het echter niet veel uit.
Sinaia is een plaats met ongeveer 9.000 inwoners. Vanwege zijn ligging langs de spoorlijn Brasov – Boekarest stoppen er toch elke dag een flink aantal treinen. Het station ziet er in tegenstelling tot dat van Brasov een stuk netter uit. Zo hangen bij de verschillende sporen elektronische borden die aangeven welke trein er aankomt. Iets wat in het veel grotere station van Brasov bijvoorbeeld niet het geval is.
De spoorlijn ligt in een soort vallei. Om richting de stad Sinaia te gaan, moet je vanaf het spoor meteen bergop gaan lopen. Aan de foto’s is te zien dat het weer op deze dag behoorlijk was omgeslagen. Het was flink bewolkt en de temperaturen zakten tot rond de 20 graden. Daarmee was het echt een frisse dag waarop je eigenlijk gewoon een trui aan kon trekken. Zeker na de extreem hoge temperaturen in Boekarest.
Na een korte wandeling komt je dan uit bij het busstation van de stad. In vergelijking met Brasov en Boekarest is Sinaia een keurig net onderhouden staat. De parken zien er netjes uit, geen onkruid tussen de stoeptegels en ook niet de eindeloze betonnen vlaktes die je in Oost-Europese steden vaak ziet. De vele toeristen zijn ongetwijfeld een goede inkomstenbron voor deze plaats.
Het busstation ligt naast het grote park van de stad. Aan de randen van dit park staan een drietal hotels en het casino van de stad. Eén van deze hotels is het Caraiman hotel dat in 1881 gebouwd is. Het park en de vijver voor het hotel zijn vernoemd naar de Roemeense premier Dimitrie Ghica (eind 1868 tot en met begin 1870).
Een van de beelden die in het park te zien is, is het beeld van de Roemeense dichter Mihai Eminescu. Hij leefde tussen 1850 en 1889 en heeft verschillende bekende gedichten geschreven. Voor het Atheneum, de concertzaal van Boekarest, staat ook een beeld van hem.
In het park van Sinaia staat een gebouwtje waarin het Bucegi Museum voor natuurbehoud is gevestigd. Dit museum bestaat sinds 1976 en geeft een beeld van de flora en fauna in de Bucegi bergen ten zuiden van de stad Brasov. Het ziet er van de buitenkant uit als een soort noodgebouw. Bij binnenkomst zie je eerst een ontvangstruimte vanwaar je het eigenlijke museum in kunt.
In het museum kun je door een aantal gangen lopen waarin allerlei planten en dieren te zijn uit de Bucegi bergen. Het is zoals gezegd een vrij klein museum dus in een kwartiertje heb je alles wel gezien. Niets iets om speciaal voor naar Sinaia te komen, maar als je er toch bent, is het leuk om het even gezien te hebben.
Nadat ik vanuit dit museum verder het park doorgelopen ben begon het al snel te regenen, niet een beetje, maar echt flink. Iets waar ik na al het warme weer van de afgelopen tijd niet echt rekening mee had gehouden. Het was nu dus even schuilen onder de bomen en wachten tot de regen weer overging.
Vanuit het park ben ik als eerste richting het Sinaia klooster gelopen. Op weg hiernaar toe kom je dan langs een kerkhof met gevallen soldaten uit het einde van de Eerste Wereldoorlog. Hier liggen soldaten uit verschillende delen van het voormalige Oostenrijk-Hongarije.
Het Sinaia klooster is in 1695 gesticht door prins Mihail Cantacuzino. De volgende foto is genomen vanaf de straat die langs het klooster loopt. Hierop kun je de grote kerk van het complex zien. Deze kerk is pas later (in 1846) gebouwd.
Naast de grote kerk ligt een graf waarop een kruis staat met de restanten van Paisius the Archimandrite, hij was 16 jaar lang de leider van dit klooster en de oprichter van de kerk. Hij overleed in 1859 op 55 jarige leeftijd.
De reden voor de bouw van de grote kerk was dat vanaf het einde van de 18de eeuw veel orthodoxe kloosters in Oost-Europa te maken hadden met een toeloop van nieuwe monniken. Uit eigen middelen werd er daarom een nieuwe kerk gebouwd. De oude kerk staat op het binnenterrein van het eigenlijke klooster dat niet toegankelijk is.
Van 1871 tot 1881 was de koninklijke familie elke zomer te gast op het klooster. Hierdoor ontwikkelde de stad Sinaia zich steeds verder. Tot 1947 fungeerde het in de zomer als de feitelijke hoofdstad van het land omdat de koning toen woonde op het nabijgelegen Peles kasteel.
Sinds 1895 is op deze plek ook een permanente tentoonstelling te zien van religieuze voorwerpen uit kerken en kloosters. Dit museum is helaas alleen voor groepen toegankelijk op afspraak. De koninklijke familie is voor de ontwikkeling van deze plaats erg belangrijk geweest. Pas vanaf 1850 is de stad echt tot ontwikkeling gekomen door het ontstaan van allerlei hotels, thermale baden en skigelegenheden.
Vanuit het klooster loopt er vervolgens een wandelpad omhoog naar het Peles kasteel. Het weer was er inmiddels niet beter op geworden. Met enige regelmaat waren er regenbuien en de temperatuur was gezakt tot een graad of 20.
Ter linker- en rechterzijde van het wandelpad stonden een groot aantal kraampjes waar handelaren hun prullaria probeerden te verkopen aan de langslopende toeristen. Dit zijn allemaal tijdelijke kraampjes want aan het eind van de middag was er op de terugweg niets meer van te zien en was iedereen met zijn spullen en kraam vertrokken.
Toen ik bijna boven aan het wandelpad was, brak er een enorme regenbui uit en was het een kwestie van schuilen onder een van de vele schermen die bij de kraampjes stonden totdat het over was. Op de onderstaande foto is het Peles kasteel al te zien, dat in de zomer van 2024 aan de buitenkant flink verbouwd werd.
Nadat de ergste regen voorbij was, ben ik eerst wat gaan eten in een van de restaurants in de buurt om tegelijkertijd wat op te kunnen waren. Hier waren de Duitse invloeden van vroeger ook weer zichtbaar. De onderstaande foto zou zo maar ergens in Duitsland genomen kunnen zijn, maar het is toch echt Sinaia in Roemenië.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Op deze woensdag ben ik vanuit Brasov een dag met de trein naar Sinaia gegaan. De treinreis tussen beide steden duurt ongeveer een uur. Sinaia is een bekend wintersportoord. De bekendste bezienswaardigheid is echter het Peles kasteel dat hier in de late negentiende eeuw door de Roemeense koning Karel I is gebouwd. Ook nu bleek het weer heel verstandig om van tevoren treinkaartjes gekocht te hebben. Bijna alle treinen in Roemenië werken met gereserveerde plaatsen en ook nu waren zowat alle stoelen uitverkocht.
Rond kwart over 10 kwam de trein uit Brasov keurig op tijd aan op het station van Sinaia om daarna verder te rijden naar de hoofdstad Boekarest. Tussen beide steden rijden zowel treinen van de Roemeense staatsspoorwegen als van privé maatschappijen. Wat reistijd betreft maakt het echter niet veel uit.
Sinaia is een plaats met ongeveer 9.000 inwoners. Vanwege zijn ligging langs de spoorlijn Brasov – Boekarest stoppen er toch elke dag een flink aantal treinen. Het station ziet er in tegenstelling tot dat van Brasov een stuk netter uit. Zo hangen bij de verschillende sporen elektronische borden die aangeven welke trein er aankomt. Iets wat in het veel grotere station van Brasov bijvoorbeeld niet het geval is.
De spoorlijn ligt in een soort vallei. Om richting de stad Sinaia te gaan, moet je vanaf het spoor meteen bergop gaan lopen. Aan de foto’s is te zien dat het weer op deze dag behoorlijk was omgeslagen. Het was flink bewolkt en de temperaturen zakten tot rond de 20 graden. Daarmee was het echt een frisse dag waarop je eigenlijk gewoon een trui aan kon trekken. Zeker na de extreem hoge temperaturen in Boekarest.
Na een korte wandeling komt je dan uit bij het busstation van de stad. In vergelijking met Brasov en Boekarest is Sinaia een keurig net onderhouden staat. De parken zien er netjes uit, geen onkruid tussen de stoeptegels en ook niet de eindeloze betonnen vlaktes die je in Oost-Europese steden vaak ziet. De vele toeristen zijn ongetwijfeld een goede inkomstenbron voor deze plaats.
Het busstation ligt naast het grote park van de stad. Aan de randen van dit park staan een drietal hotels en het casino van de stad. Eén van deze hotels is het Caraiman hotel dat in 1881 gebouwd is. Het park en de vijver voor het hotel zijn vernoemd naar de Roemeense premier Dimitrie Ghica (eind 1868 tot en met begin 1870).
Een van de beelden die in het park te zien is, is het beeld van de Roemeense dichter Mihai Eminescu. Hij leefde tussen 1850 en 1889 en heeft verschillende bekende gedichten geschreven. Voor het Atheneum, de concertzaal van Boekarest, staat ook een beeld van hem.
In het park van Sinaia staat een gebouwtje waarin het Bucegi Museum voor natuurbehoud is gevestigd. Dit museum bestaat sinds 1976 en geeft een beeld van de flora en fauna in de Bucegi bergen ten zuiden van de stad Brasov. Het ziet er van de buitenkant uit als een soort noodgebouw. Bij binnenkomst zie je eerst een ontvangstruimte vanwaar je het eigenlijke museum in kunt.
In het museum kun je door een aantal gangen lopen waarin allerlei planten en dieren te zijn uit de Bucegi bergen. Het is zoals gezegd een vrij klein museum dus in een kwartiertje heb je alles wel gezien. Niets iets om speciaal voor naar Sinaia te komen, maar als je er toch bent, is het leuk om het even gezien te hebben.
Nadat ik vanuit dit museum verder het park doorgelopen ben begon het al snel te regenen, niet een beetje, maar echt flink. Iets waar ik na al het warme weer van de afgelopen tijd niet echt rekening mee had gehouden. Het was nu dus even schuilen onder de bomen en wachten tot de regen weer overging.
Vanuit het park ben ik als eerste richting het Sinaia klooster gelopen. Op weg hiernaar toe kom je dan langs een kerkhof met gevallen soldaten uit het einde van de Eerste Wereldoorlog. Hier liggen soldaten uit verschillende delen van het voormalige Oostenrijk-Hongarije.
Het Sinaia klooster is in 1695 gesticht door prins Mihail Cantacuzino. De volgende foto is genomen vanaf de straat die langs het klooster loopt. Hierop kun je de grote kerk van het complex zien. Deze kerk is pas later (in 1846) gebouwd.
Naast de grote kerk ligt een graf waarop een kruis staat met de restanten van Paisius the Archimandrite, hij was 16 jaar lang de leider van dit klooster en de oprichter van de kerk. Hij overleed in 1859 op 55 jarige leeftijd.
De reden voor de bouw van de grote kerk was dat vanaf het einde van de 18de eeuw veel orthodoxe kloosters in Oost-Europa te maken hadden met een toeloop van nieuwe monniken. Uit eigen middelen werd er daarom een nieuwe kerk gebouwd. De oude kerk staat op het binnenterrein van het eigenlijke klooster dat niet toegankelijk is.
Van 1871 tot 1881 was de koninklijke familie elke zomer te gast op het klooster. Hierdoor ontwikkelde de stad Sinaia zich steeds verder. Tot 1947 fungeerde het in de zomer als de feitelijke hoofdstad van het land omdat de koning toen woonde op het nabijgelegen Peles kasteel.
Sinds 1895 is op deze plek ook een permanente tentoonstelling te zien van religieuze voorwerpen uit kerken en kloosters. Dit museum is helaas alleen voor groepen toegankelijk op afspraak. De koninklijke familie is voor de ontwikkeling van deze plaats erg belangrijk geweest. Pas vanaf 1850 is de stad echt tot ontwikkeling gekomen door het ontstaan van allerlei hotels, thermale baden en skigelegenheden.
Vanuit het klooster loopt er vervolgens een wandelpad omhoog naar het Peles kasteel. Het weer was er inmiddels niet beter op geworden. Met enige regelmaat waren er regenbuien en de temperatuur was gezakt tot een graad of 20.
Ter linker- en rechterzijde van het wandelpad stonden een groot aantal kraampjes waar handelaren hun prullaria probeerden te verkopen aan de langslopende toeristen. Dit zijn allemaal tijdelijke kraampjes want aan het eind van de middag was er op de terugweg niets meer van te zien en was iedereen met zijn spullen en kraam vertrokken.
Toen ik bijna boven aan het wandelpad was, brak er een enorme regenbui uit en was het een kwestie van schuilen onder een van de vele schermen die bij de kraampjes stonden totdat het over was. Op de onderstaande foto is het Peles kasteel al te zien, dat in de zomer van 2024 aan de buitenkant flink verbouwd werd.
Nadat de ergste regen voorbij was, ben ik eerst wat gaan eten in een van de restaurants in de buurt om tegelijkertijd wat op te kunnen waren. Hier waren de Duitse invloeden van vroeger ook weer zichtbaar. De onderstaande foto zou zo maar ergens in Duitsland genomen kunnen zijn, maar het is toch echt Sinaia in Roemenië.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen