Donderdag 25 juli 2024
Deze donderdag was alweer de laatste dag van mijn vakantie in Roemenië voordat ik vrijdag vanuit Brasov weer met de trein terug zou reizen in de richting van Hongarije. In de ochtend heb ik vanuit Brasov een uitstapje gemaakt naar het plaatsje Harman. Deze gemeente heeft rond de 7.000 inwoners. Harman is makkelijk te bereiken want vanaf het busstation van Brasov rijdt er een rechtstreekse bus naar deze plaats. Je koopt gewoon een dagkaart voor het OV en dan kun je ook mee met bussen die naar omliggende plaatsen rijden. Harman heeft ook een eigen treinstation, maar de treindiensten zijn zeer onregelmatig.
De bus die ik in de ochtend had, stopte niet in Harman zelf, maar aan de rand van het dorp. Vanaf de bushalte was het nog een klein kwartier lopen naar het centrum van dit stadje. Oorspronkelijk had ik in de planning staan om naar het kasteel van Dracula in Bran te gaan. De recensies hiervan waren echter wisselend zeker omdat dit niet het echte kasteel van hem is en uit de berichten op internet werd het mij ook niet helemaal duidelijk of het nu wel of niet open was. De keuze voor Harman, die ik op het laatste moment gemaakt heb, bleek een uitstekende.
Het plaatsje Harman is zeer waarschijnlijk in het begin van de 13de eeuw gesticht door Duitse ridderordes die hier toen rondtrokken. De eerste vermelding is te vinden in een document van de Hongaarse koning uit 1240. De bijzonderheid is dat zich in Harman een zogenaamde kerkelijke burcht bevindt. Dit is een kerkgebouw dat binnen een burcht is gebouwd. Deze burcht heeft een functie om de stad te verdedigen en kan door de dorpelingen gebruikt worden om zich in terug te trekken tijdens een aanval.
De volgende foto is genomen binnen de burcht. Links is een deel van het kerkgebouw te zien. Rechts een deel van de burcht. Aan de binnenkant van de verdedigingsmuur zijn allerlei ruimtes gebouwd. Het eerste deel van de kerk is in 1240 gebouwd. Door aanvallen van de Mongolen en de Turken is vanaf de 15de eeuw begonnen met de bouw van een vesting rondom de kerk heen. In de loop van de 17de eeuw ontstond zo uiteindelijk een van de grootste burchtkerken van Transsylvanië.
Op het terrein is ook een herdenkingssteen uit 1973 te vinden met het Duitse opschrift “Gedenke der in fremder Erde Ruhenden”. Hoewel dit plaatsje vlak in de buurt van Brasov ligt, was het op deze prachtige plek zeer rustig. De interessantste zaken zijn vaak te vinden op die plekken waar de toeristen niet massaal naar toe komen. Tegenwoordig met Google Maps is alles simpel te vinden. Even kijken in de kleine plaatsjes in de buurt van een grote stad en je komt vaak prachtige dingen tegen.
Het barokke altaar van de kerk komt uit het einde van de 18de eeuw en is gemaakt door de kunstenaar Frans Eberhard en de schilder Mohr (uit Brasov zelf). Alle opschriften in de kerk zijn in het Duits. Tegenwoordig leven er in dit gebied nauwelijks meer Duitsers. Waar er volgens de cijfers in 1977 nog 1.129 mensen van Duitse afkomst in Harman leefden (op een bevolking van 5.778) zijn dit er in 2021 nog 38 (op een bevolking van 7.154).
Op de volgende foto is te zien dat zich in de kerk nog oude houten planken bevinden waarop de bezoekers van de vieringen kunnen gaan zitten. Het huidige orgel van de kerk is gebouwd in 1889 door twee orgelbouwers uit Brasov. Als je door dit kerkje loopt, heb je echt het idee dat je een aantal eeuwen terug gaat in de tijd.
In veel kerken in Duitsland (en voormalige Duitse gebieden) zijn panelen terug te vinden waarop de namen staan van soldaten die in de Eerste Wereldoorlog gesneuveld zijn. Waar de Eerste Wereldoorlog aan Nederland volledig is voorbij gegaan door het neutraal zijn van het land, heeft het in Duitsland en andere delen van Europa voor grote verwoestingen gezorgd.
Via een trap kun je naar boven om de toren van de kerk te zien. Onderweg naar boven is nog een kleine maquette te zien van de kerk omringd door de verdedigingsmuur.
De klokkentoren is rond 1300 toegevoegd aan de bestaande kerk. De toren heeft een hoogte van 56 meter. Aan het einde van de 18de eeuw zijn een viertal hoektorentjes toegevoegd aan de torenspits. Deze gaven weer dat deze stad het recht had om de doodstraf uit te voeren.
Als je helemaal boven in de toren bent, kun je door een aantal kleine openingen het plaatsje Harman zien. Daarna ben ik via dezelfde trap weer rustig naar beneden gelopen.
De herinnering aan het verleden wordt hier echt levend gehouden want bij de uitgang van de kerk was ook weer een overzicht te zien (dit keer met kleine foto’s) van allerlei mensen die tijdens de Eerste Wereldoorlog overleden waren.
De ruimtes aan de binnenkant van de vestigingsmuur worden nu gebruikt om allerlei voorwerpen uit het verleden te laten zien. Een soort historisch museum van de stad. Er stond helaas nauwelijks tot geen toelichting bij, dus hierdoor bleef het vooral een verzameling voorwerpen, zonder dat duidelijk werd gemaakt wat de band was met de geschiedenis van dit plaatsje.
Op de volgende foto is de oorspronkelijke kapel uit het jaar 1300 te zien. Deze was een onderdeel van de muur die toen al rondom de kerk gebouwd was. Deze muur werd in de 15de eeuw verder versterkt en de kapel werd toen verbouwd tot een verdedigingstoren. Een bijzonderheid is dat de originele schilderingen uit de 15de eeuw nog steeds voor een flink deel zijn bewaard.
Er is ook de mogelijkheid om langs de bovenkant een rondje te lopen over de verdedigingsmuur. Hiervoor is onder het dak een looproute aangebracht met planken.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Deze donderdag was alweer de laatste dag van mijn vakantie in Roemenië voordat ik vrijdag vanuit Brasov weer met de trein terug zou reizen in de richting van Hongarije. In de ochtend heb ik vanuit Brasov een uitstapje gemaakt naar het plaatsje Harman. Deze gemeente heeft rond de 7.000 inwoners. Harman is makkelijk te bereiken want vanaf het busstation van Brasov rijdt er een rechtstreekse bus naar deze plaats. Je koopt gewoon een dagkaart voor het OV en dan kun je ook mee met bussen die naar omliggende plaatsen rijden. Harman heeft ook een eigen treinstation, maar de treindiensten zijn zeer onregelmatig.
De bus die ik in de ochtend had, stopte niet in Harman zelf, maar aan de rand van het dorp. Vanaf de bushalte was het nog een klein kwartier lopen naar het centrum van dit stadje. Oorspronkelijk had ik in de planning staan om naar het kasteel van Dracula in Bran te gaan. De recensies hiervan waren echter wisselend zeker omdat dit niet het echte kasteel van hem is en uit de berichten op internet werd het mij ook niet helemaal duidelijk of het nu wel of niet open was. De keuze voor Harman, die ik op het laatste moment gemaakt heb, bleek een uitstekende.
Het plaatsje Harman is zeer waarschijnlijk in het begin van de 13de eeuw gesticht door Duitse ridderordes die hier toen rondtrokken. De eerste vermelding is te vinden in een document van de Hongaarse koning uit 1240. De bijzonderheid is dat zich in Harman een zogenaamde kerkelijke burcht bevindt. Dit is een kerkgebouw dat binnen een burcht is gebouwd. Deze burcht heeft een functie om de stad te verdedigen en kan door de dorpelingen gebruikt worden om zich in terug te trekken tijdens een aanval.
De volgende foto is genomen binnen de burcht. Links is een deel van het kerkgebouw te zien. Rechts een deel van de burcht. Aan de binnenkant van de verdedigingsmuur zijn allerlei ruimtes gebouwd. Het eerste deel van de kerk is in 1240 gebouwd. Door aanvallen van de Mongolen en de Turken is vanaf de 15de eeuw begonnen met de bouw van een vesting rondom de kerk heen. In de loop van de 17de eeuw ontstond zo uiteindelijk een van de grootste burchtkerken van Transsylvanië.
Op het terrein is ook een herdenkingssteen uit 1973 te vinden met het Duitse opschrift “Gedenke der in fremder Erde Ruhenden”. Hoewel dit plaatsje vlak in de buurt van Brasov ligt, was het op deze prachtige plek zeer rustig. De interessantste zaken zijn vaak te vinden op die plekken waar de toeristen niet massaal naar toe komen. Tegenwoordig met Google Maps is alles simpel te vinden. Even kijken in de kleine plaatsjes in de buurt van een grote stad en je komt vaak prachtige dingen tegen.
Het barokke altaar van de kerk komt uit het einde van de 18de eeuw en is gemaakt door de kunstenaar Frans Eberhard en de schilder Mohr (uit Brasov zelf). Alle opschriften in de kerk zijn in het Duits. Tegenwoordig leven er in dit gebied nauwelijks meer Duitsers. Waar er volgens de cijfers in 1977 nog 1.129 mensen van Duitse afkomst in Harman leefden (op een bevolking van 5.778) zijn dit er in 2021 nog 38 (op een bevolking van 7.154).
Op de volgende foto is te zien dat zich in de kerk nog oude houten planken bevinden waarop de bezoekers van de vieringen kunnen gaan zitten. Het huidige orgel van de kerk is gebouwd in 1889 door twee orgelbouwers uit Brasov. Als je door dit kerkje loopt, heb je echt het idee dat je een aantal eeuwen terug gaat in de tijd.
In veel kerken in Duitsland (en voormalige Duitse gebieden) zijn panelen terug te vinden waarop de namen staan van soldaten die in de Eerste Wereldoorlog gesneuveld zijn. Waar de Eerste Wereldoorlog aan Nederland volledig is voorbij gegaan door het neutraal zijn van het land, heeft het in Duitsland en andere delen van Europa voor grote verwoestingen gezorgd.
Via een trap kun je naar boven om de toren van de kerk te zien. Onderweg naar boven is nog een kleine maquette te zien van de kerk omringd door de verdedigingsmuur.
De klokkentoren is rond 1300 toegevoegd aan de bestaande kerk. De toren heeft een hoogte van 56 meter. Aan het einde van de 18de eeuw zijn een viertal hoektorentjes toegevoegd aan de torenspits. Deze gaven weer dat deze stad het recht had om de doodstraf uit te voeren.
Als je helemaal boven in de toren bent, kun je door een aantal kleine openingen het plaatsje Harman zien. Daarna ben ik via dezelfde trap weer rustig naar beneden gelopen.
De herinnering aan het verleden wordt hier echt levend gehouden want bij de uitgang van de kerk was ook weer een overzicht te zien (dit keer met kleine foto’s) van allerlei mensen die tijdens de Eerste Wereldoorlog overleden waren.
De ruimtes aan de binnenkant van de vestigingsmuur worden nu gebruikt om allerlei voorwerpen uit het verleden te laten zien. Een soort historisch museum van de stad. Er stond helaas nauwelijks tot geen toelichting bij, dus hierdoor bleef het vooral een verzameling voorwerpen, zonder dat duidelijk werd gemaakt wat de band was met de geschiedenis van dit plaatsje.
Op de volgende foto is de oorspronkelijke kapel uit het jaar 1300 te zien. Deze was een onderdeel van de muur die toen al rondom de kerk gebouwd was. Deze muur werd in de 15de eeuw verder versterkt en de kapel werd toen verbouwd tot een verdedigingstoren. Een bijzonderheid is dat de originele schilderingen uit de 15de eeuw nog steeds voor een flink deel zijn bewaard.
Er is ook de mogelijkheid om langs de bovenkant een rondje te lopen over de verdedigingsmuur. Hiervoor is onder het dak een looproute aangebracht met planken.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen