Woensdag 23 oktober 2024
Het vestingmuseum in de vesting Hohensalzburg geeft een beeld van de manier waarop er in de Middeleeuwen geleefd werd in dit gebied. De volgende foto laat zien hoe de keuken van de aartsbisschop er toen ongeveer heeft uitgezien. Terwijl de arme bevolking vooral bonen en brood at, was hier alles beschikbaar tot allerlei exotische specerijen. Veel vlees werd er nog niet gegeten en aardappels, tomaten en mais waren in de Middeleeuwen hier nog niet bekend.
Paracelsus was een van de beroemdste artsen in Europa. Hij is in 1494 in Zwitserland geboren en in 1541 in Salzburg overleden. Hij stond kritisch ten opzichte van de middeleeuwse manier van genezen en had een brede wetenschappelijke interesse. Naast de medische wetenschap hield hij zich ook bezit met filosofie, theologie, astronomie en alchemie.
In de Middeleeuwen werden overal in het land vestingen gebouwd. Oorlogen gingen niet alleen meer tussen ridders onderling, maar ook boeren en gewone burgers namen aan deze conflicten deel. Op de volgende foto is te zaal te zien waar een groot aantal oorlogsvoorwerpen te zien zijn.
Bij elke ruimte wordt ook steeds aangegeven waar deze oorspronkelijk voor gebruikt wordt. De onderstaande ruimte was de woon- en slaapkamer van de aartsbisschop. In vroeger tijden waren beide ruimtes door een muur van elkaar gescheiden. Slechts weinig aartsbisschoppen hebben hier gebruik van gemaakt. Aartsbisschop Lang von Wellenburg heeft hier in 1525 tijdens de boerenopstand de zomer doorgebracht.
Een van de bijzondere voorwerpen in het museum is een oven uit 1570. Hij is gemaakt in Salzburg en stond oorspronkelijk in het Arenberg kasteel. Op de oven worden de zeven vrije kunsten uitgebeeld. Dit zijn de zeven wetenschappelijke gebieden die het studieprogramma vormden op Europese hogescholen in de Middeleeuwen. Door de vakken Grammatica, Logica, Retorica, Meetkunde, Geometrie, Muziek en Astronomie moesten mensen dusdanig opgeleid worden dat ze in staat waren om zelfstandig te kunnen functioneren en weloverwogen keuzes te kunnen maken.
In 1997 werd bij werkzaamheden een grote muntenschat gevonden. De munten komen onder andere uit Italië en Hongarije. Hierdoor is duidelijk geworden dat de inwoners van Salzburg in de Middeleeuwen al handel dreven met allerlei voor die tijd verre landen.
De vorstenkamer ontstond rond het jaar 1500 op initiatief van aartsbisschop von Keutschach. Er is een grote feestzaal (de gouden zaal), een ruimte met een kleine bibliotheek en een slaapkamer. Het vermoeden is dat de ruimtes vooral gebruikt zijn voor koninklijke gasten en representatieve doeleinden.
De muren van de gouden zaal zijn betimmerd met hout. Het plafond wordt gedragen door vier zuilen van marmer. Door poorten van hetzelfde materiaal kom je in de ruimtes naast deze zaal.
In het slaapkamer gedeelte is helaas niets meer bewaard gebleven van de oorspronkelijke meubels.
Sinds 2017 wordt de gouden kamer volledig gerestaureerd. De muur met de doorgang naar de slaapkamer is inmiddels volledig in oude glorie hersteld. Nu wordt gewerkt aan de zuidelijke muur. Hierna volgen nog een tweetal andere fases om deze ruimtes weer volledig te restaureren.
In 1994 werd door archeologen een romaanse kapel ontdekt. De kapel is in de eerste helft van de 12de eeuw gebouwd en werd uiteindelijk tijdens de regeertijd van aartsbisschop von Keutschach afgebroken. Een aantal stukken van de muur, restanten van zuilen en brokstukken met schilderingen zijn teruggevonden.
De vesting bestaat uit een aantal verschillende onderdelen. Je kunt een kaartje voor het geheel kopen, maar ook goedkopere kaartjes waarmee je maar een gedeelte kunt zien. Als je alles rustig wilt bekijken ben je toch gauw een ochtend of middag bezig.
In de vesting zit ook een klein poppenmuseum. In dit museum wordt door middel van poppen de geschiedenis van de stad uitgebeeld. De tijd van de aartsbisschoppen komt aan bod, Wolfgang Amadeus Mozart is er aanwezig en er is aandacht voor de boerenopstand in het jaar 1525.
De laatste foto van de Hohensalzburg komt uit dit poppentheater en laat een deel van de waterfontein uit Hellbrunn zien.
Op loopafstand van de vesting is het Nonnberg klooster gevestigd. Dit is een benedictijns vrouwenklooster en het oudste nog steeds bestaande vrouwenklooster ter wereld. De kerk van het klooster is te bezoeken. Het grootste deel van de huidige kerk is gebouwd rond 1500. De romaanse toren komt uit de 11de eeuw en is in het begin van de 18de eeuw verlengd.
In de kerk zijn nog een aantal wandschilderingen te zien uit het midden van de 12de eeuw. De reden dat ze zo goed bewaard is, is dat ze na de grote brand van 1423 verdwenen in een moeilijk toegankelijke ruimte. Nadat deze ruimte in 1895 weer geopend werd, werden de schilderingen weer zichtbaar. Hierdoor ging de kwaliteit van de schilderingen wel achteruit en zijn er verschillende keren pogingen geweest om ze te herstellen.
Vanaf 1987 is weer gestart met allerlei maatregelen om het verval van de tekeningen tegen te gaan. Er wordt gezorgd voor een goed klimaat in de ruimte waar de tekeningen hangen, organismen en vuil die de tekeningen kunnen beschadigen worden weggehaald om zo de levensduur van de tekeningen te verlengen.
Vanaf het klooster ben ik weer teruggelopen naar de historische binnenstad van Salzburg. Een bijzonder museum dat daar gevestigd is, is het kerstmuseum van Ursula Kloiber. Zij heeft gedurende 40 jaar een uitgebreide verzameling kerstvoorwerpen verzameld uit de periode van 1840 tot 1940.
In 2000 is er een grote tentoonstelling geweest in het nationale museum van Beieren in München. In dit museum op de Mozartplaats heeft haar verzameling nu een definitieve plek gevonden. De eerste ruimte staat vol met voorwerpen uit de tijd van de advent.
Er zijn miniaturen te zien van de in Duitsland en Oostenrijk gebruikelijke kerstmarkten.
Het is een museum waar je echt prachtige dingen kunt zien op het gebied van de kerst. Veel miniaturen maar ook kleine nagemaakte kerstbomen.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Het vestingmuseum in de vesting Hohensalzburg geeft een beeld van de manier waarop er in de Middeleeuwen geleefd werd in dit gebied. De volgende foto laat zien hoe de keuken van de aartsbisschop er toen ongeveer heeft uitgezien. Terwijl de arme bevolking vooral bonen en brood at, was hier alles beschikbaar tot allerlei exotische specerijen. Veel vlees werd er nog niet gegeten en aardappels, tomaten en mais waren in de Middeleeuwen hier nog niet bekend.
Paracelsus was een van de beroemdste artsen in Europa. Hij is in 1494 in Zwitserland geboren en in 1541 in Salzburg overleden. Hij stond kritisch ten opzichte van de middeleeuwse manier van genezen en had een brede wetenschappelijke interesse. Naast de medische wetenschap hield hij zich ook bezit met filosofie, theologie, astronomie en alchemie.
In de Middeleeuwen werden overal in het land vestingen gebouwd. Oorlogen gingen niet alleen meer tussen ridders onderling, maar ook boeren en gewone burgers namen aan deze conflicten deel. Op de volgende foto is te zaal te zien waar een groot aantal oorlogsvoorwerpen te zien zijn.
Bij elke ruimte wordt ook steeds aangegeven waar deze oorspronkelijk voor gebruikt wordt. De onderstaande ruimte was de woon- en slaapkamer van de aartsbisschop. In vroeger tijden waren beide ruimtes door een muur van elkaar gescheiden. Slechts weinig aartsbisschoppen hebben hier gebruik van gemaakt. Aartsbisschop Lang von Wellenburg heeft hier in 1525 tijdens de boerenopstand de zomer doorgebracht.
Een van de bijzondere voorwerpen in het museum is een oven uit 1570. Hij is gemaakt in Salzburg en stond oorspronkelijk in het Arenberg kasteel. Op de oven worden de zeven vrije kunsten uitgebeeld. Dit zijn de zeven wetenschappelijke gebieden die het studieprogramma vormden op Europese hogescholen in de Middeleeuwen. Door de vakken Grammatica, Logica, Retorica, Meetkunde, Geometrie, Muziek en Astronomie moesten mensen dusdanig opgeleid worden dat ze in staat waren om zelfstandig te kunnen functioneren en weloverwogen keuzes te kunnen maken.
In 1997 werd bij werkzaamheden een grote muntenschat gevonden. De munten komen onder andere uit Italië en Hongarije. Hierdoor is duidelijk geworden dat de inwoners van Salzburg in de Middeleeuwen al handel dreven met allerlei voor die tijd verre landen.
De vorstenkamer ontstond rond het jaar 1500 op initiatief van aartsbisschop von Keutschach. Er is een grote feestzaal (de gouden zaal), een ruimte met een kleine bibliotheek en een slaapkamer. Het vermoeden is dat de ruimtes vooral gebruikt zijn voor koninklijke gasten en representatieve doeleinden.
De muren van de gouden zaal zijn betimmerd met hout. Het plafond wordt gedragen door vier zuilen van marmer. Door poorten van hetzelfde materiaal kom je in de ruimtes naast deze zaal.
In het slaapkamer gedeelte is helaas niets meer bewaard gebleven van de oorspronkelijke meubels.
Sinds 2017 wordt de gouden kamer volledig gerestaureerd. De muur met de doorgang naar de slaapkamer is inmiddels volledig in oude glorie hersteld. Nu wordt gewerkt aan de zuidelijke muur. Hierna volgen nog een tweetal andere fases om deze ruimtes weer volledig te restaureren.
In 1994 werd door archeologen een romaanse kapel ontdekt. De kapel is in de eerste helft van de 12de eeuw gebouwd en werd uiteindelijk tijdens de regeertijd van aartsbisschop von Keutschach afgebroken. Een aantal stukken van de muur, restanten van zuilen en brokstukken met schilderingen zijn teruggevonden.
De vesting bestaat uit een aantal verschillende onderdelen. Je kunt een kaartje voor het geheel kopen, maar ook goedkopere kaartjes waarmee je maar een gedeelte kunt zien. Als je alles rustig wilt bekijken ben je toch gauw een ochtend of middag bezig.
In de vesting zit ook een klein poppenmuseum. In dit museum wordt door middel van poppen de geschiedenis van de stad uitgebeeld. De tijd van de aartsbisschoppen komt aan bod, Wolfgang Amadeus Mozart is er aanwezig en er is aandacht voor de boerenopstand in het jaar 1525.
De laatste foto van de Hohensalzburg komt uit dit poppentheater en laat een deel van de waterfontein uit Hellbrunn zien.
Op loopafstand van de vesting is het Nonnberg klooster gevestigd. Dit is een benedictijns vrouwenklooster en het oudste nog steeds bestaande vrouwenklooster ter wereld. De kerk van het klooster is te bezoeken. Het grootste deel van de huidige kerk is gebouwd rond 1500. De romaanse toren komt uit de 11de eeuw en is in het begin van de 18de eeuw verlengd.
In de kerk zijn nog een aantal wandschilderingen te zien uit het midden van de 12de eeuw. De reden dat ze zo goed bewaard is, is dat ze na de grote brand van 1423 verdwenen in een moeilijk toegankelijke ruimte. Nadat deze ruimte in 1895 weer geopend werd, werden de schilderingen weer zichtbaar. Hierdoor ging de kwaliteit van de schilderingen wel achteruit en zijn er verschillende keren pogingen geweest om ze te herstellen.
Vanaf 1987 is weer gestart met allerlei maatregelen om het verval van de tekeningen tegen te gaan. Er wordt gezorgd voor een goed klimaat in de ruimte waar de tekeningen hangen, organismen en vuil die de tekeningen kunnen beschadigen worden weggehaald om zo de levensduur van de tekeningen te verlengen.
Vanaf het klooster ben ik weer teruggelopen naar de historische binnenstad van Salzburg. Een bijzonder museum dat daar gevestigd is, is het kerstmuseum van Ursula Kloiber. Zij heeft gedurende 40 jaar een uitgebreide verzameling kerstvoorwerpen verzameld uit de periode van 1840 tot 1940.
In 2000 is er een grote tentoonstelling geweest in het nationale museum van Beieren in München. In dit museum op de Mozartplaats heeft haar verzameling nu een definitieve plek gevonden. De eerste ruimte staat vol met voorwerpen uit de tijd van de advent.
Er zijn miniaturen te zien van de in Duitsland en Oostenrijk gebruikelijke kerstmarkten.
Het is een museum waar je echt prachtige dingen kunt zien op het gebied van de kerst. Veel miniaturen maar ook kleine nagemaakte kerstbomen.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen