Woensdag 23 april 2025
Het reisverslag gaat in dit deel verder met foto’s uit het etnografische museum van Wroclaw. De eerste foto laat een spinnenwiel zien uit de 19de eeuw. Dit werd gebruikt op avonden waarin vrouwen in traditionele kleding deze oude traditie weer lieten zien. Hierbij werden dan ook traditionele volksdansen uitgevoerd.
Op de eerste verdieping van het museum wordt ingegaan op de bevolkingsgroepen die het slachtoffer werden van het verdrag van Potsdam. Polen schoof toen als het ware op naar het westen en daardoor werden allerlei bevolkingsgroepen uit het oosten van Polen (dat nu onderdeel van de Sovjet-Unie werd) gedwongen te verhuizen richting het westen. Veel emigranten uit dit deel kwamen terecht in Neder-Silezië. Hierbij ging het om families die hier al vele eeuwen woonden. Zoals al eerder aangegeven kwamen ze onder andere terecht in de omgeving van Wroclaw. De musea hier bevatten dan ook veel voorwerpen die meegenomen zijn uit de omgeving van Lviv waar ze toen woonden.
In een aantal glazen kasten staan poppen met klederdracht uit verschillende delen van het oude oosten van Polen. Hierbij staan ook gebruiksvoorwerpen uit deze omgeving.
In een grote ruimte beneden in het museum staat de beeldengroep “Apostelen van Dworek”. Ze hebben vroeger de functie gehad van bijenkasten. De beelden zijn gemaakt tussen de 16de en de 19de eeuw. Volgens de archieven waren er in 1920 in totaal 20 van dit soort beelden die in het plaatsje Dworek staan. Het museum heeft er 13 in zijn bezit en heeft ook een aantal fragmenten van een 14de beeld.
Na het bezoek aan dit museum had ik nog tijd om naar het Vierkoepelpaviljoen te gaan. Wroclaw heeft een mooie historische binnenstad. Maar als je wat meer richting de buitenwijken van de stad gaat, dan kom je de voor Oost-Europa karakteristieke brutalistische betonbouw tegen.
Het Vierkoepelpaviljoen bevindt zich in de buurt van de eerder bezochte Japanse Tuin. Ook dit paviljoen is net zoals de nabijgelegen evenementenhal gebouwd voor de grote tentoonstelling in het jaar 1913. In het paviljoen was toen een historische tentoonstelling ter gelegenheid van de overwinning van Pruisen bij de slag om Leipzig in 1813.
In de jaren ’20 en ’30 is het gebouw onder andere gebruikt voor kunsttentoonstellingen. Na de Tweede Wereldoorlog was er een tentoonstelling over de Duitse gebieden die onder Poolse controle gekomen waren, was het een planetarium en werd het gebruikt voor filmopnames. In 2009 werd het paviljoen overgenomen door het Nationale Museum van Wroclaw. Na een verbouwing is het in 2016 geopend als museum voor hedendaagse kunst.
De volgende foto laat een kunstwerk zien van de kunstenaar Jozef Szajna (1922 – 2008) dat hij tussen 1976 en 1979 gemaakt heeft en dat bestaat uit een aantal silhouetten.
Door de ruime opzet van het gebouw en het op een goede manier gebruiken van de ruimtes komen de kunstwerken op een goede manier tot hun recht. In de grote zalen waaruit het paviljoen bestaat is voldoende ruimte om de grote kunstwerken op een goede manier te beleven. Aan het eind van de middag was het in dit museum niet erg druk wat een goede sfeer gaf om alles op je in te laten werken.
De foto’s van dit museum geven ook slechts een klein overzicht van wat er allemaal te zien is. Als je een liefhebber bent van hedendaagse kunst kun je hier vele uren rondlopen. De volgende foto laat een kunstwerk zien met als titel “groep” van de kunstenares Magdalena Abakanowicz. Het is gemaakt tussen 1986 en 1994.
In december 1981 werd in Polen de staat van beleg uitgeroepen om de onafhankelijke vakbond Solidarnosc te onderdrukken. Veel artiesten gingen toen de officiële kunstinstituten en musea boycotten en werden onderdeel van een ondergronds circuit van kunstenaars. De kunstwerken uit deze periode die op de onderstaande foto te zien zijn, laten dan ook goed de gemoedstoestand van de makers in deze tijd zien.
Een van de vele schilderijen die in het museum te zien is, is dit schilderij van Krzysztof Skarbek uit 1987 met als titel “In augustus kussen we achter het raam”.
Een recent werk is een reeks van vijf portretten zonder titel van de jonge kunstenaar Weronika Gesicka (geboren in 1984).
Het gebouw bestaat uit een viertal losse koepels. Hierdoor ontstaat een grote binnenruimte die oorspronkelijk open was. Tijdens de nieuwbouw is deze ruimte volledig overdekt met glas waardoor een locatie is ontstaan waar evenementen en grote tentoonstellingen gehouden kunnen worden.
Na de tweede dag in Wroclaw waarin ik veel gezien heb, was het tijd om weer terug te gaan richting het centrum en daar nog wat te eten. Op het centrale plein in de stad stond iemand in een Pikachu Pokemon pak muziek te maken. Dat optreden duurde echter niet lang, want al snel kwamen enkele Poolse agenten er naartoe. De muziek ging uit, het pak moest uit en de desbetreffende persoon werd door de politie meegenomen. Blijkbaar was de benodigde vergunning niet aanwezig.
Ter afsluiting van dit deel van het reisverslag nog een laatste foto vanaf het centrale plein in Warschau. Hierop is een fontein te zien uit de jaren ’90 van de vorige eeuw. Deze heeft niet de traditionele opzet van een fontein. Het kunstwerk bestaat uit een constructie van glas. De meningen hierover schijnen nogal te verschillen maar de manier waarop het gemaakt is, vind ik wel passend bij de omgeving.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Het reisverslag gaat in dit deel verder met foto’s uit het etnografische museum van Wroclaw. De eerste foto laat een spinnenwiel zien uit de 19de eeuw. Dit werd gebruikt op avonden waarin vrouwen in traditionele kleding deze oude traditie weer lieten zien. Hierbij werden dan ook traditionele volksdansen uitgevoerd.
Op de eerste verdieping van het museum wordt ingegaan op de bevolkingsgroepen die het slachtoffer werden van het verdrag van Potsdam. Polen schoof toen als het ware op naar het westen en daardoor werden allerlei bevolkingsgroepen uit het oosten van Polen (dat nu onderdeel van de Sovjet-Unie werd) gedwongen te verhuizen richting het westen. Veel emigranten uit dit deel kwamen terecht in Neder-Silezië. Hierbij ging het om families die hier al vele eeuwen woonden. Zoals al eerder aangegeven kwamen ze onder andere terecht in de omgeving van Wroclaw. De musea hier bevatten dan ook veel voorwerpen die meegenomen zijn uit de omgeving van Lviv waar ze toen woonden.
In een aantal glazen kasten staan poppen met klederdracht uit verschillende delen van het oude oosten van Polen. Hierbij staan ook gebruiksvoorwerpen uit deze omgeving.
In een grote ruimte beneden in het museum staat de beeldengroep “Apostelen van Dworek”. Ze hebben vroeger de functie gehad van bijenkasten. De beelden zijn gemaakt tussen de 16de en de 19de eeuw. Volgens de archieven waren er in 1920 in totaal 20 van dit soort beelden die in het plaatsje Dworek staan. Het museum heeft er 13 in zijn bezit en heeft ook een aantal fragmenten van een 14de beeld.
Na het bezoek aan dit museum had ik nog tijd om naar het Vierkoepelpaviljoen te gaan. Wroclaw heeft een mooie historische binnenstad. Maar als je wat meer richting de buitenwijken van de stad gaat, dan kom je de voor Oost-Europa karakteristieke brutalistische betonbouw tegen.
Het Vierkoepelpaviljoen bevindt zich in de buurt van de eerder bezochte Japanse Tuin. Ook dit paviljoen is net zoals de nabijgelegen evenementenhal gebouwd voor de grote tentoonstelling in het jaar 1913. In het paviljoen was toen een historische tentoonstelling ter gelegenheid van de overwinning van Pruisen bij de slag om Leipzig in 1813.
In de jaren ’20 en ’30 is het gebouw onder andere gebruikt voor kunsttentoonstellingen. Na de Tweede Wereldoorlog was er een tentoonstelling over de Duitse gebieden die onder Poolse controle gekomen waren, was het een planetarium en werd het gebruikt voor filmopnames. In 2009 werd het paviljoen overgenomen door het Nationale Museum van Wroclaw. Na een verbouwing is het in 2016 geopend als museum voor hedendaagse kunst.
De volgende foto laat een kunstwerk zien van de kunstenaar Jozef Szajna (1922 – 2008) dat hij tussen 1976 en 1979 gemaakt heeft en dat bestaat uit een aantal silhouetten.
Door de ruime opzet van het gebouw en het op een goede manier gebruiken van de ruimtes komen de kunstwerken op een goede manier tot hun recht. In de grote zalen waaruit het paviljoen bestaat is voldoende ruimte om de grote kunstwerken op een goede manier te beleven. Aan het eind van de middag was het in dit museum niet erg druk wat een goede sfeer gaf om alles op je in te laten werken.
De foto’s van dit museum geven ook slechts een klein overzicht van wat er allemaal te zien is. Als je een liefhebber bent van hedendaagse kunst kun je hier vele uren rondlopen. De volgende foto laat een kunstwerk zien met als titel “groep” van de kunstenares Magdalena Abakanowicz. Het is gemaakt tussen 1986 en 1994.
In december 1981 werd in Polen de staat van beleg uitgeroepen om de onafhankelijke vakbond Solidarnosc te onderdrukken. Veel artiesten gingen toen de officiële kunstinstituten en musea boycotten en werden onderdeel van een ondergronds circuit van kunstenaars. De kunstwerken uit deze periode die op de onderstaande foto te zien zijn, laten dan ook goed de gemoedstoestand van de makers in deze tijd zien.
Een van de vele schilderijen die in het museum te zien is, is dit schilderij van Krzysztof Skarbek uit 1987 met als titel “In augustus kussen we achter het raam”.
Een recent werk is een reeks van vijf portretten zonder titel van de jonge kunstenaar Weronika Gesicka (geboren in 1984).
Het gebouw bestaat uit een viertal losse koepels. Hierdoor ontstaat een grote binnenruimte die oorspronkelijk open was. Tijdens de nieuwbouw is deze ruimte volledig overdekt met glas waardoor een locatie is ontstaan waar evenementen en grote tentoonstellingen gehouden kunnen worden.
Na de tweede dag in Wroclaw waarin ik veel gezien heb, was het tijd om weer terug te gaan richting het centrum en daar nog wat te eten. Op het centrale plein in de stad stond iemand in een Pikachu Pokemon pak muziek te maken. Dat optreden duurde echter niet lang, want al snel kwamen enkele Poolse agenten er naartoe. De muziek ging uit, het pak moest uit en de desbetreffende persoon werd door de politie meegenomen. Blijkbaar was de benodigde vergunning niet aanwezig.
Ter afsluiting van dit deel van het reisverslag nog een laatste foto vanaf het centrale plein in Warschau. Hierop is een fontein te zien uit de jaren ’90 van de vorige eeuw. Deze heeft niet de traditionele opzet van een fontein. Het kunstwerk bestaat uit een constructie van glas. De meningen hierover schijnen nogal te verschillen maar de manier waarop het gemaakt is, vind ik wel passend bij de omgeving.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen