Woensdag 17 juli 2024
In Roemenië was er half juli al enkele dagen sprake van een hittegolf met temperaturen tussen de 40 en de 45 graden. Toen ik aankwam in Boekarest waren er volgens de weersvoorspellingen nog twee dagen met temperaturen van rond de 42/43 graden. Daarna zou het iets minder warm worden rond de 37/38 graden. In de nacht bleven de temperaturen rond de 30 graden waardoor het in de stad nauwelijks afkoelt. Dat betekent dat het zo rond half 10 in de ochtend al rond de 35 graden is. Een beetje de temperatuur die je in Nederland tijdens de middag hebt als daar een hittegolf is.
Als eerste heb ik bij het centraal station van Boekarest een 7 dagen kaart voor het Openbaar Vervoer gekocht. Voor 50 Roemeense lei (ongeveer 10 euro) heb je zo’n kaart. Boekarest heeft een prima openbaar vervoer netwerk dat bestaat uit een metro, trams en moderne bussen. Waar de treinen (zie de reis van gisteren vanuit Budapest) vaak verouderd zijn en het spoor van slechte kwaliteit is, is het in Boekarest allemaal prima.
In de buurt van het centraal station van de stad is er een bushalte waar je een rechtstreekse bus kunt nemen naar het oude centrum van de stad. Er is ook een app van de vervoersautoriteit van Boekarest voor de mobiele telefoon (een soort 9292) waarop je alle routes kunt vinden als je van de ene naar de andere plek gaat.
Vanaf het plein van de Nationale Eenheid ben je dan zo in het oude deel van de stad Boekarest. Vlak bij de bushalte waar je dan uit moet stappen staat een beeld van de Roemeense journalist en politicus George Emanuel Lahovari. Hij overleed in 1897 op 43-jarige leeftijd na een duel.
Boekarest beschikt over de nodige parken, maar er is ook heel veel hoogbouw en heel veel beton. Dat is dus de ideale combinatie voor de nodige hittestress. Om 10 uur in de ochtend is het op dit soort plaatsen al gewoon bloedheet en dan moet de dag nog echt beginnen.
De kwaliteit van de gebouwen in Boekarest is wisselend. Natuurlijk is er veel communistische bouw, die uit beton bestaat en er grauw uitziet. Zoals op de volgende foto te zien is, is het onderhoud in een aantal gevallen erg slecht. En overal hangen airco’s. Zonder airco’s is Boekarest een stad die eigenlijk gewoon langzaam onleefbaar aan het worden is bij temperaturen die meerdere weken lang boven de 40 graden blijven.
Het nationale geschiedenismuseum van Roemenië bestaat sinds 1972 en is gevestigd in een voormalig Postpaleis. De centrale hal van het museum wordt gebruikt voor tijdelijke tentoonstellingen. In een tweetal aparte ruimtes zijn allerlei historische schatten te zien en een replica van de Zuil van Trajanus die in Rome staat.
Vanwege een grootschalige renovatie die al jaren bezig is, is alleen de begane grond van het museum geopend. Bij dit soort warme temperaturen moet je niet te lang buiten rond lopen en is het bezoeken van een museum een prima manier voor wat verkoeling. De verkoeling was ook maar betrekkelijk omdat de hitte in de gebouwen gaat zitten en de airco het ook niet meer koel krijgt. Het zal binnen enkele graden minder zijn geweest dan buiten maar nog steeds rond de 30 graden.
In de centrale hal van het museum is een grote diversiteit te vinden aan objecten uit de Roemeense geschiedenis. Het overzicht begint met een boekje vol met handtekeningen en foto’s van koningin Marie. De vrouw van de laatste koning van Roemenië, Ferdinand I.
Sinds 2023 ligt in het museum een notitieboekje van de eerdergenoemde koningin Marie. In het boekje schrijft ze over een relatie die ze had met een man terwijl ze al getrouwd was. Dit was prins Barbu Stirbey waarover al verhalen de ronde deden dat hij haar geliefde was en ook de vader was van haar laatste twee kinderen. In het boekje worden ook twee zwangerschappen vermeld. Omdat haar naam niet in het boekje vermeld staat, is aan de hand van dit soort gegevens uit het notitieboekje bepaald dat het van haar is.
Iets heel anders is een album met postzegels uit Cuba dat geschonken is door de ambassade van dit land in Roemenië samen met een aantal eerste dag enveloppen. Dit is een envelop waarbij de postzegels zijn gestempeld op de eerste dag dat ze geldig waren.
In een aantal glazen kasten zijn verzamelingen te zien die aan het museum geschonken zijn. Een voorbeeld hiervan zijn een aantal decoraties die behoorden aan de Roemeense diplomaat Dimitrie G. Buzdugan en zijn vader. Een van deze decoraties is een zeldzame onderscheiding van de onafhankelijke staat Kroatië die tussen 1941 en 1945 bestond als een vazalstaat van Duitsland.
De artieste Margareta Paslaru heeft ook verschillende donaties aan het museum gedaan die vooral bestaan uit foto’s, documenten, kleding van optredens en posters.
De volgende foto laat 906 archeologische voorwerpen zien die in beslag genomen zijn omdat er illegaal in gehandeld werd. De voorwerpen zijn gedateerd van de 4de eeuw voor Christus tot in de Middeleeuwen.
Op een aparte wand is meer informatie te vinden over een aantal opgravingsplekken in Roemenië. Over elke plek wordt een toelichting gegeven over de historische achtergrond. Steeds zijn ook een aantal voorwerpen die hier opgegraven zijn te zien.
Op de onderstaande foto is te zien hoe de grote hal van het museum als tijdelijke tentoonstellingsruimte is ingericht. In het midden zijn een klein aantal schilderijen te zien uit de collectie van het museum.
Een van de bijzondere boeken uit de collectie van het museum is een tetra evangelie uit het begin van de 16de eeuw. Dit zijn in de Oosters Orthodoxe kerk geschriften van de vier Evangelisten.
In het museum is ook een collectie tekeningen te zien van verschillende schilders die gedurende de 19de eeuw in Roemenië gewoond of gewerkt hebben. Een voorbeeld hiervan is de schilder Amedeo Preziosi uit Malta. Hij studeerde in Parijs, vertrok daarna naar Istanbul en kwam in 1866 met de nieuw gekozen leider van Roemenië in contact. Hij nodigde hem uit voor een aantal reizen door Roemenië waar hij allerlei waterverftekeningen gemaakt heeft, die nu in dit museum te zien zijn.
Het postzegelmuseum van Roemenië is ook een onderdeel van het nationale museum voor de Roemeense geschiedenis. Dit bevindt zich echter in een heel klein hoekje van de grote hal. Er is enkel een heel beperkte selectie postzegels uit de Roemeense geschiedenis te zien.
De postzegels die hier te zien zijn, zijn voornamelijk oude Roemeense zegels uit het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw waarop de toenmalige koningen van het land staan afgebeeld. Naast originele postzegels zijn er ook proefdrukken en materiaal te zien waarmee de zegels gemaakt zijn.
De volgende foto laat een aantal velletjes met postzegels zien uit 1908 waarop koning Karel I van Roemenië is afgebeeld. Linksboven en rechtsboven zijn een tweetal gravures te zien, die gebruikt werden om deze zegels mee te drukken.
In een ruimte achter de centrale hal van het museum is een replica te zien van de Zuil van Trajanus die in Rome staat. Deze zuil is gebouwd in 107 – 112 na Christus en staat op het Forum van Trajanus. Het is een zuil om de overwinning van Trajanus op het opstandige Dacie (het huidige Roemenië.
De zuil staat zoals op de foto hierboven te zien is, een verdieping lager ten opzichte van de ingang van deze ruimte. Op de begane grond zijn allerlei stenen en beelden uit verschillende periodes van de geschiedenis te zien.
Een voorbeeld van de vele objecten die hier te zien zijn, zijn een drietal grafstenen uit de 16de eeuw die op de volgende foto te zien zijn en uit Roemenië komen.
In dit gedeelte van het museum is ook de grafzerk te zien van Balasa Contacuzino. Dit is een adellijke familie uit Roemenië. De familie beweert zelf verwant te zijn aan het keizersgeslacht van de Kantakouzenen uit het Byzantijnse Rijk. De grafsteen komt uit Targoviste waar zij in 1711 begraven is.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
In Roemenië was er half juli al enkele dagen sprake van een hittegolf met temperaturen tussen de 40 en de 45 graden. Toen ik aankwam in Boekarest waren er volgens de weersvoorspellingen nog twee dagen met temperaturen van rond de 42/43 graden. Daarna zou het iets minder warm worden rond de 37/38 graden. In de nacht bleven de temperaturen rond de 30 graden waardoor het in de stad nauwelijks afkoelt. Dat betekent dat het zo rond half 10 in de ochtend al rond de 35 graden is. Een beetje de temperatuur die je in Nederland tijdens de middag hebt als daar een hittegolf is.
Als eerste heb ik bij het centraal station van Boekarest een 7 dagen kaart voor het Openbaar Vervoer gekocht. Voor 50 Roemeense lei (ongeveer 10 euro) heb je zo’n kaart. Boekarest heeft een prima openbaar vervoer netwerk dat bestaat uit een metro, trams en moderne bussen. Waar de treinen (zie de reis van gisteren vanuit Budapest) vaak verouderd zijn en het spoor van slechte kwaliteit is, is het in Boekarest allemaal prima.
In de buurt van het centraal station van de stad is er een bushalte waar je een rechtstreekse bus kunt nemen naar het oude centrum van de stad. Er is ook een app van de vervoersautoriteit van Boekarest voor de mobiele telefoon (een soort 9292) waarop je alle routes kunt vinden als je van de ene naar de andere plek gaat.
Vanaf het plein van de Nationale Eenheid ben je dan zo in het oude deel van de stad Boekarest. Vlak bij de bushalte waar je dan uit moet stappen staat een beeld van de Roemeense journalist en politicus George Emanuel Lahovari. Hij overleed in 1897 op 43-jarige leeftijd na een duel.
Boekarest beschikt over de nodige parken, maar er is ook heel veel hoogbouw en heel veel beton. Dat is dus de ideale combinatie voor de nodige hittestress. Om 10 uur in de ochtend is het op dit soort plaatsen al gewoon bloedheet en dan moet de dag nog echt beginnen.
De kwaliteit van de gebouwen in Boekarest is wisselend. Natuurlijk is er veel communistische bouw, die uit beton bestaat en er grauw uitziet. Zoals op de volgende foto te zien is, is het onderhoud in een aantal gevallen erg slecht. En overal hangen airco’s. Zonder airco’s is Boekarest een stad die eigenlijk gewoon langzaam onleefbaar aan het worden is bij temperaturen die meerdere weken lang boven de 40 graden blijven.
Het nationale geschiedenismuseum van Roemenië bestaat sinds 1972 en is gevestigd in een voormalig Postpaleis. De centrale hal van het museum wordt gebruikt voor tijdelijke tentoonstellingen. In een tweetal aparte ruimtes zijn allerlei historische schatten te zien en een replica van de Zuil van Trajanus die in Rome staat.
Vanwege een grootschalige renovatie die al jaren bezig is, is alleen de begane grond van het museum geopend. Bij dit soort warme temperaturen moet je niet te lang buiten rond lopen en is het bezoeken van een museum een prima manier voor wat verkoeling. De verkoeling was ook maar betrekkelijk omdat de hitte in de gebouwen gaat zitten en de airco het ook niet meer koel krijgt. Het zal binnen enkele graden minder zijn geweest dan buiten maar nog steeds rond de 30 graden.
In de centrale hal van het museum is een grote diversiteit te vinden aan objecten uit de Roemeense geschiedenis. Het overzicht begint met een boekje vol met handtekeningen en foto’s van koningin Marie. De vrouw van de laatste koning van Roemenië, Ferdinand I.
Sinds 2023 ligt in het museum een notitieboekje van de eerdergenoemde koningin Marie. In het boekje schrijft ze over een relatie die ze had met een man terwijl ze al getrouwd was. Dit was prins Barbu Stirbey waarover al verhalen de ronde deden dat hij haar geliefde was en ook de vader was van haar laatste twee kinderen. In het boekje worden ook twee zwangerschappen vermeld. Omdat haar naam niet in het boekje vermeld staat, is aan de hand van dit soort gegevens uit het notitieboekje bepaald dat het van haar is.
Iets heel anders is een album met postzegels uit Cuba dat geschonken is door de ambassade van dit land in Roemenië samen met een aantal eerste dag enveloppen. Dit is een envelop waarbij de postzegels zijn gestempeld op de eerste dag dat ze geldig waren.
In een aantal glazen kasten zijn verzamelingen te zien die aan het museum geschonken zijn. Een voorbeeld hiervan zijn een aantal decoraties die behoorden aan de Roemeense diplomaat Dimitrie G. Buzdugan en zijn vader. Een van deze decoraties is een zeldzame onderscheiding van de onafhankelijke staat Kroatië die tussen 1941 en 1945 bestond als een vazalstaat van Duitsland.
De artieste Margareta Paslaru heeft ook verschillende donaties aan het museum gedaan die vooral bestaan uit foto’s, documenten, kleding van optredens en posters.
De volgende foto laat 906 archeologische voorwerpen zien die in beslag genomen zijn omdat er illegaal in gehandeld werd. De voorwerpen zijn gedateerd van de 4de eeuw voor Christus tot in de Middeleeuwen.
Op een aparte wand is meer informatie te vinden over een aantal opgravingsplekken in Roemenië. Over elke plek wordt een toelichting gegeven over de historische achtergrond. Steeds zijn ook een aantal voorwerpen die hier opgegraven zijn te zien.
Op de onderstaande foto is te zien hoe de grote hal van het museum als tijdelijke tentoonstellingsruimte is ingericht. In het midden zijn een klein aantal schilderijen te zien uit de collectie van het museum.
Een van de bijzondere boeken uit de collectie van het museum is een tetra evangelie uit het begin van de 16de eeuw. Dit zijn in de Oosters Orthodoxe kerk geschriften van de vier Evangelisten.
In het museum is ook een collectie tekeningen te zien van verschillende schilders die gedurende de 19de eeuw in Roemenië gewoond of gewerkt hebben. Een voorbeeld hiervan is de schilder Amedeo Preziosi uit Malta. Hij studeerde in Parijs, vertrok daarna naar Istanbul en kwam in 1866 met de nieuw gekozen leider van Roemenië in contact. Hij nodigde hem uit voor een aantal reizen door Roemenië waar hij allerlei waterverftekeningen gemaakt heeft, die nu in dit museum te zien zijn.
Het postzegelmuseum van Roemenië is ook een onderdeel van het nationale museum voor de Roemeense geschiedenis. Dit bevindt zich echter in een heel klein hoekje van de grote hal. Er is enkel een heel beperkte selectie postzegels uit de Roemeense geschiedenis te zien.
De postzegels die hier te zien zijn, zijn voornamelijk oude Roemeense zegels uit het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw waarop de toenmalige koningen van het land staan afgebeeld. Naast originele postzegels zijn er ook proefdrukken en materiaal te zien waarmee de zegels gemaakt zijn.
De volgende foto laat een aantal velletjes met postzegels zien uit 1908 waarop koning Karel I van Roemenië is afgebeeld. Linksboven en rechtsboven zijn een tweetal gravures te zien, die gebruikt werden om deze zegels mee te drukken.
In een ruimte achter de centrale hal van het museum is een replica te zien van de Zuil van Trajanus die in Rome staat. Deze zuil is gebouwd in 107 – 112 na Christus en staat op het Forum van Trajanus. Het is een zuil om de overwinning van Trajanus op het opstandige Dacie (het huidige Roemenië.
De zuil staat zoals op de foto hierboven te zien is, een verdieping lager ten opzichte van de ingang van deze ruimte. Op de begane grond zijn allerlei stenen en beelden uit verschillende periodes van de geschiedenis te zien.
Een voorbeeld van de vele objecten die hier te zien zijn, zijn een drietal grafstenen uit de 16de eeuw die op de volgende foto te zien zijn en uit Roemenië komen.
In dit gedeelte van het museum is ook de grafzerk te zien van Balasa Contacuzino. Dit is een adellijke familie uit Roemenië. De familie beweert zelf verwant te zijn aan het keizersgeslacht van de Kantakouzenen uit het Byzantijnse Rijk. De grafsteen komt uit Targoviste waar zij in 1711 begraven is.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen