Woensdag 17 juli 2024
Het nationale geschiedenismuseum van Roemenië is gevestigd in het oude post paleis in de hoofdstad Boekarest. Onderdeel hiervan is een Lapidarium waarin onder andere een levensechte kopie te zien is van de zuil van Trajanus. Tussen 1939 en 1943 is deze kopie gemaakt onder leiding van de archeoloog Emil Panaitescu die toen de directeur was van de Roemeense school in Rome. De reproductie is gemaakt door handwerkers uit het Vaticaan.
Op de zuil van Trajanus zijn 114 scenes te zien, die afbeeldingen laten zien uit de Dacische Oorlogen in het begin van de tweede eeuw na Christus. Van de zuil zelf is maar een klein stuk nagebouwd. Het merendeel van de verschillende scenes is te zien naast de toren waar ze staan opgesteld.
Een willekeurige scene (nummer 105) laat soldaten van het Romeinse leger zien die een veroverd fort plunderen. Op het rechterdeel wordt keizer Trajanus toegejuicht door zijn soldaten.
In een paars ingerichte verduisterde ruimte met schaarse verlichting zijn de zeer waardevolle voorwerpen van het museum te zien.
Boekarest beschikt over de nodige parken, maar er is ook heel veel hoogbouw en heel veel beton. Dat is dus de ideale combinatie voor de nodige hittestress. Om 10 uur in de ochtend is het op dit soort plaatsen al gewoon bloedheet en dan moet de dag nog echt beginnen.
Ook hier is weer veel te zien, dus de foto’s van dit reisverslag zijn maar een kleine selectie. De volgende foto laat allerlei voorwerpen uit de ijzertijd zien, die gevonden zijn in Hinova. Dit zijn vooral sieraden.
Een andere bijzonderheid is een verzameling van spiraalvormige armbaden uit de 2de en 1ste eeuw voor Christus.
De schat van Pietroasa is een archeologische vondst uit de eerste helft van de 19de eeuw. Hij is te zien geweest op de wereldtentoonstelling in Parijs in 1867. Een van de onderdelen van de schat is een broche met het hoofd van een zeearend. Deze is midden op de volgende foto te zien.
Uit een heel andere periode (het midden van de 17de eeuw) is deze hangende lamp.
De reis set op de onderstaande foto is in bezit geweest van de Roemeense koning Karel I en komt uit het begin van de 19de eeuw.
De nobelprijs voor de geneeskunde die de Roemeense arts George Emil Palade in 1974 gekregen heeft, staat met de bijbehorende oorkonde in het museum.
Nadat ik de schatkamer van het nationale museum had gezien ben ik teruggelopen richting de ingang. In een zijvleugel van het gebouw is ook nog een deel als museumruimte ingericht. Allereerst kom je door een ruimte die vol staat met allerlei aardewerk.
Al lopend door een gang kom je dan in een zijruimte van het gebouw uit. De gang ernaartoe en ook de zijruimte staan helemaal vol met allerlei speelgoed. Dit speelgoedmuseum is een onderdeel van het nationale museum.
De verzameling is zeer divers. Postzegels met kindermotieven, stripboeken, materiaal dat op scholen gebruikt is, leesboeken en allerlei soorten speelgoed.
Er is niet of nauwelijks enige toelichting bij de dingen die hier te zien zijn. De verschillende soorten speelgoed zijn wel gesorteerd maar verder staat het vooral propvol. Zelfs op plekken op de muur waar speelgoed kan staan, zijn allerlei poppen weggezet.
Op de foto’s is speelgoed te zien dat wel lijkt op spullen die ook in het westen van Europa te koop waren. Zo was er in de jaren ’80 van de vorige eeuw in Roemenië een speelgoedfabriek waar Barbie poppen werden nagemaakt.
Hetzelfde gebeurde met Donald Duck. Deze stripfiguur was toen erg populair en er zijn grote hoeveelheden rubberen poppen van gemaakt. Ook hier ging het om namaakartikelen. Omdat alle poppen met de hand geschilderd werden, is elke pop uniek.
In het verleden is deze ruimte blijkbaar in gebruik geweest bij het postzegelmuseum van Boekarest. Op de deuren in dit gedeelte van het museum waren daar nog wat restanten van te vinden. Of het hier om een tijdelijk ander gebruik van de ruimte gaat vanwege de verbouwing of om een definitieve andere invulling van dit deel van het museum was mij niet duidelijk.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Het nationale geschiedenismuseum van Roemenië is gevestigd in het oude post paleis in de hoofdstad Boekarest. Onderdeel hiervan is een Lapidarium waarin onder andere een levensechte kopie te zien is van de zuil van Trajanus. Tussen 1939 en 1943 is deze kopie gemaakt onder leiding van de archeoloog Emil Panaitescu die toen de directeur was van de Roemeense school in Rome. De reproductie is gemaakt door handwerkers uit het Vaticaan.
Op de zuil van Trajanus zijn 114 scenes te zien, die afbeeldingen laten zien uit de Dacische Oorlogen in het begin van de tweede eeuw na Christus. Van de zuil zelf is maar een klein stuk nagebouwd. Het merendeel van de verschillende scenes is te zien naast de toren waar ze staan opgesteld.
Een willekeurige scene (nummer 105) laat soldaten van het Romeinse leger zien die een veroverd fort plunderen. Op het rechterdeel wordt keizer Trajanus toegejuicht door zijn soldaten.
In een paars ingerichte verduisterde ruimte met schaarse verlichting zijn de zeer waardevolle voorwerpen van het museum te zien.
Boekarest beschikt over de nodige parken, maar er is ook heel veel hoogbouw en heel veel beton. Dat is dus de ideale combinatie voor de nodige hittestress. Om 10 uur in de ochtend is het op dit soort plaatsen al gewoon bloedheet en dan moet de dag nog echt beginnen.
Ook hier is weer veel te zien, dus de foto’s van dit reisverslag zijn maar een kleine selectie. De volgende foto laat allerlei voorwerpen uit de ijzertijd zien, die gevonden zijn in Hinova. Dit zijn vooral sieraden.
Een andere bijzonderheid is een verzameling van spiraalvormige armbaden uit de 2de en 1ste eeuw voor Christus.
De schat van Pietroasa is een archeologische vondst uit de eerste helft van de 19de eeuw. Hij is te zien geweest op de wereldtentoonstelling in Parijs in 1867. Een van de onderdelen van de schat is een broche met het hoofd van een zeearend. Deze is midden op de volgende foto te zien.
Uit een heel andere periode (het midden van de 17de eeuw) is deze hangende lamp.
De reis set op de onderstaande foto is in bezit geweest van de Roemeense koning Karel I en komt uit het begin van de 19de eeuw.
De nobelprijs voor de geneeskunde die de Roemeense arts George Emil Palade in 1974 gekregen heeft, staat met de bijbehorende oorkonde in het museum.
Nadat ik de schatkamer van het nationale museum had gezien ben ik teruggelopen richting de ingang. In een zijvleugel van het gebouw is ook nog een deel als museumruimte ingericht. Allereerst kom je door een ruimte die vol staat met allerlei aardewerk.
Al lopend door een gang kom je dan in een zijruimte van het gebouw uit. De gang ernaartoe en ook de zijruimte staan helemaal vol met allerlei speelgoed. Dit speelgoedmuseum is een onderdeel van het nationale museum.
De verzameling is zeer divers. Postzegels met kindermotieven, stripboeken, materiaal dat op scholen gebruikt is, leesboeken en allerlei soorten speelgoed.
Er is niet of nauwelijks enige toelichting bij de dingen die hier te zien zijn. De verschillende soorten speelgoed zijn wel gesorteerd maar verder staat het vooral propvol. Zelfs op plekken op de muur waar speelgoed kan staan, zijn allerlei poppen weggezet.
Op de foto’s is speelgoed te zien dat wel lijkt op spullen die ook in het westen van Europa te koop waren. Zo was er in de jaren ’80 van de vorige eeuw in Roemenië een speelgoedfabriek waar Barbie poppen werden nagemaakt.
Hetzelfde gebeurde met Donald Duck. Deze stripfiguur was toen erg populair en er zijn grote hoeveelheden rubberen poppen van gemaakt. Ook hier ging het om namaakartikelen. Omdat alle poppen met de hand geschilderd werden, is elke pop uniek.
In het verleden is deze ruimte blijkbaar in gebruik geweest bij het postzegelmuseum van Boekarest. Op de deuren in dit gedeelte van het museum waren daar nog wat restanten van te vinden. Of het hier om een tijdelijk ander gebruik van de ruimte gaat vanwege de verbouwing of om een definitieve andere invulling van dit deel van het museum was mij niet duidelijk.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen