Zondag 21 juli 2024
De ochtend van mijn laatste dag in Boekarest heb ik gebruikt voor een bezoek aan het militaire museum van Roemenië. In het vorige deel van dit reisverslag heb ik een aantal foto’s laten zien van het deel van het museum wat gaat over de periode van de oudheid tot het ontstaan van het moderne Roemenië rond 1860. Het museum gaat nu verder in de moderne tijd.
Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 bleef Roemenië in eerste instantie neutraal. In 1916 koos het land de kant van de Geallieerden. Dit zorgde er voor het na de oorlog gebieden als Boekovina en Transsylvanië die behoorden tot Oostenrijk-Hongarije aan het land werden toegevoegd.
Op de volgende foto is een nagemaakt loopgraaf uit de Eerste Wereldoorlog te zien, die in het museum staat.
De verzameling foto’s die hieronder te zien is, laat soldaten zien net na het einde van de Eerste Wereldoorlog.
Hier staat ook een soldaat in het uniform van een escorte regiment uit de periode 1925 – 1930.
In het museum staat ook een kleine sculptuur ter herdenking aan de soldaten die tussen 1916 en 1920 gesneuveld zijn. 1916 was het jaar waarin Roemenië deel ging nemen aan de Eerste Wereldoorlog.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog koos Roemenië de kant van de Duitsers. De foto’s in het museum laten Roemeense soldaten samen met Duitsers zien. Er is een overzicht van de frontlijn te zien uit de periode dat de Duitsers de Sovjet-Unië aanvielen en er hangen veel uniformen.
Ook in dit deel van het museum zijn weer een aantal kleine diorama’s te zien die oorlogssituaties uitbeelden.
Op 23 augustus 1944 vond in Roemenië een staatsgreep plaats die tot gevolg had dat het land zich terugtrok uit het As-bondgenootschap met de Duitsers. Vervolgens vocht het leger samen met de geallieerden tegen Duitsland.
Een van de laatste ruimtes van het museum laat een heleboel foto’s en ook weer uniformen zien uit de communistische tijd.
Toen eind 1989 in allerlei landen in Oost-Europa de communisten de macht verloren kwam het in Roemenië tot een opstand. Doordat het leger uiteindelijk de kant van de bevolking koos, verloren ook hier de communisten de macht.
De permanente tentoonstelling van het museum wordt afgesloten met het NAVO lidmaatschap van Roemenië waardoor het land een onderdeel is geworden van het westerse militaire bondgenootschap.
Hierna is er ook nog een ruimte gevuld met een tijdelijke tentoonstelling die gaat over de kindertijd van kinderen van legerofficieren.
Na het bezoek aan dit museum ben ik met de bus naar het centrum van de stad vertrokken voor de geboekte rondleiding in het parlementsgebouw van Roemenië. Na de aardbeving van 1977 die een deel van het centrum van de stad trof, werd een complete woonwijk afgebroken om plaats te maken voor dit gebouw inclusief een hele bijbehorende woonwijk.
Dit is na het Pentagon het grootste gebouw ter wereld. De afmetingen zijn 270 bij 245 meter, het gebouw is 84 meter hoog en 16 meter diep, heeft 12 verdiepingen, 8 ondergrondse niveaus en rond de 2000 ruimtes. De volgende foto laat goed zien hoe enorm het is.
Als je op het midden staat van het pad dat langs het parlementsgebouw loopt, zie je een groot versteend plein. Aan beide kanten staat de bekende pompeuze communistische bebouwing met in het midden een grote boulevard.
Vervolgens was het nog een heel gezoek om de juiste ingang te vinden voor de rondleiding. Om de een of andere manier is het niet mogelijk om losse tickets online te kopen voor een rondleiding. Er zijn wil tickets aan het loket te koop maar ik wilde niet het risico lopen dat die uitverkocht waren. Online kun je alleen aan tickets komen via websites van derden zoals GetYourGuide. Normaal gesproken doe ik dat liever niet omdat je dan altijd meer betaald maar het was nu de enige optie voor een gegarandeerde plek.
Wat het verwarrend maakte, was dat de start van de rondleiding niet bij de normale ingang was, maar aan de andere kant van het terrein bij de ingang van de Roemeense senaat. Daar was echter niets te zien en was alles gesloten. Toen ben ik dus toch maar teruggelopen naar de normale ingang. Dat is dan wel even een afstand van 1,5 kilometer. En daar bleek natuurlijk dat ik verkeerd zat en toch terug moest lopen.
Dus weer snel teruggelopen en wat bleek, een paar honderd meter waarvan ik dacht dat de ingang was, bleek nog een andere ingang te zijn waar je wel naar binnenkomt. Uiteindelijk was ik nog net op tijd voor de rondleiding die om half 2 ging starten. Iemand van GetYourGuide controleerde de kaartjes en daarna kon iedereen met de gids mee het gebouw in.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
De ochtend van mijn laatste dag in Boekarest heb ik gebruikt voor een bezoek aan het militaire museum van Roemenië. In het vorige deel van dit reisverslag heb ik een aantal foto’s laten zien van het deel van het museum wat gaat over de periode van de oudheid tot het ontstaan van het moderne Roemenië rond 1860. Het museum gaat nu verder in de moderne tijd.
Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 bleef Roemenië in eerste instantie neutraal. In 1916 koos het land de kant van de Geallieerden. Dit zorgde er voor het na de oorlog gebieden als Boekovina en Transsylvanië die behoorden tot Oostenrijk-Hongarije aan het land werden toegevoegd.
Op de volgende foto is een nagemaakt loopgraaf uit de Eerste Wereldoorlog te zien, die in het museum staat.
De verzameling foto’s die hieronder te zien is, laat soldaten zien net na het einde van de Eerste Wereldoorlog.
Hier staat ook een soldaat in het uniform van een escorte regiment uit de periode 1925 – 1930.
In het museum staat ook een kleine sculptuur ter herdenking aan de soldaten die tussen 1916 en 1920 gesneuveld zijn. 1916 was het jaar waarin Roemenië deel ging nemen aan de Eerste Wereldoorlog.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog koos Roemenië de kant van de Duitsers. De foto’s in het museum laten Roemeense soldaten samen met Duitsers zien. Er is een overzicht van de frontlijn te zien uit de periode dat de Duitsers de Sovjet-Unië aanvielen en er hangen veel uniformen.
Ook in dit deel van het museum zijn weer een aantal kleine diorama’s te zien die oorlogssituaties uitbeelden.
Op 23 augustus 1944 vond in Roemenië een staatsgreep plaats die tot gevolg had dat het land zich terugtrok uit het As-bondgenootschap met de Duitsers. Vervolgens vocht het leger samen met de geallieerden tegen Duitsland.
Een van de laatste ruimtes van het museum laat een heleboel foto’s en ook weer uniformen zien uit de communistische tijd.
Toen eind 1989 in allerlei landen in Oost-Europa de communisten de macht verloren kwam het in Roemenië tot een opstand. Doordat het leger uiteindelijk de kant van de bevolking koos, verloren ook hier de communisten de macht.
De permanente tentoonstelling van het museum wordt afgesloten met het NAVO lidmaatschap van Roemenië waardoor het land een onderdeel is geworden van het westerse militaire bondgenootschap.
Hierna is er ook nog een ruimte gevuld met een tijdelijke tentoonstelling die gaat over de kindertijd van kinderen van legerofficieren.
Na het bezoek aan dit museum ben ik met de bus naar het centrum van de stad vertrokken voor de geboekte rondleiding in het parlementsgebouw van Roemenië. Na de aardbeving van 1977 die een deel van het centrum van de stad trof, werd een complete woonwijk afgebroken om plaats te maken voor dit gebouw inclusief een hele bijbehorende woonwijk.
Dit is na het Pentagon het grootste gebouw ter wereld. De afmetingen zijn 270 bij 245 meter, het gebouw is 84 meter hoog en 16 meter diep, heeft 12 verdiepingen, 8 ondergrondse niveaus en rond de 2000 ruimtes. De volgende foto laat goed zien hoe enorm het is.
Als je op het midden staat van het pad dat langs het parlementsgebouw loopt, zie je een groot versteend plein. Aan beide kanten staat de bekende pompeuze communistische bebouwing met in het midden een grote boulevard.
Vervolgens was het nog een heel gezoek om de juiste ingang te vinden voor de rondleiding. Om de een of andere manier is het niet mogelijk om losse tickets online te kopen voor een rondleiding. Er zijn wil tickets aan het loket te koop maar ik wilde niet het risico lopen dat die uitverkocht waren. Online kun je alleen aan tickets komen via websites van derden zoals GetYourGuide. Normaal gesproken doe ik dat liever niet omdat je dan altijd meer betaald maar het was nu de enige optie voor een gegarandeerde plek.
Wat het verwarrend maakte, was dat de start van de rondleiding niet bij de normale ingang was, maar aan de andere kant van het terrein bij de ingang van de Roemeense senaat. Daar was echter niets te zien en was alles gesloten. Toen ben ik dus toch maar teruggelopen naar de normale ingang. Dat is dan wel even een afstand van 1,5 kilometer. En daar bleek natuurlijk dat ik verkeerd zat en toch terug moest lopen.
Dus weer snel teruggelopen en wat bleek, een paar honderd meter waarvan ik dacht dat de ingang was, bleek nog een andere ingang te zijn waar je wel naar binnenkomt. Uiteindelijk was ik nog net op tijd voor de rondleiding die om half 2 ging starten. Iemand van GetYourGuide controleerde de kaartjes en daarna kon iedereen met de gids mee het gebouw in.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Werkelijk een prachtig museum Willem-Jan!
Uitermate interessant!